Charles Bruzon

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Charles Bruzon
{{{cargoexecutivo1}}}
Período: {{{periodo1}}}
Antecesor: {{{antecesor1}}}
Sucesor: {{{sucesor1}}}
Chanceler: {{{chanceler1}}}
Monarca: {{{monarca1}}}
{{{cargoexecutivo2}}}
Período: {{{periodo2}}}
Antecesor: {{{antecesor2}}}
Sucesor: {{{sucesor2}}}
{{{cargoexecutivo3}}}
Período: {{{periodo3}}}
Antecesor: {{{antecesor3}}}
Sucesor: {{{sucesor3}}}
{{{cargoexecutivo4}}}
Período: {{{periodo4}}}
Antecesor: {{{antecesor4}}}
Sucesor: {{{sucesor4}}}
Datos persoais
Nacemento:
Lugar: Xibraltar, Reino Unido
Falecemento:
Lugar: ,
Organización: Partido Socialista Laborista de Xibraltar
Afiliacións: {{{afiliacións}}}
Cónxuxe: {{{cónxuxe}}}
Parella: {{{parella}}}
Fillos: {{{fillos}}}
Parentes: {{{parentes}}}
Residencia: {{{residencia}}}
Cargo(s): Ministro da Vivenda e da terceira idade
Alma mater: {{{almamater}}}
Profesión: Político
Relixión: {{{relixión}}}
Premios: {{{premios}}}
{{{sinatura}}}
{{{web}}}

Charles Arthur Bruzon, nado o 10 de xuño de 1938 e finado o 16 de abril de 2013[1], foi un ex-sacerdote e deputado de Xibraltar, membro do Partido Socialista Laborista de Xibraltar (GSLP). Nas eleccións xerais de 2011, foi elixido e nomeado Ministro da Vivenda e da terceira idade.[2]

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Para Bruzon, a pesar de ser o fillo dun conselleiro e ex-membro da Asemblea lexislativa, a vocación política veu despois da vocación relixiosa. Na súa mocidade, estudou seis anos no Colexio de Teoloxía de Usher (un seminario católico), en Durham, de onde saíu despois de ser ordenado sacerdote en 1962.[3]

Bruzon foi enviado a Xibraltar, onde permaneceu durante sete anos como párroco do bispo John Farmer Healy. Con todo, despois de catro anos no cargo, Bruzon comezou a cuestionar a súa elección. Non era só unha cuestión de celibato, posto que el di que se apaixonou pola súa futura esposa máis de un ano despois de romper os seus lazos coa Igrexa Católica, pero sentiu que a Igrexa apartárase das persoas. De acordo co Bruzon, a pesar de mostrar simpatía polo dilema persoal do sacerdote, os seus superiores non puideron facer moito para acelerar o proceso de dispensa das funcións sacerdotais pola Santa Sé, que levou dezaoito meses para ser realizado.[3]

Despois de deixar a vida relixiosa, Bruzon conseguiu un emprego na contabilidade do Castle Marketing Group, onde traballou durante tres anos para o pai de Joe Holliday. Con todo, acabado de casar e premido pola falta de vivendas en Xibraltar, decidiu aceptar un emprego en Hatton Garden, en Londres. El traballou no South Africa's Deciduous Fruits Board na Strand. Os seus dous fillos naceron durante a súa estadía en Inglaterra. En 1987 volveu a Xibraltar, coa súa familia.[3]

Traballando nunha tenda de mobles, Bruzon afirma ter entrado en contacto cos problemas do pobo da Rocha, non só no que se refire á cuestión da vivenda (ou falta dela), senón tamén a dificultade na entrega de mobles, debido ao xeito que moitas das casas locais foran deseñadas. Pero o seu traballo no activismo político só comezou a desenvolverse en 1996, cando se xuntou ao Grupo Voz de Xibraltar, e foi ao Parlamento Europeo, en Estrasburgo, en busca dunha solución para as presións da España contra os residentes de Xibraltar.[3]

En 2001, Bruzon uniuse ao GSLP. Nas eleccións xerais de 2003, foi elixido co terceiro número máis alto de votos da oposición, xunto con outro acabado de chegar, Lucio Randall. Nomeado ministro á sombra da Vivenda, Bruzon dixo que estudara coidadosamente todas as promesas feitas polos Socialdemócratas de Xibraltar (GSD) dende 1996, acerca dunha solución para a cuestión crónica da vivenda na Rocha. Na súa análise, o problema agravouse durante o goberno de Peter Caruana.[3]

Bruzon foi re-elixido para o Parlamento en 2007 e permaneceu como Ministro da Vivenda. En 2011, coa vitoria da alianza GSLP/GLP nas eleccións xerais, foi nomeado Ministro da Vivenda e da Terceira Idade.[4]

Dende 2003, Bruzon é membro do Movemento Socialista Cristián.[5] O seu sobriño, padre Charles Bruzon, é o capelán militar a bordo do HMS Daring.[6]

Notas[editar | editar a fonte]

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]