Billy Graham

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Billy Graham co presidente dos Estados Unidos de América Barack Obama.

William Franklin "Billy" Graham, Jr., nado en Charlotte o 7 de novembro de 1918, é un predicador e escritor evanxélico estadounidense, ordenado como pastor baptista so sur, moi coñecido nos Estados Unidos pola súa prédica nas denominadas cruzadas relixiosas, e en especial na radio e televisión. Graham tamén foi conselleiro relixioso de varios presidentes estadounidenses; foi especialmente próximo a Dwight D. Eisenhower e Richard Nixon.[1] Deu o seu apoio ao movemento polos dereitos civís cando comezou a se desenvolver e en 1957 predicou conxuntamente con Martin Luther King en Nova York, e pagou a súa fianza logo de ser detido en 1963 na protestas de Birmingham. Segundo Gallup é un dos homes máis admirados do mundo [2].

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Fillo de granxeiros que perderon os seus aforros na Gran Depresión pero que conseguiron saír adiante, criouse no seo da Igrexa Reformada Presbiteriana Asociada pero foi tras escoitar o evanxelista Mordecai Ham en 1934 cando segundo as súas propias palabras aceptou a Cristo[3]. En 1937 [4] como alumno do Florida Bible Instituto deu o seu primeiro sermón nunha pequena igrexa baptista en Tampa (Florida). En 1943-1944 mentres servía como pastor en Western Springs, Illinois, soubo que o programa de radio, "Songs in the Night", do seu amigo Torrey Johnson, pastor en Chicago, íase cancelar por falta de fondos e co apoio financeiro da súa congregación decidiu facerse el cargo, o 2 de xaneiro de 1944 presentou por vez primeira o programa, na que se incluía música gospel e mensaxes bíblicas, recrutando ao cantante de gospel George Beverly Shea, a súa popularidade fixo que o programa continuase durante varios anos, pero Graham deixouno a comezos de 1945 e converteuse no principal evanxelista de Youth for Christ International durante tres anos (1946-1948)[5]. Graham serviu como presidente de Northwestern Bible College entre 1948 e 1952.


A primeira misión evanxélica, que denominou cruzada en recordo das forzas cristiáns medievais que querían conquistar Xerusalén, realizouna en Grand Rapids en Míchigan en setembro de 1947, en 1949 tiña programada nos Ánxeles unha nova cruzada, para a que erixiu lonas de circo nun aparcadoiro, e os medios de William Randolph Hearst déronlle cobertura nacional. Segundo Ben Bagdikian a Hears gustáballe o patriotismo e o apelo á mocidade e el pensaba que axudaría a promocinar as ideas conservadoras e anticomunistas, aínda que eles dous nunca se coñeceron persoalmente[6]. Con esa atención mediática, o evento durou oito semanas máis do previsto e Graham pasou a ser unha figura nacional.[7] Henry Luce tamén promocionou a Graham e en 1954 apareceu na portada da revista Time[8].

Ao longo da súa vida Graham dirixiu máis de 400 cruzadas en 185 países e territorios, con 210 millóns de persoas presentes en directo [9], e segundo o seu equipo máis de tres millóns de persoas deron un paso á fronte á súa invitación de aceptar a Xesús Cristo como o seu salvador persoal.[10] En 2008 a audiencia Graham durante toda a súa vida, incluíndo as emisións de radio e televisión, superou os 2.200 millóns de persoas.

Obras[editar | editar a fonte]

  • Calling Youth to Christ (1947)
  • America's Hour of Decision (1951)
  • I Saw Your Sons at War (1953)
  • Peace with God (1953, 1984)
  • Freedom from the Seven Deadly Sins (1955)
  • The Secret of Happiness (1955, 1985)
  • Billy Graham Talks to Teenagers (1958)
  • My Answer (1960)
  • Billy Graham Answers Your Questions (1960)
  • World Aflame (1965)
  • The Challenge (1969)
  • The Jesus Generation (1971)
  • Angels: God's Secret Agents (1975, 1985)
  • How to Be Born Again (1977)
  • The Holy Spirit (1978)
  • Till Armageddon (1981)
  • Approaching Hoofbeats (1983)
  • A Biblical Standard for Evangelists (1984)
  • Unto the Hills (1986)
  • Facing Death and the Life After (1987)
  • Answers to Life's Problems (1988)
  • Hope for the Troubled Heart (1991)
  • Storm Warning (1992)
  • Just As I Am: The Autobiography of Billy Graham (1997, 2007)
  • Hope for Each Day (2002)
  • The Key to Personal Peace (2003)
  • Living in God's Love: The New York Crusade (2005)
  • The Journey: How to Live by Faith in an Uncertain World (2006)
  • Nearing Home: Life, Faith, and Finishing Well (2011)
  • The Heaven Answer Book (2012)

Notas[editar | editar a fonte]

  1. "The Transition; Billy Graham to lead Prayers". The New York Times. December 9, 1992. http://query.nytimes.com/gst/fullpage.html?res=9E0CE6D61E3AF93AA35751C1A964958260. Consultado o December 24, 2007.
  2. David Aikman Billy Graham: His Life and Influence: Thomas Nelson Inc (2007), p. 2
  3. Sandra Donovan Billy Graham : Twenty-First Century Books, (2006), p. 21
  4. Roger Bruns Billy Graham: A Biography: Greenwood Publishing Group (2004), p. 1
  5. David Poling Why Billy Graham?: Sunstone Press (2007), p. 15
  6. Randall E. King (March 22, 1997). "When worlds collide: politics, religion, and media at the 1970 East Tennessee Billy Graham Crusade". Journal of Church and State. http://www.highbeam.com/doc/1G1-19592304.html. Consultado o August 18, 2007.
  7. The 2010 TIME 100 Time, Billy Graham, June 14, 1999.
  8. Bagdikan (2000), Media Monopoly, p. 39
  9. Terry Whalin Billy Graham: Bethany House (2002) p. 10
  10. [1] The Independent UK

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]