Arfvedsonita

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Arfvedsonita
Arfvedsonite-20218.jpg
Fórmula química: Na3 Fe2+4Fe3+ (Si8O22) (OH)2
Clase: Silicato
Subclase: Inosilicato
Sistema cristalino: Monoclínico, prismático
Cor: Negra a negra azulada
Brillo: Vítreo
Dureza: 5,5 - 6 (escala de Mohs)
Fractura: Irregular
Exfoliación:
Raia: Escura gris azul a gris verde
Densidade: 3,44 g/cm3

A arfvedsonita é un mineral do grupo dos silicatos, subgrupo inosilicatos e dentro destes pertence aos anfíbolos.[1] É un aluminosilicato de sodio e ferro, este último pode ser parcialmente substituído por outros metais como magnesio ou manganeso, dando lugar a variedades.

O ferro que contén é de dous tipos, férrico e ferroso, que non ocupan a mesma posición na estrutura cristalina, pois son de distinto tamaño, sendo o ferroso o que pode ser substituído por magnesio. Así, a arfvedsonita é o extremo (férrico-ferroso) dunha serie de solución sólida, achándose no outro extremo a magnesio-arfvedsonita (férrico-magnesio).

Foi chamada así en 1823 polo químico sueco Johan A. Arfvedson.

Ambiente de formación[editar | editar a fonte]

Aparece en rochas ígneas, sobre todo granitos alcalinos e sienitas alcalinas.

Pode ter asociados os seguintes minerais: nefelina, albita, exirina, riebeckita ou cuarzo.

Localización, extracción e uso[editar | editar a fonte]

A arfvedsonita ten unha distribución moi limitada comparada co resto dos anfíbolos, só nas raras rochas ígneas que son moi ricas en sodio. Pódese atopar no Quebec (Canadá), no sur de Groenlandia, na península de Kola (Rusia) e Noruega.

Non posúe uso industrial ningún e ten pouco interese coleccionístico en si, aínda que é un mineral acompañante doutros espécimes raros e codiciados por coleccionistas.

Notas[editar | editar a fonte]

  1. Hawthorne, Frank C., and Roberta Oberti (2006), On the classification of amphiboles: Canadian Mineralogist: 44(1): 1-21.

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Bibliografía[editar | editar a fonte]

  • Deer, W.A., R.A. Howie, and J. Zussman (1963) Rock-forming Minerals, v. 2, Chain Silicates, p. 364-374

Outros artigos[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]