António de Oliveira Salazar

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
António de Oliveira Salazar
António de Oliveira Salazar, drawing.jpg

António de Oliveira Salazar, nado en Vimieiro (Santa Comba Dão), o 28 de abril de 1889, e falecido en Lisboa o 27 de xullo de 1970, foi un ditador portugués, profesor universitario e estadista.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Foi ministro das Finanzas entre 1928 e 1932. Entre 1932 e 1968 foi o estadista que dirixiu os destinos de Portugal, co cargo de Presidente do Consello de Ministros (primeiro ministro). Foi fundador e xefe da Unión Nacional (partido único durante o Estado Novo) a partir de 1931. Tamén foi o fundador e principal mentor do Estado Novo (1933-1974), substituíndo a ditadura militar (1926-1933). Tamén exerceu o cargo de Presidente interino da República, mais somente no ano de 1951.

En abril de 1937 foille enviada unha carta dirixida por Alfonso Daniel Rodríguez Castelao e mais Ramón Suárez Picallo na que se dicía:

Vostede será para os supervivintes de Galiza algo menos ca un asasino, será un cómplice de asasinos.[1]

Notas[editar | editar a fonte]

  1. Un juicio duro sobre Oliveira Salazar, ABC, 27 de abril de 1937, páx. 11 (en castelán).