Akari

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Akari (Astro-F)
Astro-f.jpg
Akari / Astro-F
Tipo Observatorio espacial
Organización JAXA
Data de lanzamento 21 de febreiro de 2006[1][2]
Foguete portador M-V[2][3][4]
Sitio de lanzamento Centro Espacial de Uchinoura[2][3]
Obxectivo da misión Observación no infravermello[3][2]
NSSDC ID 2006-005A
Masa 955 kg[2]
Semieixo maior 7078,5 km[1]
Inclinación 98,3 graos[1]
Apoapse 713,7 km[1]
Periapse 701,4 km[1]

Akari (あかり, en xaponés, Luz[3]), denominado ASTRO-F antes do lanzamento e inicialmente denominado IRIS (InfraRed Imaging Surveyor)[4], foi un observatorio espacial xaponés no infravermello pertencente á JAXA. Foi lanzado o 21 de febreiro de 2006 mediante un foguete M-V desde o Centro Espacial de Uchinoura (antes coñecido como Centro Espacial de Kagoshima).

Características[editar | editar a fonte]

Akari foi deseñado para observar no espectro infrraroxo. Para elo usa un telescopio Ritchey-Chretien cunha apertura de 67 centímetros e unha lonxitude focal de 420 centímetros. O espello primario é de carburo de silicio cun recubrimento de ouro. Leva dous instrumentos no plano focal enfriados a unha temperatura de 6 Kelvin mediante 170 litros de helio líquido. A cantidade de helio estaba calculada para durar 550 días de observacións.[2]

Os dous instrumentos do plano focal son:[5]

  • FIS (Far-Infrared Surveyor, explorador do infravermello distante): está deseñado para facer unha exploración completa do ceo no infravermello distante. O intrumento leva dous detectores formados por fotoconductores que usan semiconductores (xermanio e galio). Cada detector usa filtros, polo que en total o instrumento ten catro bandas de observación: de 50 a 80, de 60 a 110, de 110 a 180 e de 140 a 180 µm. O FIS tamén se usa para observacións dirixidas para a detección de obxectos febles ou para facer espectroscopía mediante un espectrómetro de transformada de Fourier.
  • IRC (InfraRed Camera, cámara infravermella): está composta por tres sístemas independentes. Unha avantaxa da IRC é que pode observar un campo de 10 minutos de arco cadrados grazas ó uso de matrices de gran formato (512x412 para NIR e 256x256 para MIR). Cada cámara pode seleccionar unha banda concreta de observación grazas ó uso de filtros, ademais de poder realizar observacións espectroscópicas mediante prismas e rexillas. As tres cámaras que compoñen a IRC son:
    • NIR: é unha cámara que observa no infravermello próximo, entre 1,5 e 5,5 µm.
    • MIR: observa no rango entre 5,8 e 14,1 µm.
    • MIR-L: para as lonxitudes de onda entre 12,4 e 26,5 µm.

Resultados[editar | editar a fonte]

Notas[editar | editar a fonte]

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 "ASTRO F (AKARI)" (en inglés). Real Time Satellite Trackin. 2011. http://www.n2yo.com/satellite/?s=28939. Consultado o 18 de xullo de 2011. 
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 2,5 "Akari" (en inglés). 8 de xullo de 2011. http://nssdc.gsfc.nasa.gov/nmc/spacecraftDisplay.do?id=2006-005A. Consultado o 18 de xullo de 2011. 
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 "Europa se une a Japón en la próxima exploración del cielo infrarrojo" (en inglés). ESA. 2011. http://www.esa.int/esaCP/SEMEPFMVGJE_Spain_1.html. Consultado o 18 de xullo de 2011. 
  4. 4,0 4,1 "Astro F (IRIS, Akari)" (en inglés). Gunter's Space Page. 2011. http://space.skyrocket.de/doc_sdat/astro-f.htm. Consultado o 18 de xullo de 2011. 
  5. "Focal Plane Instruments" (en inglés). JAXA. 2005. http://www.ir.isas.jaxa.jp/ASTRO-F/Outreach/souti_e.html. Consultado o 18 de xullo de 2011. 
  6. "AKARI (ASTRO-F) Results". JAXA/ISAS/LIRA. 28 de novembro de 2008. http://www.ir.isas.jaxa.jp/ASTRO-F/Outreach/results/results_e.html. Consultado o 18 de xullo de 2011. 

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]