Torgny Lindgren

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura
Torgny Lindgren
Torgny Lindgren beskuren.JPG
Nacemento16 de xuño de 1938
 Norsjö
Falecemento16 de marzo de 2017
 Rimforsa
CausaCancro de estómago
NacionalidadeSuecia
Ocupaciónescritor
PremiosPrémio Selma Lagerlöf, Doblougprisen, Litteris et Artibus, Prémio Femina estrangeiro, Aniara Award, Grande Prémio dos Nove, Östersunds-Postens litterature price, sen etiquetar, Prémio August, Honorary doctorate Umeå University e sen etiquetar
editar datos en Wikidata ]
Torgny Lindgren en 2007.

Torgny Lindgren, nado en Raggsjö (Västerbotten) o 16 de xuño de 1938 e finado o 16 de marzo de 2017, foi un recoñecido escritor sueco membro da Academia Sueca dende 1991.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Cando novo, mudouse do norte a Småland, no sur de Suecia, onde exerceu como mestre. Militou nesa mesma época no Partido Socialdemócrata Sueco, e a atmosfera política reflectiuna en varias das súas obras. En 1980 converteuse ao catolicismo. En 1983 foi galardonado co Gran Premio Novelístico da Sociedade para a promoción da Literatura, e en 1984 acadou o Premio Aniara. En 1995 a súa obra Hummelhonung recibiu o Premio August, e foi adaptada á ópera en 2001 con música de Carl Unander-Scharin. Previamente fora elixido membro da Academia Sueca, o 28 de febreiro de 1991, sucedendo o lingüista Ture Johanisson como titular da cadeira número 9. Amais dos sinalados, recibira en 1987 o Premio Doblougska, en 1999 o Premio Gerard Bonnier e en 2000 o Premio de Literatura Selma Lagerlöf.

Obra[editar | editar a fonte]

  • Plåtsax, hjärtats instrument (1965, poesía)
  • Dikter från Vimmerby (1970, poesía)
  • Hur skulle det vara om man vore Olof Palme? (1971, poesía)
  • Skolbagateller medan jag försökte skriva till mina överordnade (1972, relatos)
  • Övriga frågor (1973, novela)
  • Hallen (1975, novela)
  • Intervjun (1977, teatro)
  • Legenden om Achille Paganinis besök i Vimmerby 1869 (1977, teatro)
  • Brännvinsfursten (1979, novela)
  • Skrämmer dig minuten (1981, novela)
  • Markus (1981, novela)
  • Slaktningen vid Sju ekars kulle (1982, teatro)
  • Ormens väg på hälleberget (1982, novela crítica)
  • Merabs skönhet (1983, relatos)
  • Batseba (1984, novela)
  • Fadershanden och Giga. Två skådespel (1986, teatro, coescrito con Eric Åkerlund)
  • Legender (1986, relatos)
  • Ljuset (1987, novela)
  • Kärleksguden Frö (1988, novela, ilustrada por Peter Dahl)
  • Den röda slöjan (1990, novela, coescrita con Eric Åkerlund baixo o pseudónimo Hans Lamborn)
  • Till sanningens lov. Rammakaren Theodor Marklunds egen redogörelse (1991, novela)
  • Ture Johannisson. Inträdestal i Svenska akademien (1991)
  • Mel de abellón (Hummelhonung; 1995, novela. Versionada como ópera en 2001 por Carl Unander-Scharin)
  • Bordsstudsaren (1998, teatro, coescrito con Ylva Pettersson)
  • I Brokiga Blads vatten (1999, relatos)
  • Pölsan (2002, novela)
  • Döden ett bekymmer (2003, novela)
  • Maten. Hunger och törst i Västerbotten (2003, libro de cociña, coescrito con Ella Nilsson)
  • ABC (2003, poesía)
  • Berättelserna, relatos (Merabs skönhet, Legender eI Brokiga Blads vatten)
  • Dorés bibel (2005, novela)
  • Norrlands akvavit (2007, novela)
  • Nåden har ingen lag (compilación das novelas Hummelhonung, Pölsan eDorés bibel, 2008).
  • Minnen (2010, novela autobiográfica)

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]