Tía (mitoloxía)

Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Tea (planeta).

Tía
Instancia de Titán
Parte de Uranids (en)
Biografía
Sexo muller
Familia
Nai Xea
Pai Urano
Cónxuxe Hiperión
Irmá/n Rea Océano Tetis Hiperión Xapeto (mitoloxía) Cronos Temis
Fillo/a Helios Selene Eos Aurora
Identificadores
Freebase /m/0l9f0
Fontes e ligazóns
Descrito pola fonte Реальный словарь классических древностей по Любкеру, 1885 "Q45269297 " Grande Enciclopedia Yuzhakov "Q77289304 " Dicionario Enciclopédico Brockhaus e Efron "Q24487821 "
Wikidata C:Commons

Na mitoloxía grega, Tía, a Divina, Tea ou Teia (en grego Θεία), tamén chamada Eurifaesa (Ευρυφαεσσα Euryphaessa, 'a de amplo brillo' , era unha Titánide, filla de Xea (a Terra) e Urano (o Ceo). Considerouse deusa da vista e a que dotaba ó ouro, á prata e ás xemas do seu brillo e valor .

Mitoloxía

Uniuse a Hiperión, un dos seus irmáns, do que tivo tres fillos: Helios (o Sol), Eos (a Aurora) e Selene (a Lúa).

"Tea, dominada polo amor de Hiperión, procreou ó grande Helios, á brillante Selene e a Eos, que lucen para tódolos que habitan na Terra e para os inmortais deuses que ocupan o ancho ceo".

(Hesíodo: Teogonía 372-374)

Noutras tradicións, Tía é o nome dunha ninfa que se uniu a Apolo, con quen tivo un fillo chamado Delfo. Outras fontes fana amante de Poseidón ou do mesmo Zeus, con quen tivo dous fillos: Magnes e Macedón.

Trala Titanomaquia, na que as Titánides permaneceron neutrais, foi vivir ó palacio do seu fillo Helios.

Véxase tamén

Bibliografía

• ELVIRA BARBA: Miguel Ángel: Arte y mito. Manual de iconografía clásica. Sílex, 3ª ed. 2017.
• GRIMAL, Pierre: Diccionario de mitología griega y romana. Ed. Paidós, 1981.
• Hesíodo (2020). Teogonía. Traballos e días. Escudo. Vétera. Cangas do Morrazo: Rinoceronte. ISBN 978-84-17388-36-2. 
• HESÍODO: Teogonía. Trabajos y días. Escudo. Certamen, Alianza Editorial, 3ª ed., 2013 [a numeración segue a utilizada neste texto]
• Hesíodo. Teogonía. Universidad de Salamanca. Curso 2009-2010. 11638: LUZ, MOLÉCULAS Y VIDA