Raphicerus

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura

Raphicerus
Raphicerus campestris macho
Raphicerus campestris macho
Clasificación científica
Reino: Animalia
Filo: Chordata
Subfilo: Vertebrata
Clase: Mammalia
Orde: Artiodactyla
Suborde: Ruminantia
Familia: Bovidae
Subfamilia: Antilopinae
Tribo: Neotragini
Xénero: Raphicerus
C. H. Smith, 1827
Especies e Subespecies
Véxase o texto

Raphicerus é un xénero de mamíferos artiodáctilos da familia dos bóvidos, subfamilia dos antilopinos, que comprende tres especies de pequenos antílopes africanos,[1][2][3][4][5][6] ou catro, segundo algúns autores.[7]

Características[editar | editar a fonte]

Son antílopes de pequeno tamaño, como todos os da tribo dos neotraguinos, (denominados antilopes ananos), de pelaxe parda clara amarelada (rubia), orellas grandes con relación ao seu tamaño, coa parte anterior, cóncava, branca, cola diminuta, e cornos pequenos, finos, rectos e paralelos, presentes só nos machos.[6][8][9]

Taxonomía[editar | editar a fonte]

Descrición[editar | editar a fonte]

O xénero foi descrito en 1827 polo militar e naturalista británico, nado en Flandres oriental (Bélxica), Charles Hamilton Smith, en Griffith et al., Animal Kingdom, 5: 342.[1]

Clasificación[editar | editar a fonte]

Como quedou dito, a maioría dos aurores recoñecen no xénero tres especies, coas subespeies que se citan a continuación:[1][10]

Xénero Raphicerus

  • Raphicerus campestris C. H. Smith, 1827
    • Raphicerus campestris campestris (Thunberg, 1811)
    • Raphicerus campestris capricornis Thomas and Schwann, 1906
    • Raphicerus campestris kelleni (Jentink, 1900)
    • Raphicerus campestris neumanni (Matschie, 1894)
  • Raphicerus melanotis (Thunberg, 1811)
  • Raphicerus sharpei Thomas, 1897

Porén ultimamente algúns autores, como Colin P. Groves, inclúen unha cuarta:

considerada por algúns autores como a subespecie Raphicerus sharpei colonicus Thomas & Schwann, 1906.[12]

Especie fósil[editar | editar a fonte]

Ademais das sinaladas tamén de coñece unha especie fósil, do plioceno tardío temperán de Suráfrica, Raphicerus paralius, descrita polo paleontólogo británico Alan W. Gentry, que traballou con Louis S. B. Leakey, do Centro para a prehistoria e a palaeontoloxía de Nairobi (Kenya), en 1980.[14][15]

Notas[editar | editar a fonte]

  1. 1,0 1,1 1,2 Raphicerus en MSW.
  2. Raphicerus C. H. Smith, 1827 no ITIS.
  3. IUCN (2016-01-07). "Raphicerus campestris: IUCN SSC Antelope Specialist Group: The IUCN Red List of Threatened Species 2016: e.T19308A50193533" (en inglés). doi:10.2305/iucn.uk.2016-1.rlts.t19308a50193533.en. 
  4. IUCN (2016-12-05). "Raphicerus melanotis: Palmer, G., Birss, C., Kerley, G., Feely, J., Peinke, D. & Castley, G.: The IUCN Red List of Threatened Species 2017: e.T19306A50193334" (en inglés). doi:10.2305/iucn.uk.2017-2.rlts.t19306a50193334.en. 
  5. IUCN (2016-01-07). "Raphicerus sharpei: IUCN SSC Antelope Specialist Group: The IUCN Red List of Threatened Species 2016: e.T19307A50193414" (en inglés). doi:10.2305/iucn.uk.2016-1.rlts.t19307a50193414.en. 
  6. 6,0 6,1 VV.AA. 1986, p. 581.
  7. Groves, C. P.; et al. (2011). "Family Bovidae (Hollow-horned rumiants)". in: Wilson, D. E. & Mittermeier, R. A. eds (2011). Handbook of the Mammals of the World (en inglés). Vol II. Hoofed Mammals. Barcelona: Lynx edicions. pp. 477–478. ISBN 978-84-96553-77-4. 
  8. Dorst, J. & Dandelot, P. 1973, pp. 268-270.
  9. Haltenorth, T. & Diller, H. 1986, pp. 52-53.
  10. Raphicerus campestris (Thunberg, 1811) no ITIS.
  11. Groves, Colin P. & Grubb, Peter 2011.
  12. 12,0 12,1 Groves, Colin P. et al. 2011, pp. 477-478.
  13. Raphicerus colonicus Thomas & Schwann, 1906 en Sistemática dos bóvidos (Stefan Hintsche, 2014), en stco.de
  14. Gentry A. W. (1980): "Fossil Bovidae (Mammalia) from Langebaanweg, South Africa". Annals of the South African Museum, 79 (8): 213-337.
  15. Raphicerus paralius Gentry 1980 en Fossilworks.

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Bibliografía[editar | editar a fonte]

Outros artigos[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]