Química analítica

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Este é un dos 1000 artigos que toda Wikipedia debería ter.
Estudante facendo análises químicas mediante un fluorímetro.

A química analítica é a parte da química que ten como finalidade o estudo da composición química dun material ou mostra, mediante diferentes métodos. Pretende o recoñecemento e a caracterización de produtos coñecidos ou descoñecidos. Atende ó seguimento da produción (verificar que unha cadea de produción está fabricando un produto conforme as especificacións) até a pescuda policial.

A palabra "análise" ten o sufixo "-lise" que significa "decompor" (ver pirólise, hidrólise, eletrólise). En efecto, unha das primeiras preocupacións da química desde Antoine Lavoisier foi de illar e determinar os elementos, os produtos dos cales se compoñen tódolos corpos. A química analítica precisou achar métodos para dividir os corpos complexos e despois caracterizar os corpos elementais.

Até o inicio do século XX, a química analítica facía reaccionar o produto descoñecido cun produto coñecido para obter un outro produto coñecido e, dese xeito, determinar a súa natureza.

Hoxe, utilízanse métodos que permiten determinar e cuantificar moitos elementos dunha soa vez.

Os métodos da química analítica poden ser clasificados da seguinte maneira:

Segundo o tipo: análise cualitativa ou análise cuantitativa. A mostra é sometida a análise ben para coñecer a identidade dos seus compoñentes ben para determinar a cantidade dos compoñentes presentes. Perante unha mostra descoñecida, é necesario determinar a súa composición cualitativa e a súa composición cuantitativa. Os procedementos experimentais a seguir dependen da información previamente adquirida. Por este motivo a análise cualitativa debe preceder á cuantitativa.

Segundo a maneira de executar a análise: análise clásica ou análise instrumental. As técnicas de análise clásicas (ou non instrumentais) utilizan, en xeral, reaccións cuantitativas en fase acuosa ou medición de volume en fase gasosa. Os instrumentos son simples como balanzas, pHmetros... En xeral son destrutivas.

As técnicas de análise instrumental utilizan uns aparellos que permitem as determinacións baseadas nas propriedades físicas dos elementos a determinar. Estas análises son executadas ben sobre a amostra tal cal, ben sobre sólidos preparados ou sobre solucións das mostras.

Segundo o produto procurado: análise mineral ou orgánica A análise mineral aplícase ós produtos non orgánicos mais tamém ós minerais contidos nos produtos orgánicos como, por exemplo, o chumbo na gasolina.

Segundo a cantidade de mostras utilizadas: macro ou microanálise. Dependendo da técnica utilizada, esta cantidade pode ser da orde da fracción de miligramos até de algúns gramos. As técnicas de microanálise foron desenvolvidas en análise cualitativa (reaccións con gotas de solución).

Segundo a conservación posterior da mostra: análises destrutivas ou non. En xeral, a análise clásica é destrutiva e a análise instrumental non o é.

Segundo a automaticidade: análise manual ou automática. A análise automática é aplicada na industria para seguir e orientar os parámetros dun proceso. Tamén se aplica en laboratorios que reciben numerosas mostras do mesmo tipo: o seguimento dos parámetros da calidade das augas, por exemplo.

Os métodos que emprega a análise química poden ser:

Os métodos químicos foron utilizados tradicionalmente, xa que non requiren intrumentos moi complexos (tan só pipetas, buretas, matraces, balanzas entre outros) Os métodos fisicoquímicos, porén, requiren un intrumental máis sofisticado, tal como equipos de cromatografía, cristalografía, etc.

O estudo dos métodos químicos está baseado no equilibrio químico, que pode ser dos seguintes tipos:

Recursos en liña[editar | editar a fonte]