Pedro de Freitas Branco

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura
Pedro de Freitas Branco
Nacemento31 de outubro de 1896
Lugar de nacementoLisboa
Falecemento24 de marzo de 1963
Lugar de falecementoLisboa
NacionalidadePortugal
Ocupacióndirector de orquestra e compositor
PremiosComendador da Ordem Militar de Sant'Iago da Espada e Cavaleiro da Ordem Militar de Sant'Iago da Espada
Na rede
IMDB: nm0208461 Musicbrainz: 05e37a13-8613-4b8b-9930-59ebbde3bb29 Discogs: 2323246 Allmusic: mn0001647465 Editar o valor em Wikidata
editar datos en Wikidata ]

Pedro de Freitas Branco, nado en Lisboa en 1896 e finado ibídem en 1963 foi un director e compositor portugués.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Vida e carreira[editar | editar a fonte]

Handbill for concert giving details of venue, performers and programme

Branco naceu en Lisboa, e estudou música con Tomás Vaz de Borba e Luís de Freitas Branco (o seu irmán maior).[1] Fundou a Compañía de Ópera Portuguesa en 1926, e dirixiu a orquestra sinfónica estatal desde 1934.[2]

Branco fixo o seu debut en París en 1932 nun concerto de música de Maurice Ravel na Salle Pleyel dirixindo Daphnis et Chloé, Pavane pour une infante defunte, Rapsodie espagnole, La valse e Boléro. Nese mesmo concerto Ravel dirixiu a estrea do seu Concerto para piano en sol maior.

Na década de 1940 Branco era considerado o director principal de Lisboa.[3] En 1943 dirixiu na Bienal de Venecia. Dirixiu como convidado noutros países europeos, como Francia, Alemaña, España e Gran Bretaña.[2]

Pasamento[editar | editar a fonte]

Branco morreu en Lisboa en 1963, aos 66 anos.[1]

Valoracións[editar | editar a fonte]

Segundo algúns, non era un director especialmente bo,[4] e cando o concerto con Maurice Ravel foi gravado pouco despois da estrea, o seu nome apareceu como director na etiqueta do disco e nos anuncios, pero de feito Branco dirixiu a orquestra baixo a supervisión de Ravel en as sesións de gravación.[5]

A cantante Astra Desmond eloxiou a Branco "a súa magnífica musicalidade, a súa inmersión no espírito e no estilo de calquera compositor que toque, o seu entusiasmo sen límites e o seu completo abnegación".[3] The Times observou que estaba no seu mellor momento en "música de gran brillo textual, especialmente na obra de Berlioz, Stravinsky e Richard Strauss".[1]

Gravacións[editar | editar a fonte]

As gravacións realizadas por Branco inclúen:

Fonte: WorldCat . [6]

Notas[editar | editar a fonte]

  1. 1,0 1,1 1,2 "Obituary", The Times, 26 March 1963, p. 14
  2. 2,0 2,1 Kennedy, Michael, and Joyce Bourne Kennedy "Freitas Branco, Pedro de",The Concise Oxford Dictionary of Music, Oxford University Press, 2007. Consultado o 20 de xuño de 2020 (require subscrición)
  3. 3,0 3,1 "Music in the Peninsula", The Times, 9 de xaneiro de 1942, p. 6
  4. Nichols, p. 92
  5. Orenstein, p. 536
  6. "'Pedro de Freitas Branco'". www.worldcat.org (en inglés). Consultado o 2022-08-04. 

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Bibliografía[editar | editar a fonte]