Paul Hindemith

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura
Paul Hindemith
Paul Hindemith 1923.jpg
Nacemento16 de novembro de 1895
 Hanau
Falecemento28 de decembro de 1963
 Frankfurt
Causapancreatite aguda
SoterradoVaud
NacionalidadeAlemaña, Alemaña do Oeste e Estados Unidos de América
RelixiónLuteranismo
Alma máterHoch Conservatory
Ocupacióncompositor, director de orquestra, músico, Professor of Music Composition, musicólogo, profesor de música, teórico musical, violista de amor, catedrático de universidade, Concertino, escritor, compositor de bandas sonoras, violinista, violista e libretista
Coñecido/a porString Quartet No. 2, Symphony in B-flat for Band, Mathis der Maler e sen etiquetar
PremiosOrde do Mérito das Ciencias e as Artes, Bach Prize of the Free and Hanseatic City of Hamburg, Prêmio Balzan, Wihuri Sibelius Prize, Goethe Plaque of the City of Frankfurt, Berliner Kunstpreis, Honorary doctor of the Free University of Berlin, sen etiquetar e Honorary doctor of the University of Oxford
editar datos en Wikidata ]

Paul Hindemith, nado en Hanau (Hessen) o 16 de novembro de 1895 e finado o 28 de decembro de 1963 en Frankfurt am Main, foi un compositor, violista, director de orquestra e profesor alemán.

Vida[editar | editar a fonte]

Hindemith naceu na cidade de Hanau, próxima a Frankfurt am Main e aprendeu a tocar o violín de neno. Aos once anos marchou da casa debido á oposición paterna ás súas ambicións musicais, tocando en cafés e teatros pra poder pagar os seus estudos no Hoch Konservatorium de Frankfurt am Main, onde estudou con Arnold Mendelssohn e Bernhard Sekles.

En 1922 foron escoitadas algunhas das súas composicións no festival International Society for Contemporary Music de Salzburgo, o que lle fixo conquistar a atención do público internacional. Posteriormente colaborou con varios compositores das vangardas, incluíndo a Anton Webern e Arnold Schönberg.

Dende 1927 foi profesor de composición no Conservatorio Superior de Música de Berlín. En 1929 fundou o cuarteto de corda Amar, no que tocaba a viola e co que realizou numerosas xiras de concertos arredor de Europa.

A súa música foi considerada dexenerada polos nazis a pesar das protestas de Wilhelm Furtwängler, e en 1938 exiliouse en Suíza. En 1940 emigrou aos Estados Unidos, onde se converteu en profesor de composición en Yale e Harvard.

Obra[editar | editar a fonte]