Olimpia Milano

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
AJ Milano
Giorgio Armani & Olimpia Armani Jeans Milano - Vogue Fashion's Night Out Sept.10 2009 MILANO.jpg
Competición Italia Lega Basket Serie A
Fundado 1936
Cidade Flag of Lombardy.svg Milán
Pavillón Mediolanum Forum (12.500)
Cores           Vermello e branco
Historia Triestina Milano (1936-1947)
Olimpia Milano (dende 1947)
Presidente Giorgio Armani
Adestrador Piero Bucchi
Euroliga 3 (1966, 1987, 1988)
Saporta 3 (1971, 1972, 1976)
Copa Korać 2 (1985, 1993)
Lega 25 (1936, 1937, 1938, 1939, 1950, 1951, 1952, 1953, 1954, 1957, 1958, 1959, 1960, 1962, 1963, 1965, 1966, 1967, 1972, 1982, 1985, 1986, 1987, 1989, 1996)
Coppa Italia 4 (1972, 1986, 1987, 1996)
Intercontinental 1 (1987)
Triple coroa 1 (1987)
Patrocinador Emporio Armani
Vestimenta Reebok
Sitio Web www.olimpiamilano.com

O Olimpia Milano, coñecido por motivos de patrocinio como Emporio Armani Milano, é un club profesional de baloncesto italiano con sede na cidade de Milán, a capital da Lombardía. Fundado en 1936 por Adolfo Bogoncelli, é o club de baloncesto máis laureado de Italia e un dos máis prestixiosos de Europa. Actualmente xoga na Lega Basket Serie A, a máxima competición do baloncesto italiano.

As cores do uniforme habituais do Olimpia Milano son o vermello e o branco, e o equipo é ás veces coñecido como "Scarpette Rosse" (zapatos vermellos), isto é debido a que empregados do club importaban zapatillas Converse desa cor para os xogadores. Con todo, o club tamén é coñecido de diversos xeitos por mor dos seus patrocinadores, sendo os máis coñecidos Borletti, Simmenthal, Innocenti, Cinzano, Simac, Tracer, Phillips, Sony, Stefanel e o actual, Armani Jeans.

O Olimpia Milano é o club italiano máis laureado, gañando até a tempada 2009-10 tres Euroliga, vinte e cinco Scudetti, catro Copas de Italia, unha Copa Intercontinental, tres Copa Soporta, dúas Copa Korać e outros moitos títulos menores. O equipo xoga os seus partidos coma local no Mediolanum Forum, un pavillón con capacidade para 12.500 espectadores.

Historia[editar | editar a fonte]

Fundación e primeiros anos[editar | editar a fonte]

En 1936 a cidade de Milán era o centro neurálxico do baloncesto transalpino, xunto con Boloña, Trieste, Venecia e, máis ao sur, Roma. así, dende Trieste chagaría á capital longobarda Adolfo Bogoncelli, que fundaría un club coñecido como Triestina Milano. Durante os seguintes anos á súa fundación a Triestina competiu modestamente á sombra doutros equipos da cidade como a Dopolavoro Borletti, habitual campión da liga nacional. En 1947 o equipo fusionaríase precisamente co equipo da fábrica Borletti, dando como resultado a creación dun novo club co nome de Olimpia. Con todo, os dirixentes do club decidiron manter, pese á fusión, a data de fundación en 1936, co que os títulos acadados polo Dopolavoro en solitario pasaron a figurar nas vitrinas do Olimpia.

Bogoncelli, coa súa visión de negocio, conseguiu que Borletti patrocinase ao equipo, sendo o primeiro patrocinador dun club deportivo da historia do deporte italiano, comezando unha etapa de profesionalización e recrutando aos mellores xogadores do país. Ademais disto comezou a traballar con novos xogadores dende os seus anos mozos. Algúns dos xogadores máis importantes desta época foron Cesare Rubini, Romeo Romanutti e Sergio Stefanini. Así, entre 1949 e 1954 a Olimpia lograba cinco ligas consecutivas. En 1956 produciríase o asentamento definitivo do equipo coa chegada dun novo patrocinador, Simmenthal. Co cambio chegaron dous novos xogadores, Adolfo Bogoncelli e Alfonso Sada, creando a un dos equipos míticos do deporte italiano: o Scarpette Rosse.

Salto a Europa[editar | editar a fonte]

Bill Bradley.

Os xogadores foráneos comezaron a xogar en Italia en 1957, mais isto non supuxo un troco na longa traxectoria de éxitos do Milano, que continuou a gañar a Lega con xogadores como Nane Vianello, Sandro Riminucci ou Pieri. Durante ás décadas de 1960 e 1970 tres equipos competiron pola supremacía do baloncesto europeo, o Olimpia Milano, o Ignis Varese e o Real Madrid. O Pallacanestro Varese e a Olimpia eran grandes rivais, separando tan só as cidades de Varese e Milán corenta quilómetros.

En 1966 a Olimpia conseguiría o seu primeiro título de campión de Europa. O partido, disputado en Boloña, enfrontaba o equipo de Milán fronte ao checoslovaco Slavia de Praga de Jiri Zidek. O Milán nesta época tivo a fortuna de contar con Bill Bradley (xogador dos New York Knicks durante os anos 1970, os cales retiraron o seu dorsal a modo de homenaxe) como estranxeiro só para a competición europea, xa que estudaba ao mesmo tempo en Oxford. Bradley formou unha coñecida parella de xogadores xunto a Duane "Skip" Thoren. Así, a Olimpia sumouse ao Real Madris como principais referencias ante os equipos soviéticos. Un ano despois do título, en 1967, xogarían de novo a final, precisamente contra o Madrid, mais perdendo esta vez por 91-83.

Caída e rexurdimento[editar | editar a fonte]

Marijonas Petravičius.

Aínda que o Milano era habitualmente o campión da liga italiana non foi capaz de chegar gañar a prestixiosa Copa de Europa, a cal conseguiu durante os anos 1970 o Ignis Varese até en cinco ocasións despois de xogar dez finais consecutivas. A finais dos anos 1970, a calidade do seu xogo descendeu notablemente, con todo, o Olimpia aínda foi capaz de gañar unha Recopa de Europa. Na segunda metade desta década o club aínda seguiu contratando coñecidos xogadores como os xemelgos Boselli, Mike Silvester e Mike D'Antoni. Finalmente, o adestrados estadounidense Dan Peterson e un novo patrocinador levaron de volta a fama ao club, polo que en 1980 a familia Gabetti adquire o equipo. Un ano despois, chega ao club un xogador considerado un dos mellores europeos da historia, Dino Meneghin, chegando con el outros coñecidos xogadores como John Gianelli, Roberto Premier, Bob McAdoo, Joe Barry Carroll, Russ Schoene, Antoine Carr ou Mike Brown.

Durante os anos 1980, clasificáronse para nove finais da Lega, das cales gañaron cinco. O ano máis histórico para o club foi 1987 xa que o equipo gaña a Euroliga (que tamén gaña ao ano seguinte, 1988, ambas contra o Maccabi Tel Aviv), a LEGA Serie A, a Copa de Italia e a Copa Intercontinental, conseguindo o equipo a Tripla Coroa e mesmo a aínda menos habitual Cuádrupla Coroa.

Durante os anos 1990, liderados polo base serbio Saša Đorđević, o club gaña a súa segunda Copa Korać en 1993. Bepi Stefanel mercou o club en 1994, asinando a coñecidos xogadores como Dejan Bodiroga, Gregor Fučka, Sandro De Pol e Nando Gentile. En 1996, coincidindo co sesenta aniversario do club, o equipo gaña a Copa de Italia e o seu vixésimo quinto campionato de liga. Dende 1998 a 2004 o club tivo múltiples donos, incluíndo a Warren Kidd, Hugo Sconochini, Claudio Coldebella e Petar Naumoski. Porén, os actuais propietarios dende 2004 son o modisto Giorgio Armani, o xogador da NBA Kobe Bryant, Adriano Galliani (director do club de fútbol A.C. Milan), Massimo Moratti (presidente do club de futbol Internazionale).

Patrocinadores[editar | editar a fonte]

As cores do Olimpia Milano son o branco e o vermello. Normalmente o primeiro equipamento é de pantalón e camiseta branca con detalles vermellos. O segundo equipamento consiste nun pantalón e camiseta vermella con detalles brancos. A través dos anos, devido a motivos de patrocinio, os deseños do equipamento, así como o nome do equipo trocaron. Así o Olimpia Milano foi coñecido ao longo de tempo como:[1]

  • Borletti (1936–55)
  • Simmenthal (1955–73)
  • Innocenti (1973–75)
  • Cinzano (1975–78)
  • Billy (1978–83)
  • Simac (1983–86)
  • Tracer (1986–88)
  • Philips (1988–93)
  • Recoaro (1993–94)
  • Stefanel (1994–98)
  • Sony (1998–99)
  • Adecco (1999–02)
  • Pippo (2002–03)
  • Breil (2003–04)
  • Armani Jeans (dende 2004)

Xogadores[editar | editar a fonte]

Cadro actual[editar | editar a fonte]

Armani Jeans Milano 2011-2012
Xogadores Adestradores
Pos. # Nac. Nome Altura Peso Procedencia
B 5 ItaliaFlag of Montenegro.svg Giachetti, Jacopo 1.91 m (6 ft 3 in) 82 kg (181 lb) Lottomatica Roma
A 6 Italia Mancinelli, Stefano 2.03 m (6 ft 8 in) 104 kg (230 lb) Fortitudo Bologna
A 7 Flag of the United States.svg Hairston, Malik 1.98 m (6 ft 6 in) 100 kg (220 lb) San Antonio Spurs
A 8 Flag of Lithuania.svg Mačiulis, Jonas 2.01 m (6 ft 7 in) 107 kg (236 lb) Žalgiris Kaunas
E 9 Italia Mordente, Marco 1.92 m (6 ft 3.5 in) 91 kg (201 lb) Benneton Treviso
B 10 Flag of the United States.svgFlag of Montenegro.svg Cook, Omar 1.85 m (6 ft 1 in) 86 kg (190 lb) Power Electronics Valencia
B 11 Bulgaria Jaaber, Ibrahim 1.88 m (6 ft 2 in) 77 kg (170 lb) Egaleo BC
P 12 Flag of the United States.svgItalia Rocca, Mason (C) 2.04 m (6 ft 8.5 in) 100 kg (220 lb) Basket Napoli
AP 13 Italia Melli, Nicolò 2.06 m (6 ft 9 in) 105 kg (231 lb) Reggiana
P 15 Flag of Lithuania.svg Petravičius, Marijonas 2.08 m (6 ft 10 in) 116 kg (256 lb) Lietuvos Rytas
A 16 Italia Ganeto, Gabriele 2.01 m (6 ft 7 in) 90 kg (198 lb) Vigevano
AP -- Flag of Nigeria.svg Eze, Benjamin 2.08 m (6 ft 10 in) 109 kg (240 lb) BC Khimki
E 34 Flag of the United States.svg Hawkins, David 1.95 m (6 ft 4.75 in) 102 kg (225 lb) Montepaschi Siena
Adestrador
Asistente(s)
  • Italia Fabrizio Frates
  • Italia Mario Fioretti



Lenda
  • (C) Capitán
  • (E) Xoga só na Euroliga
  • (PE) Pasaporte europeo
  • (ca) Procede da canteira
  • Lesionado Lesionado

Cadro
Actualizado: 13-7-2011

Destacados[editar | editar a fonte]

Palmarés[editar | editar a fonte]

Títulos internacionais[editar | editar a fonte]

Títulos nacionais[editar | editar a fonte]

Notas[editar | editar a fonte]

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]