Nina Berberova

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura
Nina Berberova
Hodasevich Berberova.jpg
Nacemento26 de xullo de 1901
 San Petersburgo
Falecemento26 de setembro de 1993
 Filadelfia
Causacaída
NacionalidadeImperio Ruso, Francia, Estados Unidos de América e Rusia
Ocupaciónescritora, poeta, crítico e xornalista de opinión
editar datos en Wikidata ]

Nina Nikolaevna Berberova (en ruso: Нина Николаевна Берберовa), nada en San Petersburgo o 8 de agosto, ou o 26 de xullo segundo o calendario xuliano, de 1901 e finada en Filadelfia o 26 de setembro de 1993, foi unha escritora rusa que, entre outras cousas, é famosa por narrar a vida dos exiliados rusos en París.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Filla única de Nikolai Ivanovi Berberov, funcionario do Ministerio de Finanzas e de Natalja Ivanovna Karaulova, a súa historia como escritora comeza en Berlín, máis tarde en París e logo en Estados Unidos como describe na súa autobiografía "Kursiv moi", (Курсив мой, en galego A cursiva é miña) publicada en 1957.

Viviu en París desde 1925 a 1950, ano en que se estableceu nos Estados Unidos, onde traballou para as universidades de Princeton e Yale.

Morreu o 27 de setembro de 1993 por complicacións despois dunha caída.

Obra[editar | editar a fonte]

  • Мыс Бурь Mys bur. Novela
  • Повелительница (1932) Povelitelnitsa . Novela
  • Аккомпаниаторша : рассказы в изгнании (1935) Akkompaniatorsha : rasskaszy v izgnanii
  • Чайковский (1936) Chaikovskii, biografía.
  • Бородин. (1938) Borodin, biografía
  • Без заката.(1938) Bez zakata
  • Александр Блок и его время (1947) Aleksandr Blok i ego vremaia, biografía
  • Облегчение участи. (1949) Oblegchenie uchasti
  • Дело Кравченко. История процесса, Delo Kravchenko. Istoriia protsessa
  • Курсив мой (1972) Kursiv moi. Autobiografía
  • Железная женщина (1981) Zhelesnaia zhenshchina
  • Стихи (1984) Stikhi
  • Люди и ложи. (1986) Loidi i lozhi
  • Биянкурские праздники. Buiankurskie prasdnikui
  • Cniornaia bolezn