Mike Nichols

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura
Mike Nichols
Mike Nichols Funny Face.jpg
Nacemento6 de novembro de 1931
 Berlín
Falecemento19 de novembro de 2014
 Nova York
CausaInfarto agudo de miocardio
NacionalidadeEstados Unidos de América
Etniaxudeus estadounidenses
Alma máterUniversidade de Chicago
Ocupacióndirector de cine, guionista, produtor de cine, actor, director teatral e actor de cinema
NaiBrigitte Landauer
CónxuxeDiane Sawyer e Annabel Davis-Goff
PremiosNational Medal of Arts, Premios Emmy do Primetime, premios do Sindicato de Directores, Oscar ó mellor director, Tony Award for Best Direction of a Play, Tony Award for Best Direction of a Play, Tony Award for Best Direction of a Play, Tony Award for Best Direction of a Play, Tony Award for Best Direction of a Play, Tony Award for Best Direction of a Play, Premio Tony á mellor dirección dun musical, Vilcek Prize, Premio Kennedy e AFI Life Achievement Award
editar datos en Wikidata ]
Mike Nichols
Elaine May e Mike Nichols en 1960.

Mikhail Igorevich Peschkowsky, nado en Berlín, Alemaña o 6 de novembro de 1931 e falecido o 19 de novembro de 2014 en Nova York,[1] foi un director de cinema e de teatro estadounidense de orixe alemá.[2] Era coñecido como Mike Nichols.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Fillo dunha xudía alemá e dun inmigrante ruso nado en Viena. Dada a situación perigosa para os xudeus en Alemaña, seu pai fuxiu aos Estados Unidos en 1939, e pouco tempo despois chegou Nichols xunto co seu irmán menor. A nai e o resto da familia fuxiron a través de Italia e reuníronse con eles en Nova York, onde cambiaron o seu apelido polo de Nichols.[3]

Mentres estudaba medicina na Universidade de Chicago, comezou a faltar a clases para ir ao teatro. Finalmente deixou a universidade para ingresar no Actor’s Studio.

A súa carreira artística comezou facendo un dúo cómico con Elaine May, con que actuou por todo o país cun grande éxito[4] e coa gravación do programa en disco gañaron un Grammy en 1961 ao mellor álbum de comedia.[1] Pouco despois separáronse e comezou a carreira en solitario de Nichols.

Tras dirixir varias obras teatrais foi contratado para levar ao cine ¿Quen teme a Virginia Woolf?, de Edward Albee. O filme foi un grande éxito, conseguindo trece candidaturas ao oscar. O seu seguinte filme, O graduado, converteuse no máis exitoso do ano 1967 e con el gañou o oscar ao mellor director. A pesar destes éxitos seguiu dirixindo tamén teatro.

Nos oitenta recuperou o éxito perdido no cinema con Silkwood e Working Girl. E máis adiante tamén triunfou na televisión con Wit e Angels in America.

Nichols faleceu cando tiña 83 anos por mor dun infarto en Nova York, o 19 de novembro de 2014.[4]

Premios[editar | editar a fonte]

Data Modalidade Título Premio Categoría
1961 Disco An Evening With Mike Nichols And Elaine May Grammy Mellor disco de comedia
1964 Teatro Barefoot in the Park Tony Mellor director
1965 Teatro Luv: The Odd Couple Tony Mellor director
1967 Película O graduado Oscar Mellor director
BAFTA Mellor director
Globo de Ouro Mellor película cómica ou musical
1968 Teatro Plaza suite Tony Mellor director
1972 Teatro The Prisoner of Second Avenue Tony Mellor director
1977 Película Annie Tony Mellor musical
1984 Teatro The Real Thing Tony Mellor obra
2001 Telefilme Wit Emmy Mellor TV Movie
Mellor director TV Movie
2004 Telefilme Angels in America Emmy Mellor TV Movie
Mellor director TV Movie
2005 Teatro Spamalot Tony Mellor director musical
2012 Teatro Death of a Salesman Tony Mellor director

Tamén foi nomeado candidato aos premios Oscar como Mellor director en 1966 (Who's Afraid of Virginia Woolf?), 1983 (Silkwood) e 1988 (Working Girl).

Obra[editar | editar a fonte]

Notas[editar | editar a fonte]

  1. 1,0 1,1 "Mike Nichols". britannica.com. Consultado o 05-11-2018. 
  2. Gates (2010), pp. 14-33
  3. Sabato, Michelle (21-04-2017). "The Beginner’s Guide: Mike Nichols, Director". filminquiry.com. Consultado o 05-11-2018. 
  4. 4,0 4,1 "Muere Mike Nichols, el director de ‘El graduado’". elpais.com. 20-11-2014. Consultado o 05-11-2018. 

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Bibliografía[editar | editar a fonte]

  • Gates Jr, Henry Louis (2010). Faces of America: How 12 Extraordinary People Discovered Their Pasts (en inglés). Nova York: New York University Press. ISBN 9780814732649. 

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]