O Metro de Bakú (azerí:Bakı Metropoliteni) é o sistema de metro que opera na cidade de Bakú, capital de Azerbaidján. Foi inaugurado en 1967, construído aínda durante a URSS, e foi a primeira rede de metro da República Socialista Soviética de Azerbaidján. Á semellanza doutros metropolitanos soviéticos, as súas estacións son moi ornamentadas.
Nos anos 30, o alto desenvolvemento industrial e o aumento da poboación da cidade fixeron dela unha das maiores e máis importantes do Cáucaso. Seguindo o exemplo de Moscova e Leningrado (actualmente San Petersburgo) se decidiu en 1932 que o medio de transporte máis cómodo ás necesidades da cidade en pleno desenvolvemento era o metropolitano, que aumentaría a mobilidade das persoas e diminuiría o tráfico das rúas de Bakú.
Á semellanza doutras cidades da Unión Soviética, os plans estiveron en suspenso debido á segunda guerra mundial para a que foi canalizado todo o capital dispoñible. Tras a guerra foi retomada a idea de construír un metro en Bakú, e en 1947 o proxecto foi aprobado. A primeira liña tiña unha lonxitude aproximada de 10km, e abriu o 6 de novembro de 1967. Un ano máis tarde, en 1968, foi construído un novo treito de liña con 2,2km entre as estacións de 28 de Maio e Şah İsmail Xətai. Un novo tramo entre as estacións de Nəriman Nərimanov e Neftçilər foi construído para servir os suburbios da cidade. A rede prolongouse ata o nordeste desde a estación de Nizami Gəncəvi en 1976. A construción de estacións avanzou a ritmo apresurado e en 1986 a rede tiña xa a configuración actual.
Despois da caída da Unión Soviética non houbo ningunha alteración no metro de Bakú, as limitacións económicas non permitiron que as obras proseguisen. Espérase un investimento da Unión Europea de varios millóns de euros para axuda no desenvolvemento da rede. Os últimos anos foron de adversidades para o metro e para o seu funcionamento, en particular, o feito de teren ocorrido dous atentados terroristas, un en 1994 e outro en 1995 (oficialmente foi un atentado, pero ata hoxe aínda non foi confirmado).
En 2015, o sistema levou a un total de 608.000 de persoas por día e 222 millóns de persoas anuais en 228 vagóns de metro.
