O Mausoleo tiña aproximadamente 45 m. de altura, e os catro lados estaban adornados con relevos escultóricos, cada un creado por un dos catro escultores gregos: Leocares, Briaxis, Escopas de Paros e Timoteo.[4] O mausoleo contiña 400 esculturas independentes.[5] O mausoleo considerábase un triunfo estético tan grande que Antípatro de Sidón o identificou como unha das súas Sete Marabillas do Mundo Antigo. Foi destruído por sucesivos terremotos desde o século XII ata o século XV;[6][7] foi a última sobrevivente das seis marabillas destruídas.
A palabra «mausoleo» pasou a usarse xenericamente para unha tumba sobre o chan.
O proxecto da construción foi concibido pola raíña Artemisa, esposa e irmá do rei Mausolo de Caria. A construción puido comezar durante o reinado de Mausolo e puido acabar sobre o ano 350 a.C., tres anos despois da morte de Mausolo e un ano despois do falecemento de Artemisa. A construción foi encargada a dous arquitectos gregos, chamados Sátiros e Piteos, para construíren un soberbio monumento. Os arquitectos construíron unha estrutura rectangular de 30 por 40 m, e sobre ela unha pirámide con 24 banzos e 117 columnas xónicas. No último banzo había unha estatua dunha cuadriga (poxada por catro cabalos) coas esfinxes do rei e a raíña. Para completar esta marabilla, os mellores escultores gregos da época tallaron figuras e relevos na súa estrutura.
O nome á estrutura foi unha homenaxe a Mausolo, e hoxe aplícase o nome de mausoleo a sepulcros suntuosos.
Soportou as invasións e destrución da cidade por parte de Alexandre Magno, os bárbaros e os árabes, pero, finalmente, foi destruído por un terremoto no ano 1404. Durante o século XIV os Cabaleiros de San Xoán acabaron de esnaquizalo e utilizaron os restos para a construción do Castelo de San Pedro de Halicarnaso. Durante esta época, encontráronse unha serie de túneles, debaixo da construción, que levaban aos sarcófagos dos defuntos reis. A tumba foi saqueada por ladróns e por iso hoxe xa non queda case nada dela. Os seus restos están no Museo Británico, en Londres, e tamén en Bodrun, na Turquía.