Saltar ao contido

María Solar

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Modelo:BiografíaMaría Solar

Editar o valor en Wikidata
Biografía
Nacemento25 de decembro de 1970 Editar o valor en Wikidata (55 anos)
Santiago de Compostela Editar o valor en Wikidata
Grupo étnicoPobo galego Editar o valor en Wikidata
EducaciónUniversidade IE - xornalismo
Universidade de Santiago de Compostela - bioloxía
Universidade Politécnica de Madrid Editar o valor en Wikidata
Actividade
Campo de traballoEscrita creativa e profesional, xornalismo e programa de televisión Editar o valor en Wikidata
Ocupaciónescritora, presentadora, xornalista, presentadora de televisión Editar o valor en Wikidata
Obra
Obras destacables
Premios
Sitio webmariasolar.com Editar o valor en Wikidata
IMDB: nm2428926 Twitter: MariaSolar2 BNE: XX1232152 Bitraga: 4406 AELG: 471 Editar o valor en Wikidata

María Solar Núñez, nada en Santiago de Compostela o 25 de decembro de 1970, é unha xornalista e escritora galega.[1] Presenta e dirixe o programa cultural Zigzag Fin de Semana na Televisión de Galicia e coordina contidos culturais para a Corporación de Servizos Audiovisuais de Galega (CSAG). A súa ampla carreira centrouse principalmente na televisión e a radio, aínda que tamén colaborou en xornais e revistas. Na literatura, é unha das autoras máis vendidas de Galicia. Escribe para público de todas as idades e a súa obra recibiu numerosos premios e foi traducida a varias linguas.

Traxectoria

[editar | editar a fonte]

A súa formación abarca as ciencias e as letras. É licenciada en Xornalismo (Universidade SEK de Segovia) e en Bioloxía (Universidade de Santiago de Compostela), diplomada en Maxisterio (USC), ten tamén o título de Especialista en Información Ecolóxica e Medioambiental (Universidade Politécnica de Madrid).[2]

Durante os seus estudos formouse e traballou como actriz de dobraxe, actividade que volveu exercer anos despois. E tamén na etapa universitaria comezou a traballar en Radio Compostela. Ese foi o seu primeiro contacto co mundo da comunicación que xa nunca abandonou.

Como xornalista o seu traballo céntrase principalmente na radio e televisión autonómicas de Galicia. Na súa traxectoria na TVG presentou todo tipo de programas como o cultural Zigzag diario, Ciencianosa, En pé de festa, Arrampla con todo, A Revista Fin de Semana, etc. Na Radio Galega, entre outros programas foi directora e presentadora durante oito anos da revista As tardes da Galega e do programa de literatura Chamando á Terra. Ten colaborado con frecuencia en prensa e revistas. Na actualidade presenta e dirixe o programa Zigzag Fin de Semana na TVG e coordina os programas de cultura da CSAG.[3]

Como escritora, os seus libros foron publicados en varios idiomas como galego, castelán, catalán, portugués, polaco, filipino, chinés ou italiano.[4] Escribe para todas as idades, publicando novelas para adultos e literatura infantil e xuvenil. En 2019 foille outorgado o Premio de Creación Literaria Ínsua dos Poetas polo conxunto da súa carreira. Coa súa obra para adultos gañou varios premios, entre eles o Xerais de novela en 2022 por A culpa.[5]

En literatura infantil e xuvenil obtivo distintos premios e recoñecementos nacionais e internacionais, entre eles o Premio Lazarillo de Creación Literaria 2014 coa obra escrita orixinalmente en galego O meu pesadelo favorito e entrou dúas veces na lista White Ravens cos libros O meu pesadelo favorito en 2015 e Teño uns pés perfectos en 2016. En febreiro de 2017 publicou a novela Os nenos da varíola, baseada na Expedición Balmis.[6]

Obras

[editar | editar a fonte]
María Solar na Festa dos Libros de Pontevedra, 2017.

Literatura infanto-xuvenil

[editar | editar a fonte]
  • O fillo do Pintamonas (2009). Vigo: Tambre. 124 páxs. Ilustradora Teresa Novoa Martínez. ISBN 9788492404629.
  • Vou ter un irmán!!! (2011). Vigo: Galaxia. Ilustracións de Xosé Tomás. 28 páxs. ISBN 978-84-9865-371-7.
    • En castelán en 2016 por Algar, ¡Voy a tener un hermano!,[7] en catalán en 2016 por Animallibres, Trindré un germanet![8] e en valenciano por Bromera en 2016, Tindré un germanet![9]
  • As meigas de Lupa (2012). Vigo: Xerais. 120 páxs. ISBN 978-84-9914-375-0 (11ª). ePub: ISBN 978-84-9914-545-7.
    • En castelán, Las brujas de la reina Lupa, Anaya, 2016.[10]
  • A verdadeira historia da mosca da tele (2012). Vigo: Galaxia. 108 páxs. ISBN 978-84-9865-458-5.
    • En castelán La verdadera historia de la mosca de la tele, 2015, Anaya.[11] En catalán, La autèntica història de la mosca de la tele, Andana Editorial, 2016.[12]
  • O meu pesadelo favorito (2015). Vigo: Galaxia. 184 páxs. ISBN 978-84-9865-588-9.
    • En castelán como Mi pesadilla favorita, 2015, Siruela.[13] En catalán, El meu malson favorit, Bromera, 2015.[14]
  • Teño uns pés perfectos, editado tamén en castelán como Tengo unos pies perfectos (2015). Pontevedra: Kalandraka.[15] ISBN: 978-8484649748
    • En catalán en 2017 como Tinc uns peus perfectes. Kalandraka.[16] En portugués en 2018 Tenho uns pés perfeitos, Kalandraka.[17] En filipino no 2019 'Wala kayo sa paá ko!, Adarna.[18]
  • Os nenos da varíola (2017). Vigo: Galaxia. 208 páxs. ISBN 978-84-9151-026-0.
    • 2017 en castelán en Anaya Los niños de la viruela[19] e en catalán en Bromera L´expedició del doctor Balmis.[20]
  • Quokka Moka (2019) Vigo: Xerais. Ilustracións de Víctor Rivas. 152 páxs. ISBN 978-84-9121-483-0. ePub: ISBN 978-84-9121-494-6.
    • En 2019: castelán en Anaya Quokka Moka e en catalán en Animallibres La Quokka Moka
  • Adeline (2024). Vigo: Xerais, Fóra de Xogo. 288 páxs. ISBN 978-84-1110-452-4. ePub: ISBN 978-84-1110-480-7. [21]

Narrativa

[editar | editar a fonte]

Ensaio e divulgación

[editar | editar a fonte]

Obras colectivas

[editar | editar a fonte]
  • O libro dos Reis Magos. Xunta de Galicia-Galaxia, 2012.
  • Choven palabras no futuro. Gálix-Xunta de Galicia, 2015.
  • Nuevos cuentos de la esfinge. Siruela, 2015 ISBN 978-84-16465-22-4.
  • Pico Sacro. Ferido polo lóstrego e a lenda. Alvarellos editora, 2017. ISBN 978-84-16460-15-1
  • Contaxio. UNICEF. Autores: Fran Alonso, Ledicia Costas, María Solar. 2021.
  • Que tempos! Edicións Embora, 2022. ISBN 978-84-17824-46-4
  • UNICEF: 75 años defendiendo los derechos de la infancia, 2022

Galardóns e nomeamentos

[editar | editar a fonte]
  • Segundo premio de xornalismo científico Galicia Innovación no 2009.
  • Premio Frei Martín Sarmiento na 1ª categoría: 1º e 2º de Educación Primaria, no 2013, por Vou ter un irmán!!!.
  • Premio Frei Martín Sarmiento na 3ª categoría: 5º e 6º de Primaria en 2014, por A verdadeira historia da mosca da tele.
  • Premio Lazarillo de Creación Literaria no 2014, por O meu pesadelo favorito.
  • Inclusión na lista The White Ravens de Internationale Jugendbibliotheken de Múnic en 2015 de Mi pesadilla favorita, Siruela.
  • Premio Fervenzas literarias ao mellor libro infantil de 2015, por O meu pesadelo favorito.
  • Premio mellor libro de Literatura Infantil e Xuvenil na I Gala do Libro Galego en 2016, por O meu pesadelo favorito.
  • Inclusión na lista The White Ravens de Internationale Jugendbibliotheken de Múnic en 2016 por Teño uns pés perfectos, Kalandraka.
  • Premio Frei Martín Sarmiento ao mellor libro para adultos en 2017, por As horas roubadas.
  • Premio Fervenzas Literarias ao mellor libro de literatura xuvenil de 2017, por Os nenos da varíola.
  • Premio ó mellor libro xuvenil da III Gala do Libro Galego, por Os nenos da varíola. 2018.
  • Finalista a mellor libro xuvenil Premi Protagonista Jove do CLIJCAT por L´expedició del doctor Balmis. 2018.
  • Finalista I Premi Menjallibres de Vila nova i la Geltrú por L´expedició del doctor Balmis. 2018.
  • Premio Ínsua dos poetas de Creación Literaria, 2019.
  • Premio Xerais de novela, 2022, por A culpa.[27]

Premios Mestre Mateo

[editar | editar a fonte]
AnoCategoríaTítuloResultado
2012Mellor comunicadoraZigzag diarioNomeada
2016 Mellor comunicadora A Revista Fin de Semana Nomeada

Enlaces externos

[editar | editar a fonte]

Notas

[editar | editar a fonte]
  1. ↑ "María Solar Núñez Galegos Gallegos". galegos.galiciadigital.com. Consultado o 2022-11-04.
  2. ↑ "autor/a A Editorial Xerais". www.xerais.gal. Consultado o 2022-11-04.
  3. ↑ "Editorial Galaxia María Solar". Editorial Galaxia. Arquivado dende o orixinal o 06 de xullo de 2022. Consultado o 2022-11-04.
  4. ↑ "María Solar Cultura de Galicia". www.cultura.gal. Consultado o 2022-11-04.
  5. ↑ Salgado, Daniel (2022-07-16). "La periodista María Solar gana el Premio Xerais de novela por una obra de intriga y empoderamiento". elDiario.es (en castelán). Consultado o 2022-11-04.
  6. ↑ "María Solar publica "Los niños de la viruela", basada en la expedición Balmis"
  7. ↑ "¡Voy a tener un hermano!". bibliotraducion.uvigo.es. Arquivado dende o orixinal o 02 de xuño de 2020. Consultado o 2019-11-13.
  8. ↑ "Tindré un germanet!". bibliotraducion.uvigo.es. Arquivado dende o orixinal o 02 de xuño de 2020. Consultado o 2019-11-13.
  9. ↑ "Tindré un germanet!". bibliotraducion.uvigo.es. Arquivado dende o orixinal o 02 de xuño de 2020. Consultado o 2019-11-13.
  10. ↑ "Las brujas de la reina Lupa". datos.bne.es.
  11. ↑ "A verdadeira historia da mosca da tele". datos.bne.es (en castelán). Consultado o 2019-11-13.
  12. ↑ "La història autèntica de la mosca de la tele". datos.bne.es. Consultado o 2019-11-13.
  13. ↑ "Mi pesadilla favorita". bibliotraducion.uvigo.es. Arquivado dende o orixinal o 02 de xuño de 2020. Consultado o 2019-11-13.
  14. ↑ "El meu malson favorit". datos.bne.es (en castelán). Consultado o 2019-11-13.
  15. ↑ "Tengo unos pies perfectos". bibliotraducion.uvigo.es. Arquivado dende o orixinal o 08 de xuño de 2020. Consultado o 2019-11-13.
  16. ↑ "Tinc uns peus perfectes". bibliotraducion.uvigo.es. Arquivado dende o orixinal o 02 de xuño de 2020. Consultado o 2019-11-13.
  17. ↑ "Tenho uns pés perfeitos". www.kalandraka.com. Arquivado dende o orixinal o 02 de xuño de 2020. Consultado o 2019-11-13.
  18. ↑ ""Teño uns pés perfectos" traducido ao filipino". mariasolar.com. Arquivado dende o orixinal o 13 de novembro de 2019. Consultado o 2019-11-13.
  19. ↑ "Los niños de la viruela". bibliotraducion.uvigo.es. Arquivado dende o orixinal o 02 de xuño de 2020. Consultado o 2019-11-13.
  20. ↑ "L´expedició del doctor Balmis". bibliotraducion.uvigo.es. Arquivado dende o orixinal o 02 de xuño de 2020. Consultado o 2019-11-13.
  21. ↑ "Adeline - Editorial Xerais". www.xerais.gal. Consultado o 2024-01-20.
  22. ↑ "Las horas robadas". bibliotraducion.uvigo.es. Arquivado dende o orixinal o 02 de xuño de 2020. Consultado o 2019-11-13.
  23. ↑ "Skradzione Godziny". bibliotraducion.uvigo.es. Arquivado dende o orixinal o 12 de marzo de 2018. Consultado o 2019-11-13.
  24. ↑ "Ficha do libro Editorial Xerais". www.xerais.gal. Consultado o 2022-11-04.
  25. ↑ "As malas ideas - Edicións Xerais". xerais.gal. Consultado o 2026-03-13.
  26. ↑ "Las malas ideas - Contraluz Editorial". contraluzeditorial.es (en castelán). Consultado o 2026-03-18.
  27. ↑ Diario, Nós (2022-07-15). "María Solar, Rocío Leira e Anxo Iglesias, elixidos premios Xerais". Nós Diario. Consultado o 2022-07-15.

Véxase tamén

[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas

[editar | editar a fonte]
Obtido de «https://gl.wikipedia.org/w/index.php?title=María_Solar&oldid=7338047»