Linguas de España
 | Este artigo precisa de máis fontes ou referencias que aparezan nunha publicación acreditada que poidan verificar o seu contido, como libros ou outras publicacións especializadas no tema. Por favor, axude mellorando este artigo. (Desde xaneiro de 2014.) |
| Linguas de España | |||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| |||||||
| |||||||
| |||||||
| |||||||
| Wikidata | |||||||
Os idiomas propios de España (isto é, non aprendidos polos seus falantes nativos no seu país de orixe) poden clasificarse de varias formas:
Idiomas segundo o seu recoñecemento administrativo
[editar | editar a fonte]Oficiais
[editar | editar a fonte]- Castelán, oficial en todo o estado
- Galego en Galicia, fálase tamén no occidente de Asturias, do Bierzo, Sanabria e no Val de Xálima (Estremadura) .
- Catalán en Cataluña, Illas Baleares e Comunidade Valenciana
- Occitano Aranés (dialecto gascón) no Val de Arán
- Éuscaro no País Vasco e Navarra
Non oficiais
[editar | editar a fonte]Recoñecidos nos estatutos
[editar | editar a fonte]- Asturleonés (asturiano) en Asturias
- Aragonés
- Catalán na franxa oriental de Aragón
- Galego nos lugares de Castela e León «onde se empregue habitualmente»[1]
- Leonés en Castela e León[2]
Non recoñecidos
[editar | editar a fonte]Linguas segundo a súa orixe
[editar | editar a fonte]Linguas romances
[editar | editar a fonte]Grupo occidental ou galego-portugués
[editar | editar a fonte]Grupo asturleonés[3]
[editar | editar a fonte]Grupo oriental
[editar | editar a fonte]Outras
[editar | editar a fonte]Linguas non romances
[editar | editar a fonte]Notas
[editar | editar a fonte]- ↑ Estatuto de Autonomía de Castilla y León Art. 5. 3 (en castelán).
- ↑ Estatuto de Autonomía de Castilla y León Art. 5. 2 (en castelán).
- ↑ "El asturiano-leonés: aspectos lingüísticos, sociolingüísticos y legislación" (PDF). Arquivado dende o orixinal (PDF) o 11 de xaneiro de 2012. Consultado o 20 de decembro de 2011.