Ken Burns

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura
Ken Burns
2018KenBurns.jpg
Nome completoKenneth Lauren Burns
Nacemento29 de xullo de 1953
 Brooklyn
NacionalidadeEstados Unidos de América
Educado enPioneer High School e Hampshire College
Ocupacióndirector de cine e produtor
PremiosLincoln Prize, Medalha Nacional de Humanidades, Premios Emmy, Grammy Award for Best Traditional Folk Album, Grammy Award for Best Spoken Word Album, Lady Bird Johnson Environmental Award e Charles Frankel Prize
editar datos en Wikidata ]

Kenneth Lauren Burns, nado en Brooklyn o 29 de xullo de 1953[1] é un cineasta estadounidense coñecido polo seu estilo que consiste en empregar material de arquivo e fotografías en filmes documentais.

Os documentais de Burns recibiron dúas candidaturas aos premios Oscar e gañaron varios premios Emmy, entre outros galardóns.[2]

Estilo[editar | editar a fonte]

Burns incorpora con frecuencia nas súas obras leitmotifs musicais ou melodías simples. Por exemplo, The Civil War inclúe unha melodía de violín, "Ashokan Farewell", interpretada para o filme polo seu compositor, Jay Ungar. Un crítico indicou: "Unha das máis rememorables cousas sobre The Civil War foi a súa persistente e repetida melodía ao violín, con notas finas e anhelosas que parecían resumir todo o pathos desta gran loita".[3]

Burns tamén dá vida a fotografías fixas empregando zooms lentos sobre as partes do seu interese e facendo panorámicas dun asunto a outro. Por exemplo, nunha fotografía dun equipo de béisbol, pode moverse paseniño polas faces dos xogadores para acabar no xogador que é o tema do narrador. Esta técnica, posible en moitas programas informáticos denomínase "efecto Ken Burns" nas aplicacións iPhoto, iMovie e Final Cut Pro X de Apple. Nunha entrevista de 2009 afirmou que ao principio declinara ter o seu nome asociado co software polo seu rexeitamento ao seu uso comercial. Porén, Steve Jobs negociou cederlle equipos de Apple, que Burns doou a organizacións benéficas.[4]

Ken Burns declarou a súa admiración e como o influíu o cineasta Errol Morris.[5]

Filmografía[editar | editar a fonte]

Produtor executivo
Curtametraxes
  • William Segal (1992)
  • Vezelay (1996)
  • In the Marketplace (2000)

Notas[editar | editar a fonte]

  1. "Ken Burns Biography (1953–)". Filmreference.com. Consultado o 19 de agosto de 2011. 
  2. "About the filmmakers". PBS.org. Consultado o 12 de xullo de 2017. 
  3. Kamiya, Gary (n.d.). "Shame and Glory: The West holds a mirror before the double face of a nation". Salon.com. Arquivado dende o orixinal o 13 de abril de 2009. 
  4. Allen, Austin. "Big Think Interview with Ken Burns". Big Think. Consultado o 23 de abril de 2014. 
  5. Bragg, Meredith; Gillespie, Nick (3 de outubro de 2011). "Ken Burns on PBS Funding, Being a 'Yellow-Dog Democrat,' & Missing Walter Cronkite". Reason. Arquivado dende o orixinal o 3 de maio de 2012. 
  6. 6,0 6,1 6,2 6,3 6,4 6,5 6,6 Acreditado com 'Kenneth Lauren Burns'.
  7. "Prohibition". PBS.org. 2011. Arquivado dende o orixinal o May 3, 2012. 
  8. "Ken Burns Seeking Dustbowl Stories". OETA. Arquivado dende o orixinal o 6 de setembro de 2011. Consultado o 19 de agosto de 2011. 
  9. 9,0 9,1 "Introduction". FlorentineFilms.com. n.d. Arquivado dende o orixinal o 2 de xaneiro de 2013. 
  10. The World Premiere of Yosemite: A Gathering of Spirit Arquivado October 23, 2013, en Wayback Machine., Yosemite Conservancy Consultado 31 de outubro de 2013.
  11. Moore, Frazier (10 de setembro de 2014). "PBS' 'The Roosevelts' portrays an epic threesome". AP News. Consultado o 10 de setembro de 2014. 
  12. Cladwell, Evita (14 de maio de 2014). "Filmmaker Ken Burns discusses upcoming projects, Wash U commencement speech, more". St. Louis Public Radio. Consultado o 26 de agosto de 2015. 
  13. "Defying the Nazis: The Sharps' War; A new film directed by Ken Burns and Artemis Joukowsky". Consultado o 16 de setembro de 2016. 
  14. "Vietnam". Ken Burns media. 26 de agosto de 2015. 
  15. Genzlinger, Neil (27 de marzo de 2015). "Review: In ‘Cancer: The Emperor of All Maladies,’ Battling an Opportunistic Killer". New York Times. Consultado o 31 de marzo de 2015. 

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]