John Major

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
John Major
Prime Minister John Major (cropped).jpg
Nacemento29 de marzo de 1943
Lugar de nacementoLondres
NacionalidadeReino Unido
RelixiónIgrexa de Inglaterra e Igrexa Anglicana
Alma máterRutlish School
Ocupaciónpolítico, gestor bancário, autobiógrafo e banqueiro
PaiTom Major-Ball
NaiGwendolyn Minny Coates
CónxuxeNorma Major
FillosElizabeth Major e James Major
IrmánsTerry Major-Ball
PremiosKnight of the Garter e British Sports Book Awards
Na rede
http://www.johnmajor.co.uk/ e http://www.johnmajorarchive.org.uk/
IMDB: nm0538196 Musicbrainz: fd710384-f713-4cef-94df-5dd710c0e0f8 WikiTree: Major-1613 Editar o valor em Wikidata
editar datos en Wikidata ]


John Major, nado o 29 de marzo de 1943, é un político británico que foi primeiro ministro do Reino Unido e líder do Partido Conservador de 1990 a 1997. Exerceu como membro do gabinete de Margaret Thatcher como secretario xefe do Tesouro (19871989), secretario de Asuntos Exteriores (1989) e chanceler do Tesouro (1989 – 1990). Recibiu, entre outros, o título de Sir.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Primeiros anos e carreira[editar | editar a fonte]

Major naceu no Hospital St Helier e no Queen Mary's Hospital for Children en St Helier, Londres, en Inglaterra e deixou a escola aos 16 anos.[1] [2] En 1968 chegou a ser concelleiro conservador. Nas eleccións xerais de 1979, Major foi elixido Membro do Parlamento (MP) por Huntingdonshire (Huntingdon despois de 1983).

Primeiro ministro[editar | editar a fonte]

Despois de ocupar varios cargos no gabinete, Major foi elixido para substituír a Margaret Thatcher como primeira ministra e líder do partido.[3] Ao asumir o cargo, viu a acción británica na Guerra do Golfo (1991) e a estreita reelección do seu partido nas eleccións xerais de 1992.

Despois diso, os conservadores baixo Major tornáronse impopulares debido á caída do mercado de valores do "Mércores Negro" a finais de 1992 e como se dividiron sobre o tema da Unión Europea.

Durante o seu mandato tivo tensións internas sobre as cuestións económicas e sensibilidades políticas de Irlanda do Norte e Escocia[4], mais conseguiu manter a tranquilidade facendo certas concesións, como a devolución aos escoceses da Pedra de Scone.[5]

Golpeado nas eleccións xerais de 1997, Major foi sucedido como primeiro ministro por Tony Blair do Partido Laborista, e foi substituído como líder conservador por William Hague. Dimitiu como deputado nas eleccións xerais de 2001.

Vida persoal[editar | editar a fonte]

Major casou con Norma Johnson (agora Norma Major) o 3 de outubro de 1970. Era profesora e membro das xuventudes conservadoras (Young Conservatives). Comprometéronse despois de só dez días de se coñecer.[6] Teñen un fillo, James, e unha filla, Elizabeth. Teñen unha casa de vacacións na costa norte de Norfolk. É un gran seguidor do cricket, das carreiras de motor, e seareiro do Chelsea Football Club.[7]

Major rexeitou até agora unha pensión vitalicia ao desistir do Parlamento.[8]

Notas[editar | editar a fonte]

  1. Major, John. Autobio. p. 30. ISBN 978-0-00-653074-9. 
  2. Seldon, Anthony; Baston, Lewis (1998). Major: A Political Life (en inglés). Phoenix. ISBN 978-0-7538-0145-1. 
  3. "Major has every right to shop Lady Thatcher". The Independent (en inglés). 1999-08-14. Consultado o 2022-11-21. 
  4. "Bombshell documents reveal John Major’s ‘success’ in keeping Scotland quiet". The National (en inglés). Consultado o 2022-11-20. 
  5. "Stone of Scone going home after 700 years: from the archive, 4 July 1996". the Guardian (en inglés). 2015-07-04. Consultado o 2022-11-20. 
  6. "Perfil en". Number10.gov.uk. Arquivado dende o orixinal o 8 de setembro de 2008. Consultado o 17 de abril de 2010. 
  7. "Celebs". theshed.chelseafc.com. Arquivado dende o orixinal o 23 de xullo de 2010. Consultado o 20 de novembro de 2022. 
  8. "news.bbc.co.uk; UK politics" (en inglés). 

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]