Igrexa de Inglaterra

Igrexa de Inglaterra
Instancia de igrexa estatal Igrexa episcopaliana confesión cristiá  Parte de anglicanismo  Cargo dirixente Gobernador supremo da Igrexa de Inglaterra arcebispo de Canterbury Chefe Supremo da Igreja de Inglaterra (pt)
Características  Lingua usada lingua inglesa  Relixión cristianismo
Implicados  Fundador/a Henrique VIII de Inglaterra  Presidente/a Carlos III do Reino Unido 8 de setembro de 2022  Membro de Consello Mundial de Igrexas Comunhão de Porvoo (pt)  Ten en propiedade Catedral de Wells (pt) All Saints Church, Howick (en) Fulham Palace (en)
Datas  Fundación / creación 1534
Historia  Escindido de Igrexa católica
Cifras e dimensións Membros 23000000 (2020)
Localización  Localización Reino Unido  Sede Church House, Westminster (pt)  País Reino Unido
Códigos e identificadores VIAF 135203514 ISNI 0000000417594124 Open Library OL2787943A Freebase /m/01spm
Fontes e ligazóns  Páxina WEB churchofengland.org  Descrito pola fonte Enciclopedia Soviética Armenia Encyclopædia Britannica "1911 Encyclopædia Britannica/England, The Church of (en) "
Wikidata C:Commons

A Igrexa de Inglaterra é unha igrexa cristiá anglicana, que ten a condición de relixión de estado de Inglaterra e é igrexa nai da Comuñón Anglicana. A cabeza espiritual da Igrexa é o arcebispo de Canterbury que o é tamén da Comuñón Anglicana. O monarca británico ten o título constitucional de Gobernador Supremo da Igrexa de Inglaterra. O Sínodo Xeral é o corpo que goberna a Igrexa de Inglaterra, as súas medidas teñen que ser aprobadas polo Parlamento do Reino Unido antes de recibir o plácet real e converterse en parte da lei inglesa. Ademais de Inglaterra ten xurisdición sobre a Illa de Man, Illas da Canle, algunhas parroquias de Flintshire (Gales) e Xibraltar que como diocese cobre toda Europa e ten 200 lugares de culto. A Igrexa de Inglaterra considérase dentro da tradición reformada, xa que acepta moitos dos principios que levou á separación dos protestantes e en non recoñecer a autoridade do Papa, e tamén dentro da tradición católica (mais non católica romana) xa que se considera continuadora da tradición apostólica. Establece a Biblia como única fonte de fe, admite a súa libre interpretación e afirma o carácter subxectivo dos sacramentos.

A reforma relixiosa produciuse en Inglaterra polo interese da monarquía de subordinar os intereses eclesiásticos aos políticos sen a interferencia do papado. A ruptura produciuse en 1534 ao negarse o Papa a anular o matrimonio de Henrique VIII. María I de Inglaterra retornou á obediencia a Roma en 1555 e desencadeou unha violenta persecución contra os non católicos, a situación deu a volta no reinado de Isabel I de Inglaterra a partir de 1558.