Jacobus van der Vecht

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura
Jacobus van der Vecht
AlcumeJaap van der Vecht
Nacemento5 de xullo de 1906
Lugar de nacementoA Haia
Falecemento15 de marzo de 1992
Lugar de falecementoPutten, Güeldres
Nacionalidadeneerlandesa
Alma máterUniversidade de Leiden
Ocupaciónzoólogo, entomólogo
CónxuxeElizabeth M. "Bep" Bourguignon
EstudosLicenciatura e máster en Bioloxía, doutor en Bioloxía
OrganizaciónInstituut voor Plantenziekten at Buitenzorg (Instituto para as enfermidades e pragas vexetais de Bogor)
Universidade de Indonesia
Rijksmuseum van Natuurlijke Historie (Museo Nacional de Historia Natural de Leiden)
Universidade de Groninga
Universidade de Leiden
editar datos en Wikidata ]

Jacobus van der Vecht, nado o 5 de xullo de 1906 na Haia, e finado o 15 de marzo de 1992 en Putten, Güeldres, alcumado Jaap, foi un entomólogo neerlandés especializado en himenópteros, especialmente os das Indias Orientais e Nova Guinea.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Primeiros anos[editar | editar a fonte]

Van der Vecht naceu na Haia o 5 de xullo de 1906. O seu pai, mestre das adegas da Corte da entón raíña viúva dos Países Baixos, Emma de Waldeck e Pyrmont, tiña interese pola historia natural e criaba bolboretas como unha afección. Gustáballe levar aos seus fillos a pasear para estudar a natureza e iso fomentou a paixón pola bioloxía en Jacobus.[1]

Van der Vecht deixou a escola da Haia e matriculouse para estudar Bioloxía na Universidade de Leiden. Alí comezou a estudar os himenópteros apócritos aculeados, e especialmente a taxonomía das abellas, centrándose no gran xénero Andrena e nas avespas da familia dos esfécidos. Licenciouse cun máster en 1928.[1]

Carreira científica[editar | editar a fonte]

Despois de licenciarse, Van der Vecht ocupou un posto nas Indias Orientais Neerlandesas no Instituut voor Plantenziekten at Buitenzorg (Instituto para as enfermidades e pragas das plantas de Bogor), en Xava. Mentres estivo en Bogor continuou o seu traballo en himenópteros no seu tempo libre, aínda que tiña outros intereses. Perdeu a maior parte da función dun ollo ao ser alcanzado por unha pelota de tenis. Durante este tempo publicou traballos sobre a fauna de himenópteros indo-australiana incluíndo publicacións sobre as familias dos trigonalíidos, vespidos, esfécidos, ápidos, sapíxidos e pompílidos. Ao mesmo tempo realizaba estudos sobre especies de animais economicamente importantes, principalmente pragas e os seus parasitos. Un campo importante da súa investigación profesional foron as flutuacións nas poboacións de pragas, e isto resultou na súa tese de doutoramento, lida da Universidade de Leiden, sobre un becho que é unha praga da planta do pemento, Dasynus piperis. Outro proxecto de investigación realizado por el implicou a crianza de 40 xeracións sucesivas da couza do coco Artona catoxantha para poder estudar a súa dinámica poboacional, hábitos e o efecto de parasitos e hiperparasitos. Os resultados deberían publicarse en 1941, pero as probas e ilustracións perdéronse durante a ocupación xaponesa das Indias Orientais Holandesas. Porén, unha copia do manuscrito atopouse, e publicouse en 1950, despois de que se preparasen novas ilustracións. Outro interese da súa investigación foi a influencia do clima nas pragas, publicando un importante documento en colaboración con F. H. Schmidt sobre a flutuación do monzón oriental en Xava e Madura.[1] Cando rematou a guerra, estudou a enfermidade do arroz, coñecida como mentek en Indonesia, pero non puido establecer a causa da enfermidade.[2]

Máis tarde Van der Vecht interesouse pola bioxeografía da área indo-malaisia, que se converteu nunha importante área de investigación para el. Comezou a súa investigación neste tema que resultou nun traballo sobre as abellas carpinteiras do xénero Xylocopa das Célebes, un traballo que aínda é importante para os traballadores que intentan comprender a diversidade das abellas carpinteras en Sulawesi. Outro artigo importante foi sobre a evolución dalgunhas avespas indo-australianas do xénero Eumenes; observou diferenzas distintivas entre o patrón de cor máis uniforme mostrado polas avespas da familia dos véspidos nas grandes illas da rexión, e os patróns altamente variábeis das mesmas especies nas pequenas illas exteriores do arquipélago. Isto levou a un interese pola importancia evolutiva da estrutura do niño nas avespas da familia dos véspidos. Ademais, descubriu o "órgano de van der Vecht", que é un órgano que produce unha secreción que algúns grupos de véspidos usan para protexer os seus niños das formigas.[1]

Tras a ocupación xaponesa de Indonesia, Van der Vecht foi detido en campos de prisioneiros nas duras circunstancias polas que son notorios estes. Foi levado de Xava a Birmania, onde traballou como escravo no famoso Burma Railway. O duro tratamento que recibiu durante este tempo afectouno durante a maior parte da súa vida. Despois de ser liberado, estivo un tempo en Singapur, no Raffles Museum, antes de regresar a Xava onde se reuniu coa súa esposa, Elizabeth M. "Bep" Bourguignon, da que estivera separado durante tres anos e medio, xa que estivo detida en campos separados. A un compañeiro, o doutor M. A. Lieftinck, permitíuselle seguir traballando no museo de Bogor durante o primeiro ano de ocupación. Lieftinck gardara a colección e a biblioteca de Van der Vecht no museo, o que significou que ambos sobreviviron á guerra en bo estado. En xaneiro de 1946 marchou a súa casa dos Países Baixos para recuperarse das súas experiencias bélicas e tamén estivo tres meses nos Estados Unidos de América para estudar os últimos desenvolvementos da entomoloxía agrícola.[1]

En 1947 regresou a Xava para ocupar o posto de xefe do Instituto de Enfermidades e Pragas de Plantas de Bogor, e alí reuniu unha importante colección de insectos. Regresou aos Países Baixos en 1951, pero foi nomeado profesor de entomoloxía e nematoloxía na Facultade de Agricultura da Universidade de Indonesia en Bogor en 1952. Van der Vecht dirixiu a maior parte da súa atención á entomoloxía durante o seu mandato na Universidade de Indonesia. Con Lieftinck intentou manter a Sociedade Entomolóxica de Indonesia, o que resultaba problemático, xa que había poucos entomólogos a tempo completo que permanecían en Indonesia despois da súa independencia dos Países Baixos.[1]

Van der Vecht deixou Indonesia para regresar aos Países Baixos en 1955, xa que traballar en Indonesia fíxose difícil, e esta vez a mudanza foi permanente. Tomou o posto de cpnservador de himenópteros no Rijksmuseum van Natuurlijke Historie ((Museo Nacional de Histoia Natural) de Leiden. Foi nomeado profesor extraordinario de taxonomía zoolóxica da Universidade de Groninga en 1962 e despois, en 1964, sucedeu a Hilbrand Boschma como profesor de zooloxía sistemática da Universidade de Leiden, o que significou que tivo que renunciar ao seu posto no Rijksmuseum van Natuurlijke Historia. En 1963 foi elixido membro da Real Academia das Artes e das Ciencias dos Países Baixos, pero só cinco anos despois tivo que retirarse por motivos de saúde.[1][3][4]

Durante a última parte da súa carreira, Van der Vecht tivo un papel importante no estudo dos himenópteros e como profesor de taxonomía. Xunto con Charles Ferriere reviviu o Hymenopterorum Catalogus de preguerra, un traballo que aínda está en curso. Foi un dos primeiros defensores da importancia da filoxenética para a taxonomía. Foi presidente da Sociedade Entomolóxica Holandesa entre 1961 e 1968. Viaxou recollendo exemplares de himenópteros, a miúdo coa súa muller, a destinos como Suriname, Papúa Nova Guinea e a Arxentina. Durante a súa vida foi un entusiasta coleccionista de himenópteros e despois da súa xubilación continuou, especialmente recollendo exemplares de himenópteros parasitos ao redor da aldea de Putten e arredores, onde el e Bep fixeran a súa casa nun bungalow chamado Andrena, recordando as abellas que comezou a estudar ao comezo da súa carreira. Foi enérxico axudando a mellorar a colección de himenópteros no Rijksmuseum van Natuurlijke Historie de Leiden e continuou publicando artigos aos seus oitenta anos. Na xubilación, Van der Vecht e a súa muller loitaron contra as enfermidades mentais. A súa muller morreu en 1986 e o ​​seu único fillo morrera de pequeno antes da guerra; a parella non puido ter máis fillos despois das súas experiencias nos campos de prisioneiros xaponeses durante a guerra.[1][3]

Especies nomeadas en honor de Van der Vecht[editar | editar a fonte]

Outros entomólogos nomearon unha serie de especies en honra de Van der Vecht, principalmente himenópteros, e algúns exemplos inclúen o incheumónido Aulosaphes vechti, a avespa eusocial Liostenogaster vechti, a pequena abella carpinteira Ceratine vechti, a avespa araña Hemipepsis vechti así como as vespas Epsilon vechti e Labus vandervechti.[5][6]

Algunhas publicacións[editar | editar a fonte]

Van der Vecht foi un prolífico autor de artigos, e unha bibliografía completa está recollida na súa necrolóxica por C. van Achterberg, que foi publicada en Zoologische Mededelingen en 1992. A continuación expóñense unha selección dalgúns dos máis notábeis:[1]

  • 1926 "Nieuwe naamlijst van de in Nederland voorkomende soorten van het geslacht Andrena. (Hymenoptera, Apidae)". Zool. Med. Leiden 9: 300–304.
  • 1930 (con S. Leefmans) "De roodgeringde mangga-rups, Noorda albizonalis Hamps". Korte Meded. Inst. Plantenz. Buitenzorg 14: 1–8.
  • 1931 "De stand van het onderzoek der peper-insecten in Nederlandsch Indie". Landbouw 6: 820–828.
  • 1933 "De groote peperwants of semoenjoeng, Dasynus piperis China". Dissertation Rijksuniversiteit Leiden: 1–101.
  • 1936 "Some notes on the life-history of Apoderus clavatus Pasc. (Col., Curculionidae). Ent. Meded. Ned.-Indie 2: 9–12.
  • 1948 "Entomologie in de U.S.A." Verslag 79de Winterverg. Ned. ent. Ver.
  • 1950 "Population studies on the Coconut Leaf Moth Artona catoxantha Hamps. (Lep., Zyg.)". Proc. 8th int. Congr. Entomology: 702–715.
  • 1952 (con F. H. Schmidt). "East monsoon fluctuations in Java and Madura during the period 1880–1940". Verh. Metereol. Magn. Inst. Djakarta 43: 1–36.
  • 1953 "The Xylocopa species of Celebes". Idea 9: 57–69.
  • 1953 "The problem of the mentek disease of rice in Java". Contr. gen. agric. Res. Stn Bogor 137: 1–88.
  • 1954 "Agricultural Entomology in Indonesia, 1939–1948". Proc. 7th Pac. Sc. Congr. 4: 100–108.
  • 1972 "Palaearctic Eumenidae Hymenopterorum catalogus Volume 8 of Hymenopterorum catalogus". Nova editio Dr. W. Junk, 199 pp.
  • 1990 (con J. M. Carpenter). "A catalogue of the genera of the Vespidae (Hymenoptera)". Zool. Verh. Leiden 260: 1–62.
  • 1991 (con J. M. Carpenter). "A study of the Vespidae described by William J. Fox (Insecta: Hymenoptera), with assessment of taxonomic implications". Ann. Carnegie Mus. 60: 211-224.

Abreviatura[editar | editar a fonte]

A abreviatura Vecht emprégase para indicar a Jacobus van der Vecht como autoridade na descrición e taxonomía en zooloxía.

Notas[editar | editar a fonte]

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 1,6 1,7 1,8 C. van Achterberg (1992). "Obituary and bibliography of Jacobus van der Vecht (1906–1992)". Zoologische Mededelingen 66: 295–302. 
  2. IRRI (ed.). The Virus Diseases of the Rice Plant. p. 28. ISBN 9-7122-0240-2. 
  3. 3,0 3,1 J. T. Wiebes (1992). "Levensbericht J. van der Vecht" (PDF). Levensberichten en Herdenkingen 1992 (Koninklijke Nederlandse Akademie van Wetenschappen): 69–72. 
  4. "Jacobus van der Vecht (1906 - 1992)". Koninklijke Nederlandsche Akademie van Wetenschappen (Real Academia Neerladesa das Artes e as Ciencias). Consutado o 17 de xullo se 2921.
  5. "Index of Scientific Names results for vechti". Global Names Index. Consultado o 15 de xuño de 2021. 
  6. Hari Nugroho; Jun-ichi Kojima; James M. Carpenter (2011). "Checklist of the Vespid Species (Insecta: Hymenoptera: Vespidae) occurring in the Indonesian Archipelago". Treubia 38: 71–186.