Ikanogavialis

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura

Ikanogavialis
Rango fósil: Mioceno tardío; posiblemente Plistoceno tardío/Holoceno

se "Gavialis" papuensis forma parte do xénero

Clasificación científica
Reino: Animalia
Filo: Chordata
Clase: Reptilia
Orde: Crocodilia
Familia: Gavialidae
Subfamilia: Gryposuchinae
Xénero: †Ikanogavialis
Sill, 1970
Especies
  • I. gameroi Sill, 1970 (tipo)
  • †?I. papuensis (De Vis, 1905 [orixinalmente Gavialis papuensis])

Ikanogavialis é un xénero extinto de crocodiliano gavialoide griposuquino. Os seus fósiles encontráronse na Formación Urumaco de Venezuela. Os estratos nos que se atoparon os restos son do Mioceno tardío, e non do Plioceno como antes se pensaba.[1] Un posible membro deste xénero sobreviviu ata o Holoceno tardío nas illas Salomón.

Descrición[editar | editar a fonte]

Ikanogavialis tiña un fociño ancho dorsoventralmente e unha disintiva amosega entre os alvéolos do óso dentario e do maxilar.[2] As narinas externas proxectábanse anterodorsalmente desde o rostro. Isto pode considerarse unha característica plesiomórfica nos corcodilianos, pero dado que os primeiros gavialoideos posuían narinas externas proxectadas dorsalmente, esta característica pode considerarse que era a inversión dunha apomorfía gavialoidea de novo a unha plesiomorfía crocodiliana en vez de terse orixinado directamente a partir dun antepasado crocodiliano temperán.

Especies[editar | editar a fonte]

A especie tipo de Ikanogavialis é I. gameroi. Foi nomeada en 1970 a partir de material atopado na Formación Urumaco. Un gavialoide do Plistoceno denominado Gavialis papuensis da illa Murua, das illas Salomón, ten algunhas vagas similitudes con Ikanogavialis e foi incluído no xénero en 1999,[3] xunto con outras formas de fociño delgado do Neoxeno de Suramérica e África.

Paleobioloxía[editar | editar a fonte]

Ikanogavialis crese que vivía en paleoambientes costeiros xunto con outros gaviais como Gryposuchus. Os estratos da Formación Urumaco foron depositados tanto en ambientes mariños coma fluviais, aínda que non está claro a que porción de ambos pertence o xénero.[4][5] Outros gavialoides como Siquisiquesuchus e Piscogavialis sábese que vivían en ambientes costeiros, e é probable que os gavialoides de auga doce existentes como Gavialis se puideron orixinar a partir destas formas da costa.[6][7] Ikanogavialis tamén convivía con moitos outros crocodilianos en Venezuela durante o Mioceno tardío incluíndo o caimán xigante Purussaurus e unha especie extinta de Melanosuchus.[8]

"Gavialis"/Ikanogavialis papuensis era igualmente completamente mariño, e atopouse en asociación con tartarugas mariñas e sirenios. Representa o crocodilo completamente mariño máis recente descuberto ata agora.[9]

Notas[editar | editar a fonte]

  1. Langston, W. and Gasparini, Z. (1997). Crocodilians, Gryposuchus, and the South American gavials. In: Kay, R. F., Madden, R. H., Cifelli, R. L. and Flynn, J. J., eds., Vertebrate Paleontology in the Neotropics: The Miocene fauna of La Venta, Colombia. Washington, D.C. Smithsonian Institution Press, pp. 113-154.
  2. Sill, W. D. (1970). Nota preliminar sobre un nuevo gavial del Plioceno de Venezuela y una discusion de los gaviales sudamericanos. Ameghiniana 7. Ameghiniana '7'), pp. 151–159.
  3. Rauhe, M., Frey, E., Pemberton, D. S., and Rossmann, T. (1999) Fossil crocodilians from the Late Miocene Baynunah Formation of the Emirate of Abu Dhabi, United Arab Emirates: osteology and palaeoecology. In: Whybrow, P. J. and Hill, A., eds., Fossil vertebrates of Arabia New Haven. Yale University Press, pp. 163–185.
  4. Linares, O. J. (2004). Bioestratigrafia de la fauna de mamiferos de las Formaciones Socorro, Urumaco y Codore (Mioceno Medio–Plioceno Temprano) de la region de Urumaco, Falcon, Venezuela. Paleobiologia Neotropical 1:1–26.
  5. Sánchez-Villagra, M. R. and Aguilera, O. A. (2006). Neogene vertebrates from Urumaco, Falcón State, Venezuela: diversity and significance. Journal of Systematic Palaeontology 4:213–220.
  6. Kraus, R. (1998). The cranium of Piscogavialis jugaliperforatus n. gen., n. sp. (Gavialidae, Crocodylia) from the Miocene of Peru. Paläontologische Zeitschrift 72:389–406.
  7. Brochu C. A. and Rincon, A. D. (2004). A gavialoid crocodylian from the Lower Miocene of Venezuela. Special Papers in Palaeontology 71:61–78.
  8. Aguilera, O. A., Driff, D. and Bocquentin-Villanueva, J. (2006). A new giant Purussaurus (Crocodyliformes, Alligatoridae) from the Upper Miocene Urumaco Formation, Venezuela. Journal of Systematic Paleontology 4(3):221-232.
  9. Molnar, R. E. 1982. A longirostrine crocodilian from Murua (Woodlark), Solomon Sea. Memoirs of the Queensland Museum 20, 675-685.

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]