Henrique II de Navarra

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar para a navegação Saltar para a pesquisa
Henrique II de Navarra
Rei de Navarra
Henri d'Albret.jpg
Henrique II de Navarra

Reinado 7 de xaneiro de 1517 a 25 de maio de 1555
Nacemento 25 de abril de 1503
Sangüesa, Bandera Navarra.svg Navarra
Falecemento 25 de maio de 1555
Pau, Bandera Navarra.svg Béarn flag.svg Béarn[1]
Predecesor Catarina I
Sucesor Xoana III e Antonio I
Consorte Margarita de Angulema
Descendencia Xoana III
Casa real Albret
Proxenitores Xoán III
Catarina I

Henrique II de Navarra, nado en Sangüesa o 25 de abril de 1503 e finado en Pau, 25 de maio de 1555) foi rei de Navarra na Baixa Navarra[2] desde 1530 ata a súa morte, copríncipe de Andorra, conde de Foix, de Périgord, de Bigorra e de Albret e vizconde de Béarn, Tursan, Gabardan, Tartas e Limoges.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

En 1515, Henrique e o seu pai, Xoán III de Albret, residían na corte francesa, onde coñeceu a Margarida de Angulema, irmá do rei Francisco I de Francia, con quen casará en 1527.

En 1517, á morte da súa nai Catarina de Foix, fíxose cargo da súa herdanza e non tardou en iniciar negociacións con Carlos I para conseguir a restitución completa do Reino de Navarra, primeiro en Noyon en 1516, e logo en Montpellier, en 1518, sen éxito ningún. En 1521 decidiu tratar de recobrar o seu reino pola forza, para o que obtivo o apoio de Francisco I, desexoso de debilitar a posición de Carlos I. Tropas navarro-gasconas enviadas polo rei entraron en Navarra e axudadas pola sublevación dalgúns dos seus habitantes puxeron efimeramente nas súas mans todo o reino. Con todo, as tropas francesas, en lugar de asegurar o territorio, dirixíronse a asediar Logroño, pois a causa dos Albret non era a principal para eles, e si entrar en Coroa de Castela. As tropas castelás con forte presenza guipuscoana reaccionaron e enviaron un exército de 30.000 homes, que obrigou aos franceses a retirarse de Logroño. Ambos exércitos enfrontáronse finalmente na batalla de Noáin en xuño de 1521, vencendo os leais ao Emperador e tomando definitivamente Pamplona. Posteriormente aínda houbo puntos de resistencia dos navarros afíns a Albret, no castelo de Maya ata 1522 e Hondarribia ata 1524.

Acompañando a Francisco I de Francia nas guerras de Italia caeu prisioneiro dos imperiais na batalla de Pavía en 1525 pero logrou escapar en 1527.

Dada a dificultade de manter a posición en Ultrapuertos (ou polo menos isto era o que opinaba o Duque de Alba), o rei Carlos I de España abandonouna voluntariamente en 1530[3][4], de modo que Henrique II puido reinar en Baixa Navarra baixo a influencia do poderoso Reino de Francia. Morreu na súa capital de Pau (Béarn) en 1555 deixando como herdeira dos seus Estados á súa filla Xoana III de Albret.

Devanceiros[editar | editar a fonte]

Notas[editar | editar a fonte]

  1. Béarn formaba parte integrante do mosaico de pequenos estados ou dependencias dos Albret-Foix, e polo tanto se encontraba baixo soberanía do rei navarro.
  2. Aínda que reclamaba e considerábase rei de toda Navarra, (a Baixa e a Alta), só controlou a primeira.
  3. [1]
  4. [2]

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Outros artigos[editar | editar a fonte]

Predecesor:
Catarina de Foix
Rey titular de Navarra
1517-1530
Sucesor:
El mesmo como monarca reinante na Baixa Navarra
Predecesor:
Carlos I e Xoana I de Castela
Armas Navarra-Albret.svg
Rei de Navarra
Conde de Foix e Bigorra
Vizconde de Béarn

1530-1555
Sucesor:
Xoana III