Giacomo Devoto

Giacomo Devoto
	; (1969)
Biografía
Nacemento	19 de xullo de 1897 ; Xénova
Morte	25 de decembro de 1974 (77 anos); Florencia
Lugar de sepultura	cemetery of Borzonasca (en)
Actividade
Lugar de traballo	Florencia ; Padua
Ocupación	lingüista, profesor universitario, romanista
Empregador	Universidade de Florencia
Membro de	Academia de Inscricións e Linguas Antigas (membro estranxeiro da Académie des Inscriptions et Belles-Lettres) (1967–1974); Accademia Nazionale dei Lincei (membro nacional) (1956–); Accademia delle Scienze di Torino (1954–); Accademia Nazionale dei Lincei (membro correspondente) (1949–1956); Academia de Ciencias de Baviera ; Colombaria Tuscan Academy of Science and Letters‏ (en) ; Academia Romanesa ; Accademia della Crusca
Alumnos	Paolo Ramat (pt) , Pier Francesco Listri (pt) e Luisa Banti (pt)
Obra
	Obras destacables (1971) Il Devoto–Oli (en) ;
Premios
	(1960) honorary doctorate from the University of Strasbourg (en) ; (14 de novembro de 1953) doutor honoris causa pola Universidade de París; Honorary doctor of the University of Zagreb (en) ; doutor honoris causa pola universidade Xaguelónica de Cracovia ;
Descrito pola fonte	Biblioteca dixital BEIC

Giacomo Devoto, nado en Xénova o 19 de xullo de 1897 e morto en Florencia o 25 de decembro de 1974, foi un glotólogo e lingüista italiano, un dos mellores nestas disciplinas do século XX neses país.

Traxectoria

En 1939 fundou con Bruno Migliorini a revista Lingua Nostra^[1]. En xaneiro de 1945, xusto despois da caída da República Social Italiana, fundou en Florencia xunto con Piero Calamandrei, Corrado Tumiati, Enzo Enriques Agnoletti e Paride Baccarini a AFE: Associazione Federalisti Europei ^[2], confluíndo despois no Movemento Federalista Europeo fundado por Altiero Spinelli, no que tivo nos anos 1947-1948 un papel de primeira orde.

Recibiu doutoramentos "honoris causa" pola Universidade de París, Basilea, Estrasburgo, Berlín (Humboldt), Cracovia, Zagreb e Lima.

Foi Presidente da Accademia della Crusca a partir de decembro de 1963, Académico de Dinamarca e Finlandia, Emérito de glotoloxía e Reitor da Universidade de Florencia. Foi, finalmente, un dos máximos expertos a nivel internacional de lingüística indoeuropea (Origini indoeuropee, 1962), latina (Storia della lingua di Roma, publicado en 1940) e italiana (Avviamento alla etimologia italiana, de 1968, Il linguaggio d'Italia, editado en 1974 etc.).

Os estudos

Entre as úas contribucións á indoeuropeística figura tamén a elaboración do concepto de "periindoeuropeo", é dicir, todo o que presenta caracteres híbridos indoeuropeos e non indoeuropeos ("anaindoeuropeos"). O termo indica tanto linguas como territorios ("áreas" ou "fasces peri-indoeuropeas2) pero tamén pobos e outras cousas. O periindoeuropeo preséntase nunha esfera marxinal respecto á área de difusión indoeuropea, onde tradicións estrañas á indoeuropea se terían alterado progresivamente polo contacto coas indoeuropeas. Pode ser visto como un "indoeuropeo periférico" en formación, definida por Devoto como unha «indoeuropeidade aproximativa». Devoto propuxo e sostivo a definición da lingua etrusca como periindoeuropea^[3].

Obras

Antichi italici. 1931.
Storia della lingua di Roma. Capelli Editore, 1991, I ed. 1939.
Pelasgo e peri-indeuropeo (1943) in Studi etruschi, Firenze, Olschki, 1971.
Studi di stilistica, 1950.
I fondamenti della storia linguistica. 1951.
Profilo di storia linguistica italiana. 1953.
Origini indoeuropee. Edizioni di Ar, 2008, I ed.1962.
I dialetti delle regioni d'Italia. Sansoni, Firenze 1972, con Gabriella Giacomelli.
Le origini e la lingua dei Lettoni in "Lettonia". 1939 (Res Balticae 1997).
Le letterature dei paese baltici. (a cura di), Sansoni 1969.

Notas

↑ "Ficha sobre Lingua nostra en LeLettere.it". Arquivado dende o orixinal o 16 de maio de 2012. Consultado o 9 de xuño de 2009.
↑ Cfr. Piero Calamandrei e la Costituzione, Atti del Convegno tenuto a Salice Terme nel 1997, Milán, M&B, 1997, pp. 59-60.
↑ Giacomo Devoto, Pelasgo e peri-indeuropeo (1943) in Studi etruschi, Florencia, Olschki, 1971.

Véxase tamén

Bibliografía

Voce "Giacomo Devoto" in AA.VV., Biografie e bibliografie degli Accademici Lincei, Roma, Acc. dei Lincei, 1976, pp. 891–892.
Luigi Heilmann, Ricordando Giacomo Devoto (1897-1974), in «Atti dell'Accademia delle Scienze dell'Istituto di Bologna. Rendiconti», LXIII/2 (1974-1975), pp. 279–301

Ligazóns externas

Ficha de Giacomo Devoto na páxina da Accademia della Crusca (en italiano)

[1] "Ficha sobre Lingua nostra en LeLettere.it". Arquivado dende o orixinal o 16 de maio de 2012. Consultado o 9 de xuño de 2009.

[2] Cfr. Piero Calamandrei e la Costituzione, Atti del Convegno tenuto a Salice Terme nel 1997, Milán, M&B, 1997, pp. 59-60.

[3] Giacomo Devoto, Pelasgo e peri-indeuropeo (1943) in Studi etruschi, Florencia, Olschki, 1971.

[1]

[2]

[3]