Gert Hofmann

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Gert Hofmann
Nacemento29 de xaneiro de 1931
Lugar de nacementoLimbach-Oberfrohna
Falecemento1 de xullo de 1993
Lugar de falecementoErding
Causadoença cerebrovascular
NacionalidadeAlemaña
Alma máterUniversidade de Leipzig e Universidade de Freiburg im Breisgau
Ocupaciónescritor e dramaturgo
FillosMichael Hofmann
PremiosIngeborg Bachmann Prize, Prémio Alfred Döblin e Literaturpreis der Stadt München
Na rede
IMDB: nm0389341 Editar o valor em Wikidata
editar datos en Wikidata ]

Gert Hofmann, nado en Limbach-Oberfrohna (Imperio Alemán) o 29 de xaneiro de 1931 e finado en Erding (República Federal Alemá) o 1 de xullo de 1993, foi un escritor alemán.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Gert Hofmann naceu en Limbach-Oberfrohna (Saxonia). En 1948 trasladouse coa súa familia a Leipzig, onde asistiu á escola de linguas estranxeiras e pasou as exames para tradutor e intérprete de ruso e inglés. Na Universidade de Leipzig comezou estudos de linguas románicas, xermanas, eslavas e inglés. O ano 1951 marchou da República Democráitica Alemá e estableceuse en Friburgo, República Federal Alemá, onde continuou os es seus estudos de linguas, aos que engadiu os de Socioloxía e Ciencias Políticas. En 1957 obtivo o doutoramento en Filosofía cun traballo sobre Henry James.

A partir de 1961 foi profesor de Xermanística en universidades de Francia, Reino Unido e os Estados Unidos de América. Entre 1971 e 1980 viviu en Klagenfurt, Alemaña, ensinando , a un tempo, na Universidade de Liubliana.(Iugoslavia). En 1980 estableceuse coa súa familia en Erding, Baviera, onde morreu dun derramo cerebral.

A produción literaria de Gert Hofmann comeza nos anos 1960 con pezas de radioteatro e algunhas obras teatrais. A partir de 1979 publicou unha serie de relatos e novelas que o fixeron coñecido entre un público máis amplo. Nas súas obras dramáticas Hofmann aborda temas de crítica social, mentres que a súa narrativa, que foi comparada coa de Thomas Bernhard, trata de personaxes traumatizadas física ou moralmente que viven nun mundo cruel e desacougante. Os temas da represión do recordo do pasado alemá e as súas consecuencias son recorrentes na obra de Hofmann.

Membro dende 1987 da Deutschen Akademie für Sprache und Dichtung, recibiu pola súa obra o premio Ingeborg-Bachmann, o premio Alfred Doblin e o Literaturpreis der Landeshauptstadt München.

Foi pai do poeta e tradutor Michael Hofmann.

Obra[editar | editar a fonte]

Obras escollidas

  • Der Bürgermeister, obra teatral, 1963.
  • Der Sohn, obra teatral, 1966.
  • Advokat Patelin, obra teatral, 1976.
  • Die Denunziation, relato, 1979.
  • Die Fistelstimme, novela, 1980.
  • Fuhlrotts Vergeßlichkeit und Portrait eines uns bekannten Kopfes, dous relatos, 1981
  • Gespräch über Balzacs Pferd, relatos,1981.
  • Die Überflutung, radio teatro, 1981.
  • Auf dem Turm, novela,1982.
  • Die Rückkehr des verlorenen Jakob Michael Reinhold Lenz nach Riga, relato,1984.
  • Unsere Eroberung, novela,1984.
  • Der Blindensturz, relato, 1985.
  • Veilchenfeld, relato, 1986
  • Die Weltmaschine, relato, 1986.
  • Casanova und die Figurantin, novela curta, 1987.
  • Unsere Vergeßlichkeit, novela, 1987.
  • Vor der Regenzeit, novela, 1988.
  • Der Kinoerzähler, novela 1990 (levada ao cine en 1993).
  • Tolstois Kopf, contos, München [u. a.] 1991
  • Das Glück, Roman, 1992.
  • Die kleine Stechardin, novela, 1994.

Notas[editar | editar a fonte]