George Raft

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura
George Raft
George Raft in Invisible Stripes trailer.jpg
Nome completoGeorge Ranft
Nacemento26 de setembro de 1901 e 26 de setembro de 1895
 Nova York
Falecemento24 de novembro de 1980
 Os Ánxeles
Causaleucemia
SoterradoForest Lawn Memorial Park
NacionalidadeEstados Unidos de América
Alma máterStuyvesant High School
Ocupaciónactor, actor de cinema, actor de televisión, actor de teatro e bailarín
Premiosstar on Hollywood Walk of Fame
editar datos en Wikidata ]

George Ranft, nado en Nova York o 26 de setembro de 1895 e finado nos Ánxeles o 24 de novembro de 1980, foi un actor de cinema estadounidense, coñecido como George Raft.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

George Raft, naceu en Hell's Kitchen como George Ranft, fillo de Eva Glockner, inmigrante alemá, e Conrad Ranft, fillo de inmigrantes alemáns en Massachusetts.[1] Inicialmente interesado na danza, de novo amosou unha grande aptitude para a mesma[2] e isto, combinado co seu sentido da elegancia, permitiulle actuar como bailarín nalgúns dos clubs de moda de Nova York.[3] Formou parte do club de Texas Guinan,[4] e o seu éxito levouno a Broadway, onde volveu traballar como bailarín.[5] Posteriormente actuou en Londres formando parte dun coro nos primeiros anos da década de 1920.

En 1929 Raft trasladouse a Hollywood, onde tamén traballou de bailarín para pagar facturas,[5] e comezou a interpretar pequenos papeis no cinema. O seu éxito chegoulle con Scarface (1932), en que a súa convincente interpretación levantou dúbidas sobre se Raft era verdadeiramente un gánster. Foi amigo de varias figuras do crime organizado, incluídos Bugsy Siegel, Owney Madden e o sospeitoso do asasinato de Siegel, Meyer Lansky. Raft foi considerado un dos actores máis elegantes de Hollywood e conseguiu unha celebridade que non se debía enteiramente á calidade ou á popularidade dos seus filmes; chegou a ser unha icona da cultura popular da década de 1930, nun nivel que moi poucas estrelas cinematográficas acadaron. O seu filme de 1932 Night After Night lanzou a carreira cinematográfica de Mae West e deu o primeiro papel principal a Raft. Actuou o ano seguinte xunto a Wallace Beery, Jackie Cooper, Fay Wray e Pert Kelton no filme de Raoul Walsh The Bowery, encarnando a Steve Brodie, o primeiro home que sobreviviu tras saltar da ponte de Brooklyn.

Foi definitivamente un dos tres actores máis importante que interpretaron gánsters na década de 1930 (os outros foron James Cagney e Edward G. Robinson, xa que Humphrey Bogart non chegou ao estrelato de Raft nesa década). Raft e Cagney traballaron juntos en Each Dawn I Die (1939) no papel de compañeiros de prisión.

Entre os seus filmes máis coñecidos están If I Had a Million (1932), en que interpretaba un falsificador que se ocultaba da policía, Bolero (1934), cun pouco habitual papel de bailarín, The Glass Key (1935), baseado nunha obra de Dashiell Hammett, Souls at Sea (1937),[6] con Gary Cooper, dous filmes con Humphrey Bogart nun papel secundario: Invisible Stripes (1939) e They Drive by Night (1940), e Manpower (1941), con Edward G. Robinson e Marlene Dietrich.

En 1940-41 Raft atopábase no cumio da súa carreira. Na seguinte década comezou a declinar e foi considerado nos medios de Hollywood o actor que rexeitou algúns dos mellores papeis da época, como os de High Sierra (supostamente non quería que a súa personaxe morrese) e The Maltese Falcon (non quixo rodar a versión da novela de 1931 cun director novel); ambos os papeis transformaron a Humphrey Bogart dun actor secundario a unha estrela de Hollywood en 1941. Tenteado polo director Billy Wilder, rexeitou o papel principal de Double Indemnity (1944) que interpretou Fred MacMurray. Estes erros, xunto ao crecente rexeitamento por parte do público do seu estilo de vida aparentemente gansteril, remataron coa súa carreira como actor principal.

Satirizou a súa imaxe de gánster cunha actuación favorablemente acollida en Con saias e a rachar (1959), mais isto non supuxo a volta ao estrelato e o resto da década dedicouno a rodar en Europa. Interpretou un pequeno papel como o propietario dun casino en Ocean's Eleven (1960), xunto ao Rat Pack. As súas últimas actuacións foron en Sextette (1978), con Mae West nun divertido cameo, e The Man with Bogart's Face (1980).

Raft faleceu a causa dun enfisema con 85 anos de idade nos Ánxeles. Foi enterrado no Cementerio Forest Lawn Memorial Park.

George Raft ten dúas estrelas no Paseo da Fama de Hollywood, unha pola súa contribución á industria cinematográfica, no 6150 de Hollywood Boulevard, e outra polo seu traballo na televisión, no 1500 de Vine Street.

Filmografía seleccionada[editar | editar a fonte]

  • Queen of the Night Clubs (1929)
  • Gold Diggers of Broadway (1929)
  • Side Street (1929)
  • Quick Millions (1931)
  • Goldie (1931)
  • Hush Money (1931)
  • Palmy Days (1931)
  • Taxi! (1932)
  • Dancers in the Dark (1932)
  • Scarface (1932)
  • Night World (1932)
  • Love Is a Racket (1932, escenas eliminadas)
  • Madame Racketeer (1932)
  • Night After Night (1932)
  • If I Had a Million (1932)
  • Under Cover Man (1932)
  • Pick-Up (1933)
  • The Midnight Club (1933)
  • The Bowery (1933)
  • All of Me (1934)
  • Bolero (1934)
  • The Trumpet Blows (1934)
  • Limehouse Blues (1934)
  • Rumba (1935)
  • Stolen Harmony (1935)
  • The Glass Key (1935)
  • Every Night at Eight (1935)
  • She Couldn't Take It (1935)
  • It Had to Happen (1936)
  • Yours for the Asking (1936)
  • Souls at sea (1937)
  • You and Me (1938)
  • Spawn of the North (1938)
  • The Lady's from Kentucky (1939)
  • Each Dawn I Die (1939)
  • I Stole a Million (1939)
  • Invisible Stripes (1939)
  • The House Across the Bay (1940)
  • They Drive by Night (1940)
  • Manpower (1941)
  • Broadway (1942)
  • Stage Door Canteen (1943)
  • Background to Danger (1943)
  • Follow the Boys (1944)
  • Nob Hill (1945)
  • Johnny Angel (1945)
  • Whistle Stop (1946)
  • Mr. Ace (1946)
  • Nocturne (1946)
  • Red Light (1946)
  • A Dangerous Profession (1949)
  • Rogue Cop (1954)
  • A volta ao mundo en oitenta días (1956)
  • Con saias e a rachar (1959)
  • Ocean's Eleven (1960)
  • The Ladies Man (1961)
  • The Patsy (1964)
  • Casino Royale (1967)
  • Skidoo (1968)
  • Sextette (1978)

Notas[editar | editar a fonte]

  1. United States Census 1910; Census Place: Manhattan Ward 12, New York, New York; Roll: T624_1025; Page: 19A; Enumeration District: 0668; Image: 1107; FHL Number: 1375038.
  2. D, E. (25 de decembro de 1932). "George raft started out as pugilist". The China Press. 
  3. "81st Street". Variety: 33. 28 de maio de 1924. 
  4. "CIRCUITOUS ROUTE TO HOLLYWOOD FOR RAFT". Los Angeles Times. 23 de outubro de 1932. p. B7. 
  5. 5,0 5,1 Thackrey, T. O. (25 de novembro de 1980). "George Raft, tough guy in films and life, dead at 85". Los Angeles Times. 162998070. 
  6. Schallert, E. (16 de novembro de 1936). "STUDIOS GO ON MOST TERRIFIC ACTOR-BORROWING SPREE EVER". Los Angeles Times. 

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Bibliografía[editar | editar a fonte]

  • Jim Beaver. George Raft. Films in Review, abril de 1978.
  • Lewis, Brad. Hollywood's Celebrity Gangster. The Incredible Life and Times of Mickey Cohen. Enigma Books: Nova York, 2007. ISBN 978-1-929631-65-0
  • Parish, James Robert. The George Raft File: The Unauthorized Biography. Nova York: Drake Publishers, 1973. ISBN 0-87749-520-3
  • Yablonsky, Lewis. George Raft. Nova York: McGraw-Hill Book Co., 1974. ISBN 0-07-072235-8

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]