Gálata moribundo

Gálata moribundo
	Título Dying Gaul (The Dying Galatian) (en)
	Título Dying Gaul (The Dying Galatian) (en)
	Instancia de estatua
	Conmemora Battle of the Caecus River (en)
Características
	Material / ingrediente mármore
	Cultura Grecia Antiga
	Xénero artístico nudez heroica; arte grega; arte da Roma Antiga; arte helenística
	Movemento escultura helenística
	Representa a gálatas; corno; trauma maior; espada; bigote; cinto; pelo púbico; nudez; guerreiro; agonía; torque; home; sentado; embigo
	Colección Museos Capitolinos
Implicados
	Encargado por Átalo I (pt)
	Creador/a valor descoñecido
Datas
	Fundación / creación década de 230 a. C. ; década de 220 a. C.
	Descuberta / invención século XVII
Historia
	Parte da serie Pergamene Gauls (en)
Cifras e dimensións
	Altura 73 cm
	Anchura 185 cm
Localización
	Localización Museos Capitolinos
	Lugar de descuberta Villa Ludovisi (pt)
	País Italia
VIAF
Códigos e identificadores
VIAF
VIAF	211740780
Freebase	/m/06c1d_
Fontes e ligazóns
	Número inventario S 747 (Museos Capitolinos)
	Descrito pola fonte The Tyranny of the Dying Gaul: Confronting an Ethnic Stereotype in Ancient Art (en)
	Wikidata C:Commons

O Gálata moribundo ou Galo moribundo^[1] (en italiano: Galata Morente) é unha copia romana de mármore dunha escultura helenística perdida^[2] que se cre que puido ser de bronce. Puido ter sido encargada entre os anos -230 e -220 por Atalo I de Pérgamo para celebrar a súa vitoria sobre os gálatas, un pobo celta da Galia que se asentou en Anatolia (actual Turquía).

A identidade do escultor da obra orixinal é descoñecida, pero suxeriuse que ben puido ter sido Epígono, escultor da dinastía atálida de Pérgamo. A estatua de mármore foi comunmente coñecida como o Gladiador moribundo ata o século XX,^[3] xa que se asumía que representaba un gladiador ferido do anfiteatro de Roma. Os estudosos identificárono como gálata ou galo a mediados do século XIX, mais tomou varias décadas que a nova denominación recibise a aceptación popular.

Notas

1 2 Capitoline Museums. "Hall of the Galatian". Arquivado dende o orixinal o 16 de outubro de 2017. Consultado o 12 de xuño de 2014. The centre of the room features the so-called "Dying Galatian", one of the best-known and most important works in the museum. It is a replica of one of the sculptures in the ex-voto group dedicated to Pergamon by Attalus I to commemorate the victories over the Galatians in the III and II centuries BC.
↑ Wolfgang Helbig, Führer durch die öffenlicher Sammlungen Klassischer altertümer in Rom (Tubingen 1963-71) vol. II, pp 240-42.
↑ Henry Beauchamp Walters, The Art of the Greeks, The Macmillan Company, 1906, p.130 notes that it is still most commonly called that because of the popularity of Byron's description.

Véxase tamén

Bibliografía

A Dictionary of Celtic Mythology. James McKillop. Oxford University Press, 1998
Art in the Hellenistic Age, Pollitt, J. J., 1986
The Bloomsbury Guide to Art, Ed. Shearer West. Bloomsbury Publishing Ltd, 1996
Hellenistic Sculpture, Smith, R.R.R. Londres, 1991
Taste and the Antique, Haskell, F. e N. Penny. New Haven e Londres, 1981. Cat. no. 44, pp 224ff.
The Oxford Companion to Western Art. Ed. Hugh Brigstocke. Oxford University Press, 2001

Outros artigos

Gálata Ludovisi

[Capitoline_Museums-1] 1 2 Capitoline Museums. "Hall of the Galatian". Arquivado dende o orixinal o 16 de outubro de 2017. Consultado o 12 de xuño de 2014. The centre of the room features the so-called "Dying Galatian", one of the best-known and most important works in the museum. It is a replica of one of the sculptures in the ex-voto group dedicated to Pergamon by Attalus I to commemorate the victories over the Galatians in the III and II centuries BC.

[2] Wolfgang Helbig, Führer durch die öffenlicher Sammlungen Klassischer altertümer in Rom (Tubingen 1963-71) vol. II, pp 240-42.

[3] Henry Beauchamp Walters, The Art of the Greeks, The Macmillan Company, 1906, p.130 notes that it is still most commonly called that because of the popularity of Byron's description.

[1]

[2]

[3]