Filipo o Árabe
  | |
| Nome orixinal | Marcus Iulius Philipus |
|---|---|
| Biografía | |
| Nacemento | c. 204 Shahba |
| Morte | 249 (44/45 anos) Verona |
| Causa da morte | morte en combate |
 Emperador romano | |
| febreiro de 244 – setembro de 249 ← Gordiano III – Decio → | |
| Senador romano | |
| Prefecto do pretorio | |
| | |
| Datos persoais | |
| Outros nomes | Filipo I, ou Filipo o Árabe. |
| Relixión | Relixión na Roma antiga |
| Actividade | |
| Ocupación | emperador romano |
| Período | Imperio Romano, Exipto grecorromano, Era do Exipto romano e principado |
| Período de actividade | 244 a 249 |
| Outro | |
| Título | César Augusto (título) |
| Familia | Arabian dynasty (en)  |
| Cónxuxe | Márcia Otacília Severa |
| Fillos | Filipe II (imperador) |
| Pai | Julius Marinus |
| Irmáns | Caio Xulio Prisco |
| Descrito pola fonte | Enciclopedia de Otto Dicionario Enciclopédico Brockhaus e Efron Dicionario Enciclopédico Granat |
 | |
Marco Xulio Filipo (en latín, Marcus Iulius Philipus) nado en Shahba, Siria, a uns 90 quilómetros ao sueste do actual Damasco, en Trachonitide, no 204. Pasou á historia co nome de Filipo I, ou Filipo o Árabe. Gobernou o Imperio Romano entre os anos 244 a 249.
Traxectoria
[editar | editar a fonte]Filipo como soldado
[editar | editar a fonte]No ano 230 casou con Marcia Otacilia Severa e tivo un fillo ao que lle deron o nome de Marcus Iulius Severus Filipus. Durante a campaña en Oriente contra os persas do emperador Gordiano III, distinguiuse en parte axudado polo seu irmán Xulio Prisco. Á morte de Temiseteo, e apoiado polo exército, foi nomeado prefecto do pretorio polo emperador. Dende aquel intre tentou poñer en dúbida a capaciade do emperador para as operacións militares que se estaban a realizar, e as tropas terminaron por asasinar a Gordiano III e nomear emperador a Marco Xulio Filipo.
Filipo como emperador
[editar | editar a fonte]
Enviou cartas ó Senado, comunicándolles a morte do emperador, e o seu nomeamento por parte das lexións. O Senado despois dalgunhas dúbidas, nomeouno emperador, a súa muller Marcia augusta e ao seu fillo césar. Tralo pago dun tributo, e da renuncia a Armenia e Mesopotamia, o rei de Persia Shapur I, conseguiu a paz en Oriente. Nomeou o seu irmán Xulio Prisco reitor do Oriente e deulle o nome de Philipopolis á súa cidade natal e volveu a Roma.
No 245, os carpos fixeron incursións no Danubio e Filipo levou a campaña persoalmente e conseguiu vencelos no 247. Trala vitoria, nomeou o seu fillo augustus e o seu sucesor.
Como construtor, Filipo embeleceu Roma con grandes edificios, creou o lacus do Trastevere e reparou numerosas calzadas en diversas provincias do Imperio.
Con el ´celebrouse o primeiro milenio da fundación da cidade de Roma, con grandes xogos, entre os que destacaron os do Centenario, ou Ludi Saeculares, que resultaron particularmente fastuosos pola gran cantidade de animais e gladiadores que tomaron parte neles.
Pouco despois comezaron a xurdir pretendentes ó trono en diversas provincias do Imperio. No 248, as lexións de Oriente nomearon emperador a Pupieno, pero rapidamente foron sometidos. No Danubio, as lexión de Panonia e Moesia nomearon a Claudio Marino Pacatiano.
Morte de Filipo
[editar | editar a fonte]Filipo envíou ó Danubio a Quinto Traxano Decio, xeneral de orixe panonia e senador, en contra de Pacatiano. Pero as tropas deste, ó saber da súa chegada, mataron a Pacatiano e nomearon a Decio. Este aceptou e levou as tropas cara a Italia. Filipo saíu coas súas tropas ó encontro e, en Verona, tivo lugar a loita entre as dúas forzas, na que Filipo o Árabe morreu e o seu fillo foi capturado e asasinado. A seguir, Decio foi proclamado emperador polo Senado.
| Imperio Romano | ||
|---|---|---|
Segue a: Gordiano III |
Filipo o Árabe | Precede a: Decio |
| Crise do século III | ||
