Diferenzas entre revisións de «Amalasunta»

Saltar ata a navegación Saltar á procura
formato referencias
(Engade 1 libro para verificar (20210712)) #IABot (v2.0.8) (GreenC bot)
(formato referencias)
{{Biografía}}
'''Amalasunta,''' tamén '''Amalasuntha''', '''Amalasuentha''', '''Amalaswintha''' ou '''Amalasuintha''' (en [[Lingua gótica|gótico]]: ''Amalaswinþa),'' nada en [[Rávena]] cara o 495<ref name=":0">{{Sfnp|Sirago (|1999), |p. =11</ref>}} e finada no [[lago Bolsena]] o 30 de abril do 535,<ref>{{Sfnp|Sirago (|1999), |p. =101</ref><ref>}}{{Sfnp|Heather (|1996), |p. =262</ref>}} gobernou os [[ostrogodos]] como [[Rexencia|rexente]] durante a minoría do seu fillo entre o 526 e o 534 e, como raíña propiamente do 534 ao 535.<ref>{{Cita web|url=https://www.oxfordreference.com/view/10.1093/acref/9780195046526.001.0001/acref-9780195046526-e-0199|páxina-web=oxfordreference.com|título=Amalasuntha|data-acceso=30-12-2019|lingua=en}}</ref> Era a filla menor de [[Teodorico o Grande]] e de [[Andefleda]] ou Audefleda, unha princesa [[Francos|franca]] filla de [[Clodoveo I|Clodoveo]],<ref name=":0" /> e cría firmemente na defensa das virtudes e valores [[Roma antiga|romanos]]. É máis coñecida pola súa relación diplomática con [[Xustiniano I|Xustiniano]], quen invadiu Italia en resposta ao seu asasinato no na illa Martana do lago Bolsena cara o 535.<ref>Sarantis (2009)</ref>
 
== Traxectoria ==
Criada no arianismo, a relixión do seu pai. [[Procopio de Cesarea|Procopio]] e [[Casiodoro]], o seu ''magister officiorum'', descríbena como moi culta e profundamente influenciada pola cultura romana coñecedora, ademais do gótico, da [[lingua latina]] e [[Lingua grega|grega]]. No 515, casou con [[Eutarico]], neto de [[Beremundo]], un nobre ostrogodo da liñaxe dos [[amalos]] que, daquela, estaba cos [[visigodos]] en [[Hispania]], e que era un curmán afastado destinado a suceder a Teodorico, que non tiña descendencia masculina directa. Este príncipe morreu poucos anos máis tarde, no 522, deixando dous fillos: [[Atalarico]], de cinco anos e a quen Teodorico nomeou herdeiro, e [[Matasunta]].
 
Segundo [[Gregorio de Tours]], no 526, trala morte de seu pai, Amalasunta, a quen súa nai, Audefleda, quería volver casar cun membro dunha familia real, fuxiu cun dos seus servintes, Traguilan. A nai enfureceuse e enviou un grupo armado en procura da filla e cando a atoparon, estrangularon ao servinte e devolvérona á Corte.<ref>{{Sfnp|Santinelli (|2003), |p. =221</ref>}}
 
=== Rexencia ===
Cando morreu Teodorico no 526, o trono pasou a Atalarico polo que Amalasunta gobernou como rexente deste,<ref>{{Sfnp|Roy Willis (|1993), |pp. =201-213</ref>}} quen morreu moi novo, o 2 de outubro do [[534]].<ref>En Procopio de Cesarea (2007), indícase o 10 de outubro (nota en páxina 66).</ref> Como rexente, tratou de reconciliar os ostrogodos coa poboación de orixe romana e cos [[Imperio Bizantino|romanos de Oriente]]. Así, por exemplo, trala adhesión ao trono de seu fillo, enviou unha embaixada a Xustiniano, o emperador de Oriente, buscando a renovación dos poderes outorgados a Teodorico, e devolveu a Septimania ao seu sobriño Amalarico e tamén devolveu os bens confiscados polo seu pais aos fillos de [[Anicio Boecio|Boecio]] e e de [[Flavio Símaco]].<ref>{{Sfnp|Chastagnol (|1976), |p. =59</ref><ref>}}{{Sfnp|Procopio de Cesarea (|2007), |p. =57</ref>}} Escolleu persoas moderadas para os altos cargos, como ao godo Tuluin, a quen confiou o mando do exército.
 
Tamén procurou unha educación clásica romana para seu fillo o que provocou os primeiros descontentos entre os godos que comezaron a conspirar para matala. Consciente do perigo, Amalasunta ordenou executar a tres dos principais conspiradores mentres negociaba con [[Xustiniano I|Xustiniano]], pedíndolle asilo en caso de que tivera que fuxir de Italia co tesouro dos ostrogodos que, segundo Procopio, era de 2.880.000 [[Sólido (moeda)|sólidos]] de ouro. Os godos temían que Amalasunta volvera casar e apartara ao fillo da sucesión para poder gobernar ela soa en toda Italia e impor a súa fe [[Arianismo|ariana]].<ref>Esta tese é recollida por [[Gregorio de Tours]], hostil a Amalasunta por ser ariana, na súa obra ''Libros, Historias, 15''</ref>
 
Durante esta época, estableceu tamén embaixadas e apoiou a política de Xustiniano participando na guerra contra os [[vándalos]], na que tomou a fortaleza de [[Lilibeo]] (actual [[Marsala]]) en [[Sicilia]], que pertencera anteriormente aos godos dende o ano 491. Esta fortaleza foi parte do dote de [[Amalafrida]], a irmá do seu pai Teodorico, e nai, á súa vez, de Teodato, cando casou co vándalo [[Trasamundo]].<ref>{{Sfnp|Procopio de Cesarea (|2007), pp. |p=63-65</ref>}} Porén, a apropiación de Lilibeo non foi recoñecida por Xustiniano, quen a reclamou como parte do botín, ao que se negou Amalasunta.
 
Ao mesmo tempo, no 533, comezaron complexas negociacións entre os ostrogodos e Xustiniano sobre problemas políticos e cuestións teolóxicas (a ''[[controversia teopasquita]]''), durante as cales Amalasunta asegurou ao enviado do emperador que cedería o goberno de Italia<ref>Procopio de Cesarea (2007), p. 65</ref> ao Imperio Romano de Oriente no caso de que a morte do seu fillo, daquela gravemente enfermo, as súas malas relacións coa nobreza goda impediran que ela gobernase.
 
=== Reinado ===
Ao morrer o fillo no 534, e dadas as malas relacións coa nobreza goda, enviou embaixadas a Xustiniano para saber se lle daría asilo en caso de ter que marchar de Italia, ao que Xustiniano respostou afirmativamente e preparoulle un palacio en Dirraquio.<ref>{{Sfnp|Le Beau (|1827), pp. |p=286-287</ref>}} Finalmente, Amalasunta non marchou e escolleu como rei ao seu curmán [[Teodato]], [[Ducado de Tuscia|duque de Tuscia]] e fillo de [[Amalafrida|Amalafreda]], irmá de Teodorico, ao que asociou ao trono. A pesar das malas accións e ambicións deste en Tuscia e da opinión desfavorable entre godos e romanos, tratou de utilizar a Teodato como un elemento de equilibrio na súa política, tranquilizando ao bando godo (pois era da liñaxe de Teodorico) e asegurando as boas relacións con imperio oriental.
[[Ficheiro:Isla Martana Lago Bolsena.jpg|miniatura|[[Illa Martana]], no Lago Bolsena; lugar onde fora confinada Amalasunta por Teodato.]]
Chamouno a Rávena e fíxoo xurar que ela non tería menoscabo do seu poder cando el se convertera en rei;<ref>{{Sfnp|Procopio de Cesarea (|2007), |p. =67</ref>}} Teodato botouse aos seus pés e xurou todo o que lle pediu<ref>{{Sfnp|Le Beau (|1827), |p. =290</ref>}} mais, contrariamente aos xuramentos, afastouna do poder despois de ter despedido aos seus servintes. Tamén espallou o rumor de que, Amalasunta, era a responsábel da sospeitosa morte da súa nai Audefleda e tras acusala e perseguila dende Rávena, a recluiu nunha illa do Lago Bolsena.
 
Ante a crítica e a presión de Xustiniano por tela encarcerada, Teodato, fixo que escribise unha carta indicando que recibía bo trato na prisión e cando, Xustiniano, non contento coas explicacións mandou ao seu embaixador Pedro o Patricio para que se encontrase con Teodato en Rávena para ceibar a Amalasunta, Teodato permitiu que fora esganada no baño polos seus inimigos.<ref>{{Cita libro|título=Annales du Moyen Age|apelidos=|nome=|editorial=Libraire Lagier|ano=1825|ISBN=|ref=|volume=III|páxina=13}}</ref>
 
=== Guerra gótica de Italia ===
Este crime foi o ''[[casus belli]]'' alegado por Xustiniano para ordenar a [[Belisario]] a invasión de Italia, dando comezo á [[Guerra gótica de Italia]]<ref name{{Sfnp|Sirago|1999|p=":0" />11}} que devastou a península durante case vinte anos. Por outra banda, os príncipes francos, curmáns de Amalasunta, esixiron unha reparación, polo que Teodato houbo pagarlles unha multa (''[[wergeld]]'') de 50.000 [[Sólido (moeda)|sólidos]], o que ocasionaría a división entre os irmáns pola repartición do ouro.<ref>Dumezil ({{Sfnp|Dumézil|2013), |p. =165</ref>}}
 
A súa filla, [[Matasunta]], casou co futuo rei [[Vitixes]] e, á morte deste, con Xermano, curmán de Xustiniano.
{{Listaref|30em}}
== Véxase tamén ==
{{commonscat}}
 
=== Bibliografía ===
 
 
* [https://books.google.es/books?id=dO05AAAAcAAJ&printsec=frontcover&dq=amalasonte&hl=es&sa=X&ved=0ahUKEwi8toujn_fmAhXlDmMBHTnjAfcQ6AEIRDAD#v=onepage&q=amalasonte&f=false Traxedia de Phillippe Quinault]
{{control de autoridades}}
 
{{control de autoridades}}
{{ORDENAR:Amalasunta}}
 
[[Categoría:Reis dos ostrogodos]]
[[Categoría:Finados en 535]]
24.452

edicións

Menú de navegación