Desiderio Comesaña Prado

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura
Desiderio Comesaña Prado
Nacemento1900
 Pontevedra
Falecemento16 de febreiro de 1956
 Pontevedra
NacionalidadeEspaña
Ocupaciónsindicalista
editar datos en Wikidata ]

Desiderio Comesaña Prado, nado en Pontevedra en 1900 e falecido na mesma cidade o 16 de febreiro de 1956,[1][2] foi un anarcosindicalista galego, implantador do sindicato Confederación Nacional do Traballo nas comarcas de Pontevedra, O Morrazo e O Salnés durante a Segunda República Española.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Comezou a súa militancia sindicalista na emigración arxentina. Retornado a Pontevedra, en 1927 foi presidente da Sociedade de Camareiros. Na mesma cidade foi membro fundador da Sociedad Obrera de Cultura, da Federación Local de Trabajadores da CNT e do periódico ¡¡Revolución!!. Porén, debido ó control mantido polo PCE local, deixou esas agrupacións, ingresando na Sociedad de Camareros do Comité Rexional Galaico da CNT.

Anarquismo[editar | editar a fonte]

En 1932 fundou o Ateneo Obrero de Divulgación Social e colaborou na creación do grupo anarquista Natura, a partir do cal en 1933 artellouse o primeiro comité rexional da Federación Anarquista Ibérica coa axuda de Francisco Iturralde Cabeza de Vaca, funcionario de telégrafos.

Moi coñecido na comarca do Morrazo, representou ó sindicato de Moaña Fraternidad Marinera no Congreso da CNT celebrado en Zaragoza en maio de 1936.

Golpe militar[editar | editar a fonte]

Logo do golpe de Estado do 18 de xullo de 1936, no Nadal de 1937 fuxiu a Portugal xunto a Ubaldo López a través de Ponte Barxas (Padrenda). Foron detidos pola policía portuguesa logo de seren delatados por un confidente de Lavadores. Inicialmente condenado a morte, conmutóuselle a pena pola de prisión perpetua. Tras pasar por varios penais, como as minas de Fontao (Vila de Cruces), en 1945 abandonou o Destacamento Penal das minas de volframio de Silleda, retomando axiña o contacto co Comité Rexional Galaico na clandestinidade. Foi subdirector da Compañía de Seguros Santa Lucía en Pontevedra e desde a súa correduría de seguros colaborou coas actividades da Alianza Nacional de Fuerzas Democráticas.

Vida persoal[editar | editar a fonte]

Casou con Elena Matos Torres, filla de Eduardo Matos Portela, en febreiro de 1934, e foi pai de Aurora e Esther Comesaña Matos.

Notas[editar | editar a fonte]

  1. Necrolóxica en El Pueblo Gallego, 17-2-1956, p. 9.
  2. El Pueblo Gallego, 18-2-1956, p. 9.

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Bibliografía[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]