César Chávez

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura
César Chávez
Cesar chavez crop2.jpg
Nacemento31 de marzo de 1927
 Yuma
Falecemento23 de abril de 1993
 San Luis
SoterradoCesar E. Chavez National Monument
NacionalidadeEstados Unidos de América
RelixiónIgrexa católica
Ocupaciónsindicalista, laborer, político e Activista polos dereitos humanos
CónxuxeHelen Fabela Chávez
PremiosMedalla Presidencial da Liberdade, Gandhi Peace Award, Prêmio Pacem in Terris, Greatest Public Service Benefiting the Disadvantaged, Labor Hall of Honor e Salón da Fama de California
editar datos en Wikidata ]

César Estrada Chávez, nado en Yuma o 31 de marzo de 1927 e finado en San Luis, Arizona, o 23 de abril de 1993, foi un líder sindical, organizador da comunidade, empresario, defensor dos dereitos civís e activista estadounidense. Xunto con Dolores Huerta, cofundou a Asociación Nacional de Traballadores Agrícolas (NFWA), que máis tarde se uniu ao Comité Organizador dos Traballadores Agrícolas (AWOC) para converterse nos Traballadores Agrarios Unidos (UFW). Ideoloxicamente, a súa visión do mundo combinaba políticas de esquerda e ensinanzas sociais católicas.[1][2][3]

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Chávez naceu en Arizona, nunha familia mexicano-estadounidense. Comezou a traballar como braceiro antes de ingresar na Mariña dos Estados Unidos, onde serviu durante dous anos. Trasladado a California, casou, tivo fillos e despois participou nunha organización comunitaria, onde axudou a rexistrar os traballadores para votar. En 1959 converteuse en director nacional de CSO (Organización de Servizos á Comunidade), un posto con sede nos Ánxeles. En 1962, deixou a OSC para fundar a NFWA, con sede en Delano, California, a través da cal lanzou un plan de seguros, unha cooperativa de crédito e un xornal para traballadores do campo chamado El Malcriado. Máis tarde nesa década, comezou a organizar folgas entre os traballadores rurais, sobre todo en Delano, onde organizou unha folga entre os vendimadores entre 1965 e 1970. Influído polo movemento de resistencia do líder indio Mahatma Gandhi, Chávez enfatizou directamente as tácticas non violentas, incluídos piquetes e boicots, facendo presión sobre os propietarios de granxas para que satisfixesen as demandas dos folguistas.[4] Imbuíu as súas campañas co simbolismo católico romano, incluíndo procesións públicas, misas e xaxún. Por recibir apoio de grupos de esquerdas e obreiros, foi investigado polo FBI.[5][6]

A principios dos anos 70, Chávez intentou expandir a influencia dos seus sindicatos fóra de California a outras rexións dos Estados Unidos. Vendo os inmigrantes ilegais como unha importante fonte de crebafolgas, fixo campaña contra a inmigración irregular, que xerou violencia na fronteira entre México e os Estados Unidos e provocou divisións dentro do seu sindicato, UFW. Interesado polo cooperativismo como forma organizativa, estableceu unha remota comuna en Keene, California. O seu maior illamento e énfase nas campañas implacables afastaron moitos agricultores californianos que o apoiaran anteriormente e, ata 1973, UFW perdeu a maioría dos contratos e membros que gañara a finais dos anos 60. A súa alianza co gobernador de California Jerry Brown axudou a asegurar a aprobación da Lei de relacións laborais agrícolas de California de 1975, aínda que a campaña da UFW para que as súas medidas estivesen consagradas na Constitución de California fracasou. Influído pola organización relixiosa Synanon, fixo fincapé na vida comunitaria e eliminou os opositores percibidos. O número de membros da UFW continuou a caer na década de 1980, con Chávez dirixindo o foco ás campañas antipesticidas e pasando ao desenvolvemento inmobiliario, xerando controversia sobre o seu uso de traballadores non sindicados. Ata os anos noventa, a UFW continuou a defender a Chávez como unha figura heroica na defensa dos traballadores estadounidenses. En abril de 1993, á idade de 66 anos, morreu na cama por causas naturais.[7][1]

Legado[editar | editar a fonte]

Busto de bronce de Chávez detrás do presidente Biden no Despacho Oval, xaneiro de 2021

Figura controvertida, os seus críticos dentro de UFW manifestaron dúbidas sobre o control autocrático de Chávez sobre o sindicato, as purgas do que el consideraba desleal e o culto á personalidade que o rodeaba, mentres que os grandes agricultores o consideraban comunista. Converteuse nunha icona dos grupos de traballo organizados e de esquerda dos Estados Unidos e chegou a ser trala súa morte un "santo popular" entre os mexicanos americanos. En 1994 recibiu a título póstumo a Medalla Presidencial da Liberdade.[8]

O día do aniversario de César Chávez, 31 de marzo, é festa local en California,[9] Denver (Colorado),[10] e Texas.[11] Intenta promover os servizos á comunidade como honra ao traballo e á vida de Chávez. Moitas oficinas de goberno, escolas e bibliotecas pechan. Chavez Day ("día de Chávez") é unha festa opcional en Arizona. Aínda que non é unha festa federal, o presidente Barack Obama proclamou o 31 de marzo "Cesar Chavez Day" nos Estados Unidos, animando os estadounidenses a "observar este día co servizo apropiado, comunidade e programas educativos para honrar o legado de César Chávez".[12]

A cidade de Laredo, Texas, celebra en marzo o "mes de César Chávez" e a League of United Latin American Citizens organiza unha marcha cidadá na cidade o último sábado de marzo.[13]

Chávez é mencionado na canción "Black Man" do álbum de Stevie Wonder de 1976 Songs in the Key of Life.[14]

Consérvase un retrato de Chávez na National Portrait Gallery en Washington, D.C.[15] En 2003, o United States Postal Service honrouno cun selo postal.[16] O American Friends Service Committee (AFSC) nomeouno en tres ocasións para o premio Nobel da Paz.[17]

No inicio da presidencia de Joe Biden colocouse un busto de Chávez nunha mesa xusto detrás do escritorio do Despacho Oval.[18]

Notas[editar | editar a fonte]

  1. 1,0 1,1 Pawel, Miriam (2014). The Crusades of Cesar Chavez: A Biography (en inglés). Nova York: Bloomsbury Press. ISBN 978-1-60819-710-1. 
  2. Levy, Jacques E. e Chavez, Cesar. Cesar Chavez: Autobiography of La Causa, (1975). ISBN 0-393-07494-3
  3. Zerzan, John (1972). "Cesar Chavez and the Farm Workers: The New American Revolution - What Went Wrong?". Politics & Society (en inglés) 3 (1): 117–128. doi:10.1177/003232927200300107. 
  4. Orosco, Jose-Antonio. Cesar Chavez and the Common Sense of Nonviolence (2008)
  5. Street, Richard Steven (1996). "The FBI's Secret File on César Chávez". Southern California Quarterly. 78 (4): 347–384
  6. Bardacke, Frank. Trampling Out the Vintage: Cesar Chavez and the Two Souls of the United Farm Workers. Nova York e Londres: Verso 2011. ISBN 978-1-84467-718-4
  7. Piar, Carlos R. (1996). "César Chávez and La Causa: Toward a Hispanic Christian Social Ethic". The Annual of the Society of Christian Ethics (en inglés) 16: 103–120. JSTOR 23559711. doi:10.5840/asce1996167. 
  8. Watson, James G. (2005). "Peter Matthiessen's Sal Si Puedes: In America with Cesar Chavez". Genre (en inglés) 38 (1–2): 95–114. doi:10.1215/00166928-38-1-2-95. 
  9. "2018 State Holidays". www.cpuc.ca.gov. Arquivado dende o orixinal o 08 de marzo de 2021. Consultado o 26 de febreiro de 2021. 
  10. Calhoun, Patricia (25 de marzo de 2019). "While Denver Celebrates Cesar Chavez Day, Columbus Still Afloat in Colorado". Westword. 
  11. "State of Texas Holiday Schedule - Fiscal 2021". comptroller.texas.gov. 
  12. "Presidential Proclamation: César Chávez Day" (Nota de prensa). The White House. 30 de marzo de 2011. Consultado o 5 de marzo de 2013. 
  13. Gabriela A. Trevino, "Chavez's March for Justice observed", Laredo Morning Times, 30 de marzo de 2014, p. 3A
  14. Rodman, Andrew (6 de xulo de 2016). "Power Grape: Cesar Chavez's Labor Legacy". In Good Tilth. Arquivado dende o orixinal o 26 de agosto de 2016. Consultado o 24 de agosto de 2016. 
  15. database of portraits in the National Portrait gallery – Cesar Chavez. Consultado o 20 de marzo de 2009.
  16. Cesar E. Chavez U.S. Stamp Gallery
  17. "Nobel Peace Prize Nominations". American Friends Service Committee. Consultado o 5 de marzo de 2013. 
  18. Linskey, Annie (2021-01-20). "A look inside Biden’s Oval Office". The Washington Post (en inglés). ISSN 0190-8286. Consultado o 2021-01-20. 

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Bibliografía[editar | editar a fonte]

  • Bruns, Roger (2005). Cesar Chavez: A Biography. Westport, CT: Greenwood. ISBN 9780313334528. 
  • Ospino, Hosffman (2013). "Religious Education and the Communal Shaping of a Christian Social Consciousness: The Testimony of César Chávez". Religious Education 108 (4): 403–417. doi:10.1080/00344087.2013.805033. 
  • Lichtenstein, Nelson (2013). "Introduction: Symposium on Cesar Chavez and the United Farm Workers". International Labor and Working-Class History (83): 143–145. doi:10.1017/S014754791300001X. 
  • O'Brien, Kevin J. (2012). ""La Causa" and Environmental Justice: César Chávez as a Resource for Christian Ecological Ethics". Journal of the Society of Christian Ethics 32 (1): 151–168. JSTOR 23562893. doi:10.1353/sce.2012.0008. 
  • Pawel, Miriam (2014). The Crusades of Cesar Chavez: A Biography. Nova York: Bloomsbury Press. ISBN 978-1-60819-710-1. 
  • Piar, Carlos R. (1996). "César Chávez and La Causa: Toward a Hispanic Christian Social Ethic". The Annual of the Society of Christian Ethics 16: 103–120. JSTOR 23559711. doi:10.5840/asce1996167. 
  • Soto, Lilia (2017). "La Mesa Popular: When César Chávez and Dolores Huerta Came to Napa". Kalfou 4 (1): 67–. doi:10.15367/kf.v4i1.144. 
  • Street, Richard Steven (1996). "The FBI's Secret File on César Chávez". Southern California Quarterly 78 (4): 347–384. JSTOR 41171831. doi:10.2307/41171831. 
  • Watson, James G. (2005). "Peter Matthiessen's Sal Si Puedes: In America with Cesar Chavez". Genre 38 (1–2): 95–114. doi:10.1215/00166928-38-1-2-95. 
  • Wells, Ronald A. (2009). "Cesar Chavez's Protestant Allies: The California Migrant Ministry and the Farm Workers". The Journal of Presbyterian History 87 (1): 5–16. JSTOR 23338055. 
  • Zerzan, John (1972). "Cesar Chavez and the Farm Workers: The New American Revolution - What Went Wrong?". Politics & Society 3 (1): 117–128. doi:10.1177/003232927200300107. 

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]