Bengalí vermello

Bengalí vermello
Nome taxon Amandava amandava Carl von Linné 1758  Nome curto     A. amandava (mul)
Instancia de taxon  Categoría taxonómica especie  Combinación orixinal Fringilla amandava
Sinonimia Estrilda amandava Sporaeginthus amandava
Conservación Especie pouco preocupante
Clasificación taxonómica
Superreino Holozoa Reino Animalia Filo Chordata Clase Aves Orde Passeriformes Familia Estrildidae Xénero Amandava Especie Amandava amandava (Linnaeus, 1758) Amandava amandava
Cifras e dimensións  Masa 0,96 g peso de nacemento 9,9 g peso adulto  Período de incubación    12 d
Localización  Área de distribución Indonesia Malaisia India Europa Indochina Oriente Medio África
Códigos e identificadores Freebase /m/09j9p8 ITIS 179606 OTT 393085 UICN 22719614 CoL 65XNN EOL 45511025
Wikidata C:Commons

O bengalí vermello (Amandava amandava) é un paxaro do tamaño dun pardal da familia dos begalís (Estrildidae). Os bengalís son aves de gaiola populares, grazas á plumaxe rechamante dos machos reprodutores. O seu nome específico amandava ten á súa orixe na cidade india de Ahmedabad, no Guxarat, de onde eran exportados para o comercio de mascotas.

Descrición

Os bengalís miden uns 9 cm. de lonxitude e amosan un marcado dimorfismo sexual na época reprodutora. As femias son castañas agrisadas, amareladas na parte inferior do corpo. A plumaxe nupcial dos machos é predominantemente vermella. No peito, nos flancos, e nas plumas cobertoiras de ás e cola teñen puntos brancos. Os machos, nos primeiros anos, cambian, acabada a época reprodutora, a plumaxe vermella noutra semellante á das femias.

Distribución e hábitat

Os bengalís vermellos están espallados dende a India e Indochina , ata Xava e as illas pequenas da Sunda. Hai tamén poboacións en Exipto. Dentro desta área de distribución distínguense tres subespecies:

• Amandava amandava amandava, da India.
• A.a. punicea, ou bengalí da China , da illa chinesa de Hainan, Vietnam, Camboxa, leste de Tailandia, Xava e Balí.
• A.a. flavidiventris, ou bengalí de barriga amarela, que aparece dende Birmania ata o suroeste da China e nas illas de Timor, Flores, Sumba e Lombok.

Dende os anos 1980 bandos de bengalís móvense tamén na rexión italiana da Toscana, onde as poboacións existentes teñen a súa orixe en exemplares domésticos fuxidos. Hai tamén poboacións introducidas en España, Brunei, Fiji, Malaisia, Portugal, Porto Rico, Singapur e Hawai.

Os bengalís viven en áreas de herbáceas ou xunqueiras e no mato preto dos camiños ou das beiras dos bosques ademais de en xardíns.

Véxase tamén

Bibliografía

• Horst Bielfeld; Das Prachtfinkenbuch - Sämtliche Arten, ihre Haltung, Pflege und Zucht, Eugen Ulmer Verlag Stuttgart 1996, ISBN 3-8001-7327-1

Ligazóns externas

• BirdLife Species Factsheet Arquivado 29 de setembro de 2007 en Wayback Machine.
• O bengalí vermello na lista vermella da