O beagle é unha raza de can de caza orixinaria do Reino Unido coas patas musculosas, orellas longas e pelaxe sueva e curto. O nome da raza ten dúas posibles orixes. Por unha banda é considerada unha derivación da palabra celtabeag que significa "pequenos", mentres que por outra banda se di que provén da palabra francesa begueule que significa "abrir boca", quizais, en referencia ó balbordo que produce en grupo. Son cans de caza creados para perseguiren as presa no campo, o que os converte en animais enerxéticos, independentes, extravertidos e teimosos. Malia que os cans tipo beagle existen dende hai máis de 2500 anos, a raza moderna foi desenvolvida na década de 1830 a partir de varias razas.
Son beagles notables o can Snoopy, protagonista da serie de banda deseñada Peanuts de Schultz, considerado o beagle máis famoso do mundo,[1] e Gromit (animación stop motion).
Cans semellantes ós modernos beagles poden rastrexarse até a Antiga Grecia[2] no século -V. Xenofonte de Atenas, nado no -430, na súa Cynegeticus fai referencia a un can de caza que emprega o seu olfacto para perseguir lebres. Os cans de caza pequenos son mencionados nas Leis do Bosque de Canuto o Grande que os eximía da ordenanza que obrigaba a mutilar un pé a todos os cans quen de cazar cervos deberían ter un pé mutilado.[3] De seren xenuínas, estas leis confirmarían que os cans tipo beagle estaban presentes en Inglaterra antes de 1016, pero crese que estas leis foron escritas na Idade Media para darlle un senso de antigüidade e tradición ás Leis do Bosque.[4]
