Andrei Konchalovsky

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura
Andrei Konchalovsky
Konchalovsky2018 (cropped).jpg
Nome completoАндрей Сергеевич Михалков
Nacemento20 de agosto de 1937
 Moscova
NacionalidadeUnión Soviética, Estados Unidos de América, Rusia e Francia
Alma máterInstituto Gerasimov de Cinematografía, Central Music School, Academic Music College of the Moscow Conservatory e Conservatório de Moscovo
Ocupacióndirector de cine, produtor de cine, guionista, actor, director teatral, profesor de educación superior, realizador, produtor, xornalista, memorialista, produtor de televisión, theatrical producer, xornalista de opinión e prosista
PaiSergey Mikhalkov
NaiNatalia Konchalovskaïa
CónxuxeNatalia Arinbasarowa e Julia Vysotskaya
FillosYegor Konchalovsky
IrmánsNikita Mikhalkov
PremiosPremios Emmy do Primetime, Order "For Merit to the Fatherland" IV class, Vasilyev Brothers State Prize of the RSFSR, People's Artist of the RSFSR, Honored art worker of the Russian Soviet Federative Socialist Republic, Lexión de Honra, Primetime Emmy Award for Outstanding Directing for a Limited Series, Movie, or Dramatic Special, Nika Award, Golden Eagle Award, Grand Prix, Premios Emmy, Ordre des Arts et des Lettres, Ordem do Mérito da República Italiana e Order "Danaker"
editar datos en Wikidata ]

Andrei Sergeyevich Mikhalkov-Konchalovsky (en ruso: Андре́й Серге́евич Михалко́в-Кончало́вский), nado en Moscova o 20 de agosto de 1937 é un director, produtor e guionista de cinema ruso.[1] A principios da súa carreira foi colaborador de Andrei Tarkovskii. É fillo de Natalia Konchalovskaya e Sergey Mikhalkov e irmán do cineasta Nikita Mikhalkov.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Konchalovsky é parte da familia aristocrática Mikhalkov, recoñecida polas súas raíces artísticas e aristocráticas. Cambiou o seu nome por Andrei e tomou o apelidos do seu avó materno, Piotr Konchalovski, como pseudónimo. É irmán de Nikita Mikhalkov e fillo de Sergei Mikhalkov. Estudou durante dez anos no conservatorio de Moscova, preparándose para ser pianista. Non obstante, en 1960 coñeceu a Andrei Tarkovskii co que coescribiu o guión do seu filme Andrei Rublev (1966).

O seu debut como director, Pervyy uchitel, foi recibido favorablemente na Unión Soviética e participou en varios festivais internacionais de cinema. O seu segundo filme, Istoriya Asi Klyáchkinoy, kotóraya lyubila, da ne vyshla zámuzh foi censurado polas autoridades soviéticas. Cando se estreou, vinte anos despois, foi aclamado como a súa obra mestra. Posteriormente, Konchalovsky dirixiu adaptacións de Dvoryanskoye gnezdo de Ivan Turgenev e de Dyadya Vanya de Anton Chekhov. Ambos os filmes foron protagonizados por Innokenti Smoktunovski. O seu filme épico Sibiriada foi recibido positivamente no Festival Internacional de Cine de Cannes e fixo posible que se pudiese mudar aos Estados Unidos en 1980.

As súas producións de Hollywood máis populares foron Runaway Train, baseado nun guión orixinal de Akira Kurosawa e Tango e Cash, protagonizada por Sylvester Stallone e Kurt Russell. Durante a década de 1990, Konchalovsky regresou a Rusia, aínda que ocasionalmente produciu filmes históricos para a televisión estadounidense, entre os que se atopa a miniserie A Odisea e o telefilme The Lion in Winter.

O seu filme de 2003 Dom durakov, ambientado nun asilo psiquiátrico de Chechenia, valeulle un León de Prata no Festival Internacional de Cine de Venecia.

Filmografía[editar | editar a fonte]

  • Ray (2016)
  • Belye nochi pochtalona Alekseya Tryapitsyna (2014)
  • The Nutcracker in 3D (2010)
  • Glyanets (2007)
  • The Lion in Winter (telefilme, 2003)
  • Dom durakov (2002)
  • A Odisea (1997)
  • Lumière et compagnie ([1995)
  • Kúrochka Ryaba (1994)
  • The Inner Circle (1991)
  • Tango e Cash (1989)
  • Homer and Eddie (1989)
  • Shy People (1987)
  • Duet for One (1986)
  • Runaway Train (1985)
  • Maria's Lovers (1984)
  • Split Cherry Tree (1982)
  • Sibiriada (1979)
  • Románs o vlyublyónnyj (1974)
  • Dyadya Vanya (1970)
  • Dvoryánskoe gnezdó (1969)
  • Istóriya Asi Klyáchkinoy, kotóraya lyubila, da ne vyshla zámuzh (1966)
  • Pervyy uchitel (1965)
  • Málchik i gólub (1961)

Notas[editar | editar a fonte]

  1. Andrei Konchalovsky. New York Times

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]