Aníbal Otero

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura
Aníbal Otero
Nacemento5 de xullo de 1911
 Barcia
Falecemento1 de marzo de 1974
 Barcia
NacionalidadeEspaña
Alma máterUniversidade Complutense de Madrid
Ocupaciónescritor
editar datos en Wikidata ]

Aníbal Otero Álvarez, nado en Barcia (Ribeira de Piquín), o 21 de xaneiro de 1911, e finado na mesma aldea o 11 de marzo de 1974, foi un lingüista e escritor galego.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Estudou Filosofía e Letras en Madrid, especializándose en Fonética so a guía de Tomás Navarro Tomás. Participou, desde antes de rematar a carreira, na elaboración no Atlas Lingüístico da Península Ibérica (ALPI) que supervisaba Ramón Menéndez Pidal e dirixía o seu mestre Navarro Tomás, realizando investigacións lingüísticas en Galiza e mais no norte de Portugal. En Galiza levou el só os inquéritos en 45 dos 53 puntos propostos para investigar[1]. No norte de Portugal, onde estaba a completar os inquéritos, sorprendeuno a sublevación militar do 36. Foi entregado ás autoridades españolas o 5 de agosto de 1936 e acusado de espionaxe, ao parecer por se lle descubriren cadernos de enquisas do ALPI con transcricións fonéticas (á parte de viaxar en coche oficial da República española). Foi condenado a morte e amnistiado, pero permaneceu na cadea, en Burgos, ata o 22 de maio de 1941, data na que se lle outorgou a liberdade condicional.

En 1952, retomou os traballos para o ALPI, pois Navarro Tomás ao devolver os materiais do mesmo ao Consello Superior de Investigacións Científicas (CSIC), que custodiaba, esixíu que a continuación do labor fose efectuada polos mesmos colaboradores anteriores. Otero pasou a percorrer Portugal, nesta altura so a dirección do filólogo portugués Luís Lindley Cintra e do valenciano Manuel Sanchis Guarner, nos anos 1953 e 1954 [2].

O resto da súa vida transcorreu na súa aldea natal de Barcia, como un campesiño máis, onde faleceu en 1974.

É autor de Contribución al diccionario gallego (1967) e de Vocabulario de San Jorge de Piquín (1977); en 1994 publicouse postumamente a súa novela autobiográfica Esmoriz.

Malia ser proposto para entrar na Real Academia Galega e ser esta suxestión votada a favor en 1964, non chegou a tomar posesión como académico.

Obra[editar | editar a fonte]

Contribución al diccionario gallego.

Libros de lingüística[editar | editar a fonte]

  • Contribución al diccionario gallego. Vigo. Fundación Penzol - Galaxia. 1967.
  • Vocabulario de San Jorge de Piquín, anexo nº 8 da rev, Verba. Anuario gallego de Filología. Santiago de Compostela. Universidade de Santiago de Compostela. 1977 (publicación póstuma).

Artigos lingüísticos[editar | editar a fonte]

  • "'Hipótesis etimológicas referentes al gallego-portugués", serie de 24 contributos, publicados en Cuadernos de Estudios Gallegos. Santiago de Compostela. CSIC, desde 1949 a 1971.
  • "Contribucións al léxico gallego y asturiano", serie de 10 contributos, publicados en Archivum. Revista de la Facultad de Filosofía y Letras. Oviedo, desde 1953 a 1964.
  • "Una versión latina popular de las doce palabras retorneadas", in Cuadernos de Estudios Gallegos, vol. VI. Santiago de Compostela. C.S.I.C. 1951.
  • "Irregularidades verbales del gallego", in Cuadernos de Estudios Gallegos, vol. VII. Santiago de Compostela. CSIC. 1952, páxs. 399-405.
  • "Voces onomatopéyicas del gallego-portugués", in Homenaje al Excelentísimo Sr. Dr. Emilio Alarcos García, t. II. Valladolid. 1965-1967, páxs. 63-72.
  • "Algunas adiciones al léxico hispánico", in Cuadernos de Estudios Gallegos, vol. XXIV. Santiago de Compostela. CSIC. 1969, páxs. 154-171.
  • En colaboración: Sanchís Guarner, M.; Rodríguez Castellano, L.; Otero Álvarez, A.; Cintra, L.F. Lindley, "El Atlas Lingüístico de la Península Ibérica (ALPI): Trabajos, problemas y métodos", in Actas do IX Congresso Internacional de Linguística Românica, vol III. Lisboa. 1962, páxs. 113-120.

Novela[editar | editar a fonte]

Notas[editar | editar a fonte]

  1. Alonso Montero, Na morte de Aníbal Otero
  2. Antón Santamarina, Anibal Otero (1911-1974)

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Bibliografía[editar | editar a fonte]