Aceda

	Instancia de taxon
	Subclase de planta útil; Perenne; planta herbácea
	Nome curto R. acetosa

Aceda
	Rumex acetosa ; Carl von Linné 1753
	Instancia de taxon
	Subclase de planta útil; Perenne; planta herbácea
	Nome curto R. acetosa
Características
	Rusticidade da planta 3
	Fonte de Ramon (en)
Datas
	Período Holoceno
Localización
	Área de distribución Gabón; República Popular da China; Provincia de Cantón; Tíbet; Xinjiang; Shanghai; Illas de Zhoushan; Pequín
Clasificación taxonómica
Reino	Plantae
Orde	Caryophyllales
Familia	Polygonaceae
Tribo	Rumiceae
Xénero	Rumex
Especie	Rumex acetosa ; L., 1753 Rumex acetosa
Freebase
Códigos e identificadores
Freebase
Freebase	/m/06rsv
UNII	IA49H9SY8T
ITIS	504901
OTT	134757
Fontes e ligazóns
	Descrito pola fonte Flora Reipublicae Popularis Sinicae, volume 25(1) (en) pp. 151 ; Gujin Tushu Jicheng "Q96601463 "; Zhiwu Mingshi Tukao (en) "Q107403105 "; Encyclopædia Britannica "1911 Encyclopædia Britannica/Sorrel (en) " ;
	Wikidata G:Commons C:Commons

A aceda^[1]^[2] ou herba acedeira (Rumex acetosa) é unha planta herbácea perenne que pode chegar a 100 cm de altura, aínda que o habitual é que non pase de 60 cm, e que medra en pradeiras en moitas partes de Europa. A súa flor é pequena, de cor verde e vemella; as flores masculinas e femininas están localizadas en plantas separadas. Agroma entre maio e xullo. As súas follas son lanceoladas, cos lóbulos basais apuntando cara a abaixo. Posúen un sabor acedo e chegan aos 10 cm de lonxitude.

Utilizada como condimento ou en ensaladas, ten algunhas aplicacións medicinais.

Hábitat

É nativa de Europa, aínda que pode aparecer en calquera tipo de solo, medra naqueles ricos en ferro, en terreos húmidos de bosques e en zonas avesedas achegadas a regueiros. Medra tamén en prados, e lugares herbosos e nas veigas.

Descrición

O talo desta planta é erecto, simple e estriado que pode chegar a crecer até un metro de altura, adoita ter unha cor avermellada na base. As raíces son perennes algo leñosas que medran profundamente nos solos húmidos. As follas son lanceoladas, carnosas, comestíbeiss, con sabor agre, as inferiores están suxeitas por un magro pecíolo que se vai reducindo nas máis altas até desaparecer nas superiores. As flores son dioicas e aparecen na parte superior do talo formando grupos de flores de cor verde-avermellada que ao maduraren se tornan de cor púrpura. O cepo é pouco tuberoso do que saen abundantes raíces magras. A planta ten dous sexos: macho e femia. As sementes maduras son brillantes e de cor marrón.

Cultivo

É unha planta doada de cultivar, nas hortas acostuma apañarse nos meses da primavera.

Emprego

Emprégase en ensaladas; ten un sabor moi peculiar, coma adubo na preparación de diversos pratos. Tamén cocida; en sopa (clásico en varios países europeos). Considérase aperitiva e diurética; na antigüidade atribuíranselle cualidades para purificar o sangue. Polo seu contido en Vitamina C é considerada antiescorbútica. Nas picadas de insectos parece calmar a dor e proído de avespas e abellas fretando a zona afectada cunhas follas esmagadas.

Propiedades

A acidez da aceda (de aí o nome) débese ao bioxalato de potasa (5 a 9%) que tamén é responsábel das súas virtudes medicinais. Contén ademais vitamina C (80 mg/100 g], quercitrina, vitexina e derivados antraquinónicos como a emodina e taninos.^[3]

Sinonimia

Acetosa pratensis Mill.
Lapathum acetosa (L.) Scop.
Lapathum pratense Lam.
Rumex acetosa subsp. biformis (Lange) Castrov. & Valdés Berm.
Rumex acetosa subsp. planellae (Pau & Merino) Muñoz Garm. & Pedrol
Rumex acetosa var. pratensis (Mill.) Wallr.
Rumex biformis Lange
Rumex ceretanicus Sennen
Rumex hastifolius Sennen
Rumex intermedius var. incanus Merino
Rumex intermedius var. pilosus Merino
Rumex intermedius var. platyphyllos Sennen & Pau
Rumex planellae Pau & Merino in Merino
Rumex platyphyllos (Sennen & Pau) Sennen
Rumex pratensis Dulac
Rumex rechingeri Sennen
Rumex salae Sennen^[5]

Notas

↑ Definicións no Dicionario da Real Academia Galega e no Portal das Palabras para aceda.
↑ VV. AA. (2012): Dicionario de alimentación e restauración, Santiago de Compostela, Termigal. Xunta de Galicia. Real Academia Galega, p.23.
↑ Dr. Berdonces i Serra. Gran Enciclopedia de las Plantas Medicinales ISBN 84 305 8496 X
↑ Variedades en Catalogue of life Arquivado 28 de agosto de 2009 en Wayback Machine.
↑ Sinónimos en Real Jardín Botánico Arquivado 11 de setembro de 2019 en Wayback Machine.

Véxase tamén

Ligazóns externas

[1] Definicións no Dicionario da Real Academia Galega e no Portal das Palabras para aceda.

[2] VV. AA. (2012): Dicionario de alimentación e restauración, Santiago de Compostela, Termigal. Xunta de Galicia. Real Academia Galega, p.23.

[3] Dr. Berdonces i Serra. Gran Enciclopedia de las Plantas Medicinales ISBN 84 305 8496 X

[4] Variedades en Catalogue of life Arquivado 28 de agosto de 2009 en Wayback Machine.

[5] Sinónimos en Real Jardín Botánico Arquivado 11 de setembro de 2019 en Wayback Machine.

[1]

[2]

[3]

[4]

[5]