A balada de Narayama

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura

A balada de Narayama
Ficha técnica
Título orixinalNarayama bushikō
DirectorShōhei Imamura
ProdutorGoro Kusakabe
Jiro Tomoda
GuiónShōhei Imamura
Baseado enNarayama bushikō de Shichirō Fukazawa
IntérpretesKen Ogata
Sumiko Sakamoto
Takejo Aki
MúsicaShin’ichirō Ikebe
FotografíaMasao Tochizawa
MontaxeHajime Okayasu
EstudioToei Co. Ltd.
Umbrella Entertainment
Estrea29 de abril de 1983
Duración130 min
OrixeFlag of Japan.svg Xapón

A balada de Narayama (en xaponés: 楢山節考, Narayama bushikō) é un filme xaponés de 1983 dirixido por Shōhei Imamura. Está protagonizado por Sumiko Sakamoto como Orin, Ken Ogata e Shoichi Ozawa. É unha adaptación do libro Narayama bushikō de Shichirō Fukazawa[1] e lixeiramente inspirado polo filme de 1958 dirixido por Keisuke Kinoshita. Gañou a Palma de Ouro no Festival Internacional de Cinema de Cannes de 1983.[2]

Foi estreado en galego pola Televisión de Galicia o 21 de maio de 2005.[3]

Argumetno[editar | editar a fonte]

O filme está ambientado nunha pequena vila rural no Xapón do século XIX. Segundo a tradición, cando unha persoa cumpre setenta anos debe viaxar a unha montaña remota para morrer de fame, práctica coñecida como ubasute. A historia trata sobre Orin, que ten 69 anos e boa saúde, mais ve que un veciño ten que arrastrar o seu pai ata a montaña, así que decide evitar aferrarse á vida. Ela pasa un ano amañando todos os asuntos da súa familia e aldea: castiga severamente unha familia que está acaparando comida e axuda o seu fillo máis novo a perder a virxindade.

O filme inclúe algunhas escenas crúas que amosan os brutais que poden ser as situacións dos aldeáns. Intercaladas no filme hai breves estampas de natureza, aves, serpes e outros animais cazando, axexando, cantando, copulando ou dando a luz.

Elenco[editar | editar a fonte]

Produción[editar | editar a fonte]

A balada de Narayama foi filmado nas prefeturas de Niigata e Nagano.[4]

A principios do século XXI, o filme tivo a posibilidade de ser estreado na China, coa condición de que as escenas de sexo fosen censuradas. Imamura consultou con varios directores chineses, que responderon que esas escenas eran o contraste necesario coas escenas de morte. Imamura deciciu rexeitar a proposta.[5]

Notas[editar | editar a fonte]

  1. O’Donoghue, Darragh (febreiro de 2013). "Ballad of Narayama". Cinémathèque Annotations on Film (66). Consultado o 19 de agosto de 2016. 
  2. "Narayama-Bushi-Ko". Festival de Cannes. Consultado o 19 de agosto de 2016. 
  3. La Voz de Galicia, 21 de maio de 2005. Páx. 63
  4. Localizacións
  5. China Times (中國時報) en Taipei. Data descoñecida.

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]