La Vie d'Adèle

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura

La Vie d'Adèle
Ficha técnica
DirectorAbdellatif Kechiche
ProdutorAbdellatif Kechiche
GuiónGhalia Lacroix
Baseado enLe bleu est une couleur chaude de Julie Maroh
IntérpretesAdèle Exarchopoulos
Léa Seydoux
FotografíaSofian El Fani
MontaxeGhalia Lacroix
Albertine Lastera
Camille Toubkis
EstudioArtificial Eye
Canal+
Eurimages
France 2 Cinéma
Radio Télévision Belge Francofone
Vertigo Films
DistribuidoraWild Bunch (Francia)
Sundance Selects (USA)
Estrea23 de maio de 2013
Duración179 minutos[1]
OrixeFlag of France.svg Francia
XéneroDrama
Orzamento€4 000 000[2]
Recadación$19 500 000[3]

La Vie d'Adèle é un filme francés dirixido por Abdellatif Kechiche que foi estreado no 2013. Está baseada na serie de banda deseñada Le bleu est une couleur chaude de Julie Maroh.

Argumento[editar | editar a fonte]

Cos seus 15 anos, Adèle (Adèle Exarchopoulos) non ten dúbidas de que unha rapaza debe saír cos rapaces. O problema é que está a cuestionarse a súa propia sexualidade. Así que cando unha noite coñece e se namora de Emma (Léa Seydoux), unha moza co cabelo tinguido de azul, os seus sentimentos e a súa identidade volveranse confusos, e a súa atracción por unha muller, que comeza a descubrirlle o desexo e o camiño á madurez, someterá a Adèle a unha serie de xuízos por parte de familiares e amigos.

Personaxes[editar | editar a fonte]

Actores do filme.

Galardóns e nomeamentos[editar | editar a fonte]

Notas[editar | editar a fonte]

  1. "Blue Is the Warmest Colour (18)". Artificial Eye. British Board of Film Classification. 11 de setembro de 2013. Consultado o 11 de setembro de 2013. 
  2. Fabre, Clarisse (24 de maio de 2013). "Des techniciens racontent le tournage difficile de "La Vie d'Adèle"". Le Monde (en francés). Consultado o 26 de maio de 2013. 
  3. "Blue Is the Warmest Color (NC-17)". BoxOffice®. Arquivado dende o orixinal o 01 de marzo de 2014. Consultado o 9 de outubro de 2014. 

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]