Shapur I

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Shapur I (dacabalo)
Emperadores Sasánidas
Emperador Ano
Ardashir I 224 a 241
Shapur I 241 a 272
Hormizd I 272 a 273
Bahram I 273 a 276
Bahram II 276 a 293
Bahram III 293
Narseh 293 a 302
Hormizd II 302 a 310
Shapur II 310 a 379
Ardashir II 379 a 383
Shapur III 383 a 388
Bahram IV 388 a 399
Yazdegerd I 399 a 420
Bahram V 420 a 438
Yazdegerd II 438 a 457
Hormizd III 457 a 459
Peroz I 457 a 484
Balash 484 a 488
Kavadh I 488 a 531
Zamasp 496 a 498
Cosrroes I 531 a 579
Hormizd IV 579 a 590
Bahram Chobin 590 a 591
Cosrroes II 591 a 628
Kavadh II 628
Ardashir III 628 a 630
Shahrbaraz 630
Purandokht (Emperatriz) 630 a 631
Azarmidokht (Emperatriz) 631-
Hormizd VI 631 a 632
Iazdeguerd III 632 a 651

Shapur I, fillo de Ardashir I (226241), foi rei de Persia do 241 ó 272.

Proclamado rei, Shapur retomou inmediatamente a loita con Roma. Foi derrotado polas tropas do emperador Gordiano III, un dos varios soberanos e candidatos a soberano que se disputaban o poder no longo período revolto que seguiu á morte de Alexandre Severo.

Conquistou Armenia (expulsando a Tirídates II), invadiu Siria e saqueou Antioquía. O emperador Valeriano decidiuse a marchar contra el, pero foi feito prisioneiro cando intentaba negociar con el (260). Shapur entrou en Asia Menor, pero foi rexeitado por Ballista. Entón entrou en liza Septimio Odenato, príncipe de Palmira, que derrotou ó exército persa, reconquistou Carrhae e Nisibis, chegando mesmo a capturar o harén real.

Shapur non puido recuperarse e perdeu Armenia de novo. Pero segundo a tradición persa e árabe, que parece baseada en feitos reais, conseguiu recuperar a fortaleza de Hatra, no deserto de Mesopotamia, e sobre todo, alcanzou a gloria de ter como refén ó emperador de Roma, feito que non ocorrera nunca ata entón.

No val de Istakhr (preto de Persépole), baixo as tumbas dos aqueménidas en Nakshi Rustam, Shapur aparece representado dacabalo, coa armadura real e a coroa, con Valeriano de xeonllos suplicando a súa compaixón. A mesma escena pódese ver nas ruínas das cidades de Darabjird e Sapor, no actual Irán.

Shapur construíu a gran cidade de Gundev-Sapor, preto da capital aqueménida, Susa, incrementando a fertilidade desta rexión con canles desde o río Karun e muros que construíron escravos romanos que aínda na actualidade se coñecen como a mole do césar.

Baixo o seu reinado o profeta Mani, fundador do maniqueísmo, empezou a predicar en Persia, e pénsase que o mesmo Shapur era favorable ás súas ideas.