Pieter Sjoerds Gerbrandy

Pieter Sjoerds Gerbrandy
Pieter Sjoerds Gerbrandy
Primeiro Ministro dos Países Baixos
Período:	3 de setembro de 1940 - 24 de xuño de 1945
Antecesor:	Dirk Jan de Geer
Sucesor:	Wim Schermerhorn
Chanceler:	{{{chanceler1}}}
Período:
Antecesor:
Sucesor:
{{{cargoexecutivo3}}}
Período:	{{{periodo3}}}
Antecesor:	{{{antecesor3}}}
Sucesor:	{{{sucesor3}}}
{{{cargoexecutivo4}}}
Período:	{{{periodo4}}}
Antecesor:	{{{antecesor4}}}
Sucesor:	{{{sucesor4}}}
Datos persoais
Nacemento:	13 de abril de 1885
Lugar:	Goënga, Países Baixos
Falecemento:	7 de setembro de 1961
Lugar:	Haia, Países Baixos
Organización:	Anti-Revolutionaire Partij - ARP
Afiliacións:	{{{afiliacións}}}
Cónxuxe:	Hendrina Elisabeth Sikkel
Parella:	{{{parella}}}
Fillos:	{{{fillos}}}
Residencia:	{{{residencia}}}
Cargo(s):
Alma mater:	{{{almamater}}}
Profesión:	avogado e político
Relixión:	{{{relixión}}}
Sinatura:	{{{sinatura}}}
Sitio web:	{{{web}}}

Pieter Sjoerds Gerbrandy, nado o 13 de abril de 1885 en Goaiïngea e finado o 7 de setembro de 1961 na Haia, foi un avogado e político neerlandés que foi primeiro ministro do goberno neerlandés no exilio, durante a Segunda Guerra Mundial, do 3 de setembro de 1940 ata o 24 de xuño de 1945

Traxectoria

Gerbrandy naceu nunha aldea preto de Snits en Frisia. Estudou na Universidade Libre de Ámsterdam, despois de se graduar en 1911 exerceu como avogado en Leiden e despois en Snits. En 1918 como capitán na reserva foi de voluntario á Haia para facer fronte á proclamación da revolución socialista polo líder socialista Pieter Jelles Troelstra. Entre 1920 a 1930 foi membro da asemblea provincial polo Partido Antirrevolucionario. Desde 1930 era profesor na Universidade Libre de Ámsterdam e en 1939 fora ministro de Xustiza no gabinete de Dirk Jan de Geer contra a recomendación do seu partido. Tras a invasión alemá en 1940, e o exilio da familia real e o goberno, polo seu rexeitamento da política derrotista de De Geer a raíña Guillermina nomeouno primieiro ministro do goberno neerlandés no exilio, servindo tamén como ministro de xustiza e colonias. Pola súa iniciativa comezou a emitir Radio Oranje que suministraba información á poboación neerlandesa baixo ocupación alemá e no que el emitía chamados á poboación. Despois da liberación du sur do país, ao marchar os ministros socialistas formou un novo goberno, estritamente subordinado ao goberno militar e tras a total liberación dos Países Baixos cesou nas súas funcións. Gerbrandy opúxose á chamada "política indonesia" e presidiu de 1946 a 1950 o Comité Nacional para a Preservación da Unidade do Reino, que se opuña á independencia de Indonesia. Entre 1948 e 1959 foi deputado no Parlamento, e en 1955 concedéronlle o título de Ministro de Estado e en 1956 estivo na coñecida como comisión Beel que se encargou do affaire Greet Hofmans e da súa relación coa Casa Real.

Vésaxe tamén

Ligazóns externas

• (en neerlandés) Biografía oficial parlamentaria

Primeiro Ministro dos Países Baixos
Segue a: Dirk Jan de Geer	Pieter Sjoerds Gerbrandy (1940-1945)	Precede a: Wim Schermerhorn
	Anti-Revolutionaire Partij - ARP