Linguas crioulas

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.

Unha lingua crioula, chamada tamén creol ou patois, é unha lingua nada habitualmente nunha comunidade de xentes con orixes diversas que non comparten previamente ningunha lingua, que teñen necesidade de comunicarse, e que se ven forzados a valerse dun idioma que non é o de ningún deles. O resultado é unha lingua que toma o léxico (normalmente moi deformado) da lingua imposta e que así a todo ten unha sintaxe que se parece máis á doutras linguas crioulas que á da lingua "nai".

O exemplo típico é o dos obreiros (ou escravos) levados ás plantacións do Caribe dende diferentes partes do mundo que se viron obrigados a utilizar a lingua da potencia colonial (o inglés, o castelán) para comunicarse.

Algúns exemplos[editar | editar a fonte]

Algúns exemplos de linguas crioulas:

Crioulos do portugués:

  • Crioulos Afro-Portugueses: Inclúen os crioulos da Alta-Guinea e os do Golfo de Guinea.
  • Crioulos Luso-Asiáticos: Estes crioulos están divididos entre Indo-Portugueses, Malaio-Portugueses e Sino-Portugueses.
  • Crioulos Luso-Americanos: Falados nas Antillas e Suriname.

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Outros artigos[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]