Inferno

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Visión do inferno na Divina Comedia de Dante. Ilustración de Gustave Doré.

O inferno é, desde o punto de vista de varias relixións, un lugar onde van as almas dos pecadores que morreron en pecado mortal.

Ao longo da historia houbo moitas interpretacións sobre o Inferno. Destaca a obra cumio de Dante Alighieri, a Divina Comedia.

O xardín das delicias de Hieronymus Bosch adopta unha representación tríptica do dualismo entre a harmonía do ben e a anarquía, desorde e caos do mal.

Na Biblia[editar | editar a fonte]

No Antigo Testamento[editar | editar a fonte]

  • Seol[1]: Xénese, 37:35, 42:38, 44:29, 44:31, etc.
  • Hinnom[2]: Xeremías 19:6 etc.

No Novo Testamento[editar | editar a fonte]

  • Hades[3]: Evanxeo de Mateo 11:23 16:18. Evanxeo de Lucas 10:15. Actos dos Apóstolos. 2:27,31. 1 Corintios 15:55. Apocalipse 1:18 6:8 20:13,14
  • Gehenna[4]: Evanxeo de Mateo 5:22,29,30, 10:28, 18:09, 23:15,33. Evanxeo de Marcos 9:43,45,47, Lucas 12:05, Carta de Santiago 3:6.

O inferno na cultura popular galega[editar | editar a fonte]

Refraneiro[editar | editar a fonte]

  • De boas intenciós está o inferno cheo.
  • Está o inferno cheo de mal agradecidos.
  • O inferno está cheo de bos desexos.
  • O inferno está cheo de bos desexos, e o ceo de boas obras

Cantigueiro[editar | editar a fonte]

  • Teño que cantar e rir,/ teño de pasar o tempo,/ o que estea no inferno/ que se meta máis adentro.

Notas[editar | editar a fonte]

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Bibliografía[editar | editar a fonte]