Idade do Cobre
| Idades da prehistoria e a protohistoria | ||||
| H o l o c e n o |
La Tène | |||
| Hallstatt | ||||
| Idade do Ferro | ||||
| Bronce final | ||||
| Bronce medio | ||||
| Bronce antigo | ||||
| Idade do Bronce | ||||
| Idade do Cobre / Calcolítico | ||||
| Neolítico | ||||
| Mesolítico / Epipaleolítico | ||||
| P l e i s t o c e n o |
Paleolítico Superior | |||
| Paleolítico Medio | ||||
| Paleolítico Inferior | ||||
| Paleolítico | ||||
| Idade da Pedra | ||||
A Idade do Cobre ou Calcolítico é un dos períodos da prehistoria. Sucede ao Neolítico e precede á Idade do Bronce. Tamén se acostuma utilizar este nome para denominar algunhas culturas que presentan formas culturais diferenciadas entre o 2500 e 1800 a.C.
[editar] Características
O historiador Felipe Senén fai a seguinte periodización[1] para o Calcolítico (ou Idade de Cobre) e a Idade do Bronce, referidos ao noroeste peninsular:
- Calcolíto: 2000 - 1800 a.C.
- Idade do Bronce:
- Inicial: ensaios (1700 - 1200 a.C.)
- Medio: eclosión (1200 - 1000 a.C.)
- Final: difusión (1000 - 500 a.C.)
O bronce é unha aliaxe metálica composta de cobre e estaño e foi o primeiro metal que utilizou o ser humano, dando así comezo á Idade dos Metais. Nesta etapa histórica aparece, pois, a metalurxia, o que provocou unha serie de trocos sociais e culturais.
Durante o calcolítico inicial e medio en Galiza (2500 a.C. — 2200 a.C.) desenvolveuse a etapa precampaniforme. A etapa campaniforme representa o calcolítico final (2200 a.C. — 1800 a.C.).
[editar] Notas
- ↑ SENÉN LÓPEZ, F., Historia de Galicia, Ed. ANT, 1991, pp. 21-25