Batalla de Ocaña

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.

Durante a Guerra da Independencia española, a batalla de Ocaña librouse o 19 de novembro de 1809, cerca desa vila toledana, finalizando coa vitoria dos franceses mandados polo mariscal Jean-de-Dieu Soult, sobre os españois do xeneral D. Juan de Arizagua. Ao longo de todo o conflito, esta foi a maior derrota do exército español, que perdeu cerca de 19.000 homes, entre mortos, feridos, prisioneiros, contando mesmo os desertores, sobre un total de 51.000 homes. Tal resultado debeuse principalmente á brillante utilización da cabalaría francesa.

William Napier escrebeu: "os españois chegaron ao trote, e Sebastiani deu instrucións a Paris, de arrodear e logo caer sobre o flanco dereito dos escuadróns, aproximándose cun rexemento de cabalaría lixeira e mais os lanceiros polacos, o que foi executado con gran forza, en particular polos polacos, o que provocou unha confusión considerable, tentando o xeneral español remedialo reagrupándose cara o flanco atacado".

As consecuencias estratéxicas desa derrota foron devastadoras, pois destruíuse a única forza capaz de defender o Sur de España, pois a rexión sería invadida ao longo do inverno, durante a denominada campaña de Andalucía.