António Lobo Antunes
Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
António Lobo Antunes, nado o 1 de setembro de 1942 en Lisboa, é un escritor portugués, que foi candidato Premio Nobel de Literatura.
Traxectoria [editar]
Lobo Antunes é licenciado en Medicina, con especialidade de Psiquiatría. Entre 1970 e 1973 participou na última fase da guerra de liberación colonial de Angola, que foi tema recorrente en moitos dos seus libros. Actualmente vive en Lisboa e dedícase exclusivamente á literatura e o xornalismo.
Obra selecta [editar]
- Memória de elefante (1979)
- Os cus de Judas (1979)
- A explicação dos pássaros (1981)
- Conhecimento do inferno (1981)
- Fado alexandrino (1983).
- Auto dos danados (1985).
- As naus (1988).
- Tratado das paixőes da alma (1990).
- A ordem natural das coisas (1992).
- A morte de Carlos Gardel (1994).
- Crónicas (1995).
- Manual dos inquisidores (1996).
- O esplendor de Portugal (1997).
- Olhares 1951-1998 (1999)
- Exortação aos crocodilos (1999).
- Não entres tão depressa nessa noite escura (2000).
- Que farei quando tudo arte (2001).
- Segundo livro de crónicas (2002).
- Diálogos (2003).
- Boa tarde às coisas aquí em baixo (2003).
- Eu hei-de amar uma pedra (2004).
- História do hidroavião (infantil, 2005)
- D'este viver aquí neste papel descripto: cartas de guerra (2005)
- Sonetos a Cristo.