Andreas Libavius

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Andreas Libavius.

Andreas Libavius, nado en Halle en 1550 e finado en Coburgo o 25 de xullo de 1616, foi un médico e químico alemán.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

O seu nome era Andreas Libau, pero coñécese co seu apelido latinizado. Traballou como profesor en Ilmenau e Coburgo, e foi profesor en Jena en 1588. En 1597, escribiu o primeiro libro sistemático de química, Alchemia,[1] que incluía instrucións para a preparación de diversos ácidos fortes. Algunhas das súas obras publicounas baixo o pseudónimo de Basilius de Varna.

Realizou importantes achegas á química. Descubriu a propiedade do óxido de ouro de dar cor vermella ao vidro e tamén o cloruro de estaño, que despois se coñeceu co nome de licor de Libavius.

Réplica do laboratorio en Rothenburg ob der Tauber.

Escribiu Neo-Paracelsica, Tractatus duo physici, Alchemia (1597),[2] Schediasmata medica et phylosophica, Commentationum metallicarum libri IV (1597),[3] Epitome metallica e Praxis alchimio, entre outras obras.

Galería de imaxes[editar | editar a fonte]

Notas[editar | editar a fonte]

  1. Comentario sobre Alchemia, Universidade de Illinois (en inglés).
  2. Alchemia reprodución completa da obra, Universidade Complutense.
  3. Commentationvm Metallicarvm Libri Qvatvor, reprodución íntegra, Herzog August Bibliothek.

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Commons
Commons ten máis contidos multimedia na categoría: Andreas Libavius

Bibliografía[editar | editar a fonte]

  • Hannaway, Owen (1986): "Laboratory Design and the Aim of Science: Andreas Libavius versus Tycho Brahe" in Isis, 77, páxs. 584-610.