Alianza Anticomunista Argentina

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Alianza Anticomunista Argentina (AAA)
Organización armada de Arxentina
Líderes José López Rega
Alberto Villar
Creación 1973
(Desmantelada arredor de 1975)
Área de operacións Arxentina
Ideoloxía Ultradereita
Vencellado a Masonería
Goberno peronista de Arxentina
Status Desarticulada cando comezou o Proceso de Reorganización Nacional
As súas accións foron catalogadas como delitos de lesa humanidade polo xuíz federal Norberto Oyarbide en 2006

A Alianza Anticomunista Argentina (AAA), coñecida popularmente como Triple A, foi un grupo paramilitar de ultradereita, creado (coa aprobación de Estados Unidos) para silenciar á oposición de esquerdas na República Arxentina, onde levou a cabo numerosos asasinatos contra guerrilleiros e políticos de esquerda durante a década de 1970 en Arxentina. Aínda que o seu liderado era encuberto nese momento (apoiado por Estados Unidos), hoxe sábese que estivo baixo a dirección de José López Rega, secretario persoal e ministro de Juan Domingo Perón, quen empleouna para combater os sectores de esquerda do propio movemento peronista.

López Rega e o entón comisario xeral da Policía Federal Arxentina, Alberto Villar, organizaron a Triple A durante o goberno interino de Raúl Lastiri, en 1973. López Rega estaba á fronte do Ministerio de Benestar Social, cuxos fondos presuntamente desviou para financiar a organización e o armamento do grupo paramilitar; seguiría nese cargo durante o goberno de Perón e, á morte do mesmo, no da súa muller, Isabel Martínez, sobre a cal exercía unha extraordinaria influencia baseada nunha compartida devoción espiritista.

O primeiro atentado rexistrado da Triplo A tivo lugar o 21 de novembro de 1973, cando a organización —como represalia polo asasinato do sindicalista conservador José Ignacio Rucci a mans dos Montoneros un mes antes— colocou unha bomba no automóbil do senador radical Hipólito Solari Yrigoyen. O artefacto explotou e mutilou ao senador, pero non logrou matalo; dous anos máis tarde repetirían infructuosamente o intento.

Durante os dous anos seguintes, a Triple A levou a cabo múltiples atentados, incluíndo algúns contra figuras gobernamentais, xudiciais e policiais consideradas permisivas ou afíns ás organizacións armadas; a lista inclúe a Silvio Frondizi, irmán do ex presidente Arturo, ao ex subfeje da Policía Xullo Troxler, o defensor de presos políticos Alfredo Curutchet, o ex vicegobernador cordobés Atilio López e o sacerdote Carlos Mugica. A CONADEP probou a intervención da Triple A en 19 homicidios en 1973, 50 en 1974 e 359 en 1975; sospéitase ademais da súa participación en centenares doutros. Ademais, as ameazas de morte entregadas pola mesma levaron ao exilio a moitos outros, incluíndo científicos como Manuel Sadosky, artistas como Héctor Alterio e políticos como José Ber Gelbard. De acordo ás investigacións máis citadas respecto diso, só entre os meses de xullo, agosto e setembro de 1974 a Triple A realizaría 220 atentados, dos que resultarían 60 vítimas mortais e 44 feridas de gravidade, ademais de 20 secuestros. A estimación global colócase na orde dos 1500 crimes. López Rega era membro da loxia masónica Propaganda Due, dirixida por Licio Gelli, a cal traballou na Operación Gladio. O modus operandi da masacre de Ezeiza foi similar ao dos sucesos de Montejurra ou á masacre da praza Taksim en Istambul[Cómpre referencia].

O xeneral Jorge Rafael Videla, que derrocaría a Martínez de Perón pouco logo da caída en desgraza e exilio de López Rega, era un simpatizante da organización. O 19 de xullo de 1975, os Granaderos descubriron, ao desmontar a sede do renunciante López Rega no Ministerio, un arsenal de armas de guerra, incluíndo metralladoras, selectas e fusís de francotirador. O escándalo consecuente implicouno, así como a Isabel, en acusacións de corrupción por malversar fondos do goberno.

Para o inicio do Proceso de Reorganización Nacional, a máis sanguenta ditadura que sufriu a Arxentina, a Triple A xa fora desmantelada, e as accións terroristas foron levadas a cabo en diante polo propio goberno.

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Bibliografía[editar | editar a fonte]

González Jansen, Ignacio (1986). A Triplo A.

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]