Xoán de Hildesheim

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura
Xoán de Hildesheim
Nacementoséculo XIII
 Hildesheim
Falecemento5 de maio de 1375
 Marienau
NacionalidadeAlemaña
RelixiónIgrexa católica
Ocupaciónmonxe, teólogo, escritor e historiador
editar datos en Wikidata ]

Xoán de Hildesheim (en alemán Johannes von Hildesheim), nado en Hildesheim entre 1310 e 1320, e finado en Marienau o 5 de maio de 1375[1][2], foi un monxe carmelita, teólogo e escritor alemán.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Tras completar os seus estudos en Aviñón, onde se atopou con San Pedro Tomás, e en París, Xoán de Hildesheim foi a traballar en Estrasburgo. Desde 1358 foi prior do mosteiro carmelita de Kassel e despois, ata a súa morte, foi prior do mosteiro de Marienau, en Hameln.

Foi autor de escritos filosóficos, teolóxicos e políticos, incluíndo a obra de 1364 Historia Trium Regum ("Historia dos tres reis"), unha rama principal da lenda dos Reis Magos. O texto probablemente foi escrito por encarga do corebispo Florencio de Wevelinghoven (Florenz von Wevelinghoven) (nomeado en 1364 bispo de Münster), posiblemente con motivo do aniversario 200 do traslado das reliquias dos Reis Magos de Milán a Colonia en 1164 polo arcebispo Reinaldo de Dassel (Rainal von Dassel, 1159-1167) cara a 1370.[3][4]

Obra[editar | editar a fonte]

  • Historia beatissimorum trium regum. Colonia: Johannes Guldenschaff, cara a 1477.[5]
  • Historia gloriosissimor[um] triu[m] regum integra, syncera et pre multis mundi historijs lectu iucundissima, triplice[m]q[ue] ac plane miraculosam eorunde[m] translat[i]o[n]em veluti in choro maioris eccl[es]ie Colonie[n]sis s[u]p[er] est habita cu[m] admira[n]dis orie[n]taliu[m] gentiu[m] reru[m]q[ue] nobis ignotaru[m] antiquitatibus p[ro] pulchre veroq[ue] verius co[m]plectens, con contribucións de Albertus Magnus, Aurelius Augustinus, Ortwin Gratius, Hermann von Neuenahr o Ancián, Sebastian Brant, Colonia: Heinrich Quentell, Erben 1514.[6]
  • Die Legende von den Heiligen Drei Königen. Edición e epílogo de Elisabeth Christern. Colonia: Bachem 1960. Edición en rústica: Múnic: Dt. Taschenbuch Verlag 1963
  • Die Legende von den Heiligen Drei Königen von Johann von Hildesheim. A partir dun manuscrito de Johann Wolfgang von Goethe e unha versión alemá da Biblioteca Heidelberger, editado por Gustav Schwab, Stuttgart, 1822. Publicado novamente por Wilhelm Rath. Segunda ed., Stuttgart: Orient-Occident-Verlag 1980 ISBN 3-922551-01-7

Notas[editar | editar a fonte]

  1. Posfacio de Günter E. Th. Bezzenberger, en: Johannes von Hildesheim, Die Legende von den Heiligen Drei Königen, edición facsímile do editor alemán Karl Simrock, 1842, Omega Verlag Kassel 1979, ISBN 3-88556-000-3
  2. Bezzenberger, p. 69: "O párroco Johannes Letzner (falecido en 1613), que viviu varios anos en Marienau, informou de que Xoán de Hildesheim foi enterrado no coro da igrexa do mosteiro á dereita dos fundadores do mosteiro. A súa lápida tiña a seguinte inscrición en latín: Baixo esta pedra repousan os ósos, pero no ceo está o corpo espiritual, do Venerable Padre Xoán de Hildesheim, o incansable e inquedo prior deste convento, morto o 5 de maio de 1375"
  3. Bezzenberger, 1979
  4. Bezzenberger, p. 66: "Así como as imaxes medievais non levan nin o nome do artista nin o ano, o autor do libro dos Tres Reis tampoco deu ningunha indicación da súa persoa. Porén, por testemuños posteriores parece claro que a autoría corresponde ao monxe carmelita Xoán de Hildesheim. [...] A referencia máis antiga atópase nunha adición ao final das citas do manuscrito do século XIV, que se conserva nos arquivos da cidade de Hildesheim: 'Acabouse a lenda dos Tres Reis, que escribiu o irmán Xoán de Hildesheim da Orde dos Carmelitas, para o bispo de Münster. Brillaban no ano do Señor de 1370'."
  5. Dispoñible en http://digital.ub.uni-duesseldorf.de/urn/urn:nbn:de:hbz:061:1-310796
  6. Dispoñible en http://daten.digitale-sammlungen.de/0000/bsb00003208/images/index.html?fip=193.174.98.30&id=00003208&seite=5, páxina da Biblioteca Estatal de Baviera, consultado o 6 de marzo de 2012.