Vontade

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.

A vontade é a capacidade do ser humano que lle permite levar a cabo actos por decisión propia sen verse influenciado por axentes externos ao seu propio ser.

Etimoloxía[editar | editar a fonte]

A palabra deriva do latín, concretamente da palabra voluntas formada polo verbo volo, que significa poder, e engadíndolle o sufixo -tas; posteriormente esta forma latina rematou converténdose na palabra vontade que usamos hoxe.

A vontade na filosofía[editar | editar a fonte]

Para a filosofía a vontade é o que fai que o ser humano enprenda proxectos creativos. Para moitos filósofos a vontade e o que fai que os actos de cada persoa sexan propios dela non podendo ser promovidos por ningunha outra. Todas as accións que se levan a cabo grazas á vontade teñen que ter sido meditadas previamente. Dentro do campo da vontade aprecen os actos voluntarios e os actos involuntarios. Os actos voluntarios son aqueles dos que somos conscientes e polo cal son promovidos pola propia vontade, mentres que os actos involuntarios son aqueles dos que non somos conscientes e polo tanto escapan á nosa vontade (non se pode facer que o corazón deixe de latexar por vontade propia).

Aparición da vontade[editar | editar a fonte]

A vontade aparece cando se realizan plans para levar a cabo un proxecto, tendo así que meditalo previamente; é a vontade a que nos permite que todos eses pensamentos e ideas estean dirixidos cara o cumprimento do plan orixinal.

A vontade no ámbito xudicial[editar | editar a fonte]

Dentro deste campo a vontade expresase como a intención de realizar un acto. Debido a isto á hora de xulgar un delito tense en conta se o acusado tiña a intención de realizalo ou non.

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Outros artigos[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]